Sentence Similarity
sentence-transformers
Safetensors
xlm-roberta
feature-extraction
dense
Generated from Trainer
dataset_size:24775
loss:MultipleNegativesRankingLoss
Eval Results (legacy)
text-embeddings-inference
Instructions to use cuadron11/parleus-v2-ft with libraries, inference providers, notebooks, and local apps. Follow these links to get started.
- Libraries
- sentence-transformers
How to use cuadron11/parleus-v2-ft with sentence-transformers:
from sentence_transformers import SentenceTransformer model = SentenceTransformer("cuadron11/parleus-v2-ft") sentences = [ "Zein helburu zehatz ezartzen du Klima Aldaketari eta Trantsizio Energetikoari buruzko Legeak 2030erako Espainiako ekonomiaren isurpenen murrizketari dagokionez?", "Eskerrik asko, presidente andrea. Legebiltzarkideok. Gaur eztabaida-gai dugun ekimenak urte erdi baino gehiagoko antzinatasuna du, guztiok dakigunez, covid-pandemia bezala azkar baino azkarrago aldatzen den zerbaiten gaiari buruz. Beraz, agian zaharkituta geratu dela pentsatu beharko litzateke. Hala ere, egungo egoerak, egungo koiunturak, edukiarazten dio zentzua eztabaida honi, eta inoiz baino egokiagoa da oraintxe bertan. Izan ere, egun hauetan, hain zuzen, Espainiako Gobernua barnealdeetan maskarak kentzea planteatzen ari da, hain justu jarraian. Kasualitatea izango da helburu horretarako Ciudadanosek duela egun gutxi interpelazio bat egin izana Gobernuari Diputatuen Kongresuan. Hala ere, ekimen honi zuzenketa egiteko zuhurtzia eduki zuen gure talde parlamentarioak bere garaian; ez maskara bai edo maskara ez eztabaidaren harira, baizik eta une bakoitzean eskuragarri dauden ebidentzia zientifikoen esanera aritzeaz. Irizpide hori iruditu zitzaigun eta iruditzen zaigu oraindik ere arduratsuagoa eta zentzudunagoa dela. Eta, beraz, gure zuzenketa −gaur ere, sei hilabete geroago− guztiz baliozkoa dela deritzogu. Irizpide hori aplikatuta, uste dugu gaur egun egokiena ikasgeletako maskarak kentzea dela, ez baitago inolako azterketarik maskarak barnealdeetan duen baliagarritasuna argi eta garbi berresten duenik; eta iruditzen zaigu zientziaberme argirik ez duen murrizketa oro ezabatu egin behar dela, babestu beharreko ondasun handiagoa delako norbanakoaren askatasuna, baiki, Europako beste herrialde batzuetan dagoeneko gertatu den bezala. Maskarak kendu egin dira jolastokietatik, eta Hezkuntzako sailburuak berak aitortu du horrek ez duela kutsatzeen gorakada nabaririk erakarri. Eta guztiok dakigu nolakoa izaten den haur txikien eskola bateko jolastokia. Egia da batzuk kanpoaldekoak izaten direla, partzialki behintzat, baina egia da, halaber, haurrak korrika ibiltzen direla, salto egiten dutela, oihuka aritzen direla eta urruntasunik gabe jolasten direla; ikasgelan, berriz, eserita egon daitezke, distantzia egokiagoa gordez. Jolastokian kentzen bada, zentzu handiagoa izango luke gelan kentzeak, ezta? Hau da, ez da normala eta ez dago justifikatuta bi urteko haurrek, adibidez, beren inguruko pertsona gehienen aurpegia inoiz ikusi ez izana. Ez da normala irakasleen, lagunen, senideen, bizilagunen aurpegiaren erdia bakarrik ikusi dituztenak izatea, keinuak, hitzik gabeko komunikazioa, interpretatzen ikasten ari diren adin batean, non imitazioa funtsezkoa izaten baita ikasketarako. Murrizketa horiek bizi behar izan ditugu, eta, zalantzarik gabe, beharrezkoak izan dira. Ez dira doakoak izango, ondorioak izango dituzte, laster ikusiko ditugu; baina ez da komeni horrelakoak behar baino gehiago luzatzea. Gobernu zentralak berak esan du, presidentearen ahotik, maskara laster kenduko dutela barnealdeetan. Eta ministroak, zehaztasun bila, esan du berandu baino lehen izango dela hori. Zeren zain zaudete? Beldur naiz, bada, ke-laino modura erabiliko ote duzuen, irekita dituzuen eta bata bestearen gainean pilatzen ari zaizkizuen krisialdi ugarien aurrean gehien interesatzen zaizuenean. Guk uste dugu orain dela barnealdeetan maskara kentzeko unea; are gehiago ikastetxeetan, besteak beste, frogatu delako haurrek birusaren transmisio txikiagoa dutela; gainera, garapenerako eta aurpegi-adierazpenen ezagutzarako fasean daudelako, eta hori funtsezkoa delako haientzat. Argi gera bedi horrekin ez garela babesten ari proposamena egin duen taldeak pandemia osoan txertatze-lanaren inguruan izan duen jarrera. Jarrera hori ez dela oso arduratsua esango genuke edo, behintzat, ez dela oso konprometitua. Are gehiago, iruditzen zaigu orain maskarak kentzeaz hitz egin badezakegu, txertatze-lanak funtzionatu duelako eta masiboa izan delako dela. Neurri bakanetako bat da, gainera, beharrezko oniritzi zientifikoa izan duena eta, begien bistakoa da: funtzionatu egin du. Atzera begira jarrita, ikusten dugu Eusko Jaurlaritzak egin duen pandemiaren kudeaketa, gure ikuspuntutik, anabasa izan dela, aringarririk gabe. Egia da ez zela erraza, baina egia da horren gaizki egitea ere ez zela erraza; eta bi urte hauetan nazioarteko osasun aditu ezaguna den Jonan Fernándezek zuzendutako Labi bat ikusi dugula. Etengabeko mudantzak, kontraesan ugari, Osakidetzako kaosa… Tira. Ganbera honetan asko hitz egin dugu gai horiei guztiei buruz, eta egia da horren ondorioz murrizketa gehien pairatu ditugunak izan garela, eta, hala ere, emaitzarik txarrenak lortu ditugunak. Y en estas estamos. Gai honetan ere EAJk egindako mundu mailan famatua den kudeaketa onaz gozatzen jarraitzen dugu. Gaur egun, Europako zazpi herrialdek kendu dute maskara barnealdeetan, guk baino askoz ere intzidentzia-adierazle handiagoak zituztenean. Eta barnealdeetan maskara kendu behar bada, argi dago ikastetxeetan are gehiago. Eskerrik asko.", "Señora presidenta, señor lehendakari, señorías, buenos días a todos y todas. Bueno, beste behin ere, ia klasikotzat jo litekeen gai bat ekarri dugu osoko bilkura honetara, azkenaldian hilean eztabaida bat edo bi izaten baititugu horren inguruan, gutxi gorabehera. Niri zoragarria iruditzen zait gaia; izan ere, hain da orokorra, hain da zabala, ezen, txisteak dioen bezala, hemen nor bere liburuaz hitz egitera etortzen baita, ni izan ezik, nik neureaz hitz egingo baitut. Orduan, beraz, itua neuk dudan ikuspegian jartzen saiatuko natzaizue ni; azkenean, iruditzen baitzait gutako bakoitza norbere eltxoari tiro egiten ari garela, eta kanoiarekin gainera. Gorrotxategi andreak esan du jada oso egun berezia dela gaurkoa; izan ere, une honetan bertan Klima Aldaketari eta Trantsizio Energetikoari buruzko Legearen behin betiko onespena eztabaidatzen ari dira Diputatuen Kongresuan. Gaur, beraz, hemen ordezkatuta gauden talde askok, gure aldeko botoarekin, geratzeko etorri den lege bat sustatuko dugu. Gaur egun esan dezakegu dagoeneko errealitate bat dela; aurrerapauso erraldoia ematen dugu gaur, ondorengo belaunaldiei utzi nahi diegun mundu berrirako jauzi bat. Gaur Alderdi Sozialistak Diputatuen Kongresuan indarrak batuko ditu Podemos-Ezker Anitzarekin, Euzko Alderdi Jeltzalearekin eta Euskal Herria Bildurekin, argi baino argiago eta paper tinbredunean sinatzeko geure konpromisoa karbono gabeko eta ingurumena errespetatuko duen mundu batekin. Sozialisten konpromiso sendoaren emaitza da legea, eta, Pedro Sánchez presidenteak esango lukeen bezala, balio ere balio du legegintzaldi bat. Euskal Sozialistok asko hitz egin dugu lege horri buruz hemen bertan, Ganbera honetan bertan. Natalia Rojo gure taldekideak hala egin zuen iragan legegintzaldian, eta horrelaxe jarraitu dut neuk ere legegintzaldi honetan. Hamaika aldiz errepikatu dugu lege hori izango zela gure ekintza guztien esparrua. Testuinguru instituzional hori beharrezkoa da berreskuratze-prozesua arrakastaz bideratzeko eta koordinatzeko, oparotasun egonkor, iraunkor eta karbono-neutraltasuneko eredu baterantz. Lege horrek sinesgarritasun-esparru bat finkatzen du herritarren aurrean eta nazioko, Europar Batasuneko eta nazioarteko erakundeen aurrean. Lege horren xedea da XXI. menderako egokia izango den energia-sistema bat izatea, karbonogabea, deszentralizatua eta digitalizatua, mendearen erdira iritsi aurretik gure sistema elektrikoa % 100 berriztagarria izango dela bermatuko duena. Lege horrek karbonorik gabeko ekonomia seguru baterantz egiten du aurrera, eta horrek baliabideen erabilera arduratsua eta koherentea eskatzen du. Ez da emango esplorazio-baimen, ikerketabaimen ez eta hidrokarburoak ustiatzeko emakida berririk ere. Karbonoaren sorkuntza etetea aurreikusten da, jatorri fosileko produktu energetikoetan desinbertsioa egiteko egutegi berri bat proposatzen da, gas berriztagarriak sustatzen dira, energia berriztagarriak integratzeko eta garraioan erregai alternatiboak hornitzeko urtekako helburuak zehazten dira. Halaber, asmoen gutxieneko maila saihetsezin batzuk ere ezartzen dira, betiere goranzko joerarekin soilik berrikusi ahal izango direnak. Espainiako ekonomia osoaren igorpenak gutxienez % 23 murriztu beharko dira 2030erako, 1990ekoekin alderatuta, eta 2050a baino lehen lortu beharko da klima-neutraltasuna. 2030ean, jatorri berriztagarriko energia gutxienez % 42 izan beharko da azken buruko energia-kontsumoan, eta gutxienez % 74 jatorri berriztagarriko energietatik abiatutako sorkuntza eduki beharko duen sistema elektriko batean. Sozialistok klima-anbizio jasoa eta koherentzia politikoa duen jarrera dugu, baina baita ausarta eta erabakiak hartzeko arduratsua ere. Ingurumenaren iraunkortasuna eta bideragarritasun sozioekonomikoa uztartu nahi baditugu, energia garbien aldeko apustua ezinbestekoa da. Testuinguru horretan kokatu behar dugu Eusko Jaurlaritzak garatutako energia-politika ere. Oinarrizko printzipio alboraezin bat du ardatz horrek guztiak; alegia, ezin dugula denborarik galdu. Aldaketako, trantsizio kementsuko testuinguru politiko horretan, Europako funtsen etorrerak sorrarazi dituen itxaropenak ere gehitzen zaizkionean, Euskal Sozialistok berri ontzat jotzen dugu Eusko Jaurlaritzak iraganeko apustuak behin betiko baztertu izana, eta energia garbien eta definitu berri dudan testuinguruarekiko koherentzia duten aldeko apustua areagotu izana. Hitzemanak ditugun klima-helburuekiko ekarpen solidario eta orekatuaren alde egiten dugu, baldin eta ingurumen-inpaktuak babesteko bermeekin garatzen badira, eta hori natura-ondarea babesteko segurtasunez eta bermearekin egiten bada. Ingurumena babesteko araudi osoa betetzen badute bakarrik atera ahal izango dira aurrera proiektu horiek; izan ere, berriro diot, ezin da denbora asko galdu. Ez da garaia anbizio klimatikoa ontzat ematen duten baina politikoki ausartak diren jarrerak hartzea saihesten duten diskurtso zalantzatietara itzultzeko. Ez da areto-politikagintzarako unea. Aurrez aurre dugun erronka, inolako zalantzarik gabe, gure belaunaldiak mundu mailan izango duen handiena eta garrantzitsuena da, eta hala jaso nahi izan dugu gure taldeak, Euskal Sozialistak taldeak, eta Euzko Abertzaleak taldeak aurkeztutako osoko zuzenketan. Aukera aprobetxatu nahi nuke talde guztien ordezkariek egindako ahalegina eskertzeko; bereziki Euzko Alderdi Jeltzaleko Grajales jaunari, Euskal Herria Bilduko Otero jaunarekin batera hark koordinatu baititu negoziazioak. Era berean, logikoki, eskerrak ematen dizkiet Larrea andreari, Alderdi Popularra-Ciudadanosekoari, eta Elkarrekin PodemosEzker Anitzako Gorrotxategi andreari. Azkenean ezin izan da akordiorik lortu, baina uste dut funtsezkoa dela bilkura-egunkarian jasota geratzea oso gertu egon garela. Amaitzen ari naiz. Funtsezko ideia bat berresan nahi dut. Sozialistok tinko egiten dugu apustu karbonogabea eta koherentea izango den energia baterantz aurrerapauso sendo eta irmoa erakarriko duten proiektu guztien alde autonomia-erkidegoetan, nazioetan, Europar Batasunekoetan eta nazioartean hartutako konpromisoekin. Baina, era berean, argi uzten dugu marra gorri bat dagoela, gainditu behar ez duguna: lege-esparruan jasotako ingurumen-neurriak errespetatzea eta haiei men egitea. Esan dut lehen ere, baina berriro esango dut, inork zalantzarik izan ez dezan: ingurumena babesteko araudi guztiak betetzen badituzte bakarrik aterako dira aurrera proiektuak. Eta amaitzera noa. Agian, noizbait, iraganari buruzko eztabaida berriro ireki dezakegu, ikusi talde bakoitzak azken urteetan izan duen ibilbidea eta koherentzia. Ikusi non geunden gutako bakoitza, adibidez, 2009an edo 2010ean. Sozialistoi historiak ez digu inoiz beldurrik eman. Baina orain, eztabaida honetan, gaur hona ekarri gaituen honetan, argi gera dadila ez gaudela prest berriro ere eztabaida antzuetan galtzeko. Sozialistok ez dugu analisiaren paralisia hauspotuko. Ezin dugu onartu, beste behin ere, aurretik daukaguna bezalako apustu bat geldiaraztea. Besterik ez. Eskerrik asko. La", "Eskerrik asko. Ni ez nago ados. Proposamen horrek sektore publiko osoaren aurka egiten du zuzenean. Ez da kasualitatea euskal Administrazio publikoaren ustezko eraginkortasunik ezaren gaia berriz ere jarri nahi izatea agenda politikoan. Gai honek ez ezik, Ganbera honetan edo Ganbera honetatik kanpo zuzenean lantzen diren eta funtzio publikoarekin zerikusia duten beste gai batzuek ere erakusten dute asmo garbia dagoela. Eta argi dago eztabaida sortu nahi denean daturik gabe, edukirik gabe, egiazta daitekeen irizpiderik gabe, eta, batez ere, aldez aurretik ezarritako helburu batekin, demagogiaren, erdi-egien eta interes erdiestali baina ezagutzeko moduko batzuen aldeko defentsaren eztabaida handian sartzen dela. Hemen ondorioa aurkeztu da lehendabizi, eta ondorio hori egia dela, eta ez egia bakarrik, baizik eta beharrezkoa ere badela egiaztatzen duen plan bat egiteko eskatu da. Ondorioa EAJk jarri zuen mahai gainean: % 20 murriztu behar da. PPk, PSOEk eta UPyDk lagunduko dute eta negoziatuko dute, baina zertan lagunduko dute eta zer negoziatuko dute? Zuek, EAJko jaun-andreok, helburuak aipatu dituzue eta irizpideak ezarri dituzue, eta soilik eskatzen duzue murrizketak gauzatzeko hemen adierazitako asmo politikoari beste batzuek jartzeko izen-abizenak. Erantzukizun partekatuak zama txikiagoa du, ezta? Eta, gainera, eraginkortasunik ezaren diskurtsoarekin batera egiten bada, askoz hobeto. Nik aurrera diezazueket zuen planaren izenburua, agian erabili nahiko duzue: \"Euskal administrazio publiko guztiak zalantzan jartzea, haiek ahultzeko eta pribatizazio berriak lortzeko\". Zuentzat, oparitu egiten dizuet. Eta zergatik uste du Euskal Herria Bilduk aipatu dudan hori dela helburua eta ez beste bat? Gaur arte egin duzuen bidea ikustea besterik ez dago hori uste izateko. Dudan jarriko duzue zerbitzu publikoak kalitatezkoak izatea ahalbidetzen duen sistema. Sistema hori ezabatu nahiko duzue zuen sokakoei emateko, zerbitzua pribatizatuz. Horrek zerbitzuak okertzea ekarriko du, eta, gainera, okertze horren ondorioak kudeaketa publikoak pairatu beharko ditu, alegia, beti gertatzen dena. Eta hori da beti gertatu izan dena. Lehendabizi, zalantzan jarriko da benetan funtzionatzen duena eta kalitatezko zerbitzu publikoa ematen duena, zerbitzu hori kentzeko, eta ingurukoei saltzeko eta emateko, eta horrekin guztiarekin zerbitzu txar-txarra lortuko da; eta, gainera, administrazio publikoak ordaindu eta jasan beharko du kudeaketa pribatu negargarri horren zama. Eztabaida honen jatorrizko testuan administrazio publikoaren barruan ustez egiten den azpijokoa –hitz hori erabiliko dut zuen baimenarekin– aipatzen da. Baina kasualitatea da ekimen honekin batera ez aurkeztea enpresa pribatuekin egindako kontratuak zalantzan jartzen dituen beste ekimen bat: kontratu puztuak, ustelkeriak, gainkostuak, eta abar. Enpresa pribatuei emandako esleipenak berrikusi beharko lirateke, baita azpikontratazioak eta kanporatzeak ere. Adibide bat jarriko dut: azpiegitura handien kasuetan eta azpiegitura horiek sortzen dituzten kontratuetan agian jakin beharko litzateke zer lotura dauden eraikuntza-enpresen eta azpikontraten eta esleipendunen artean. Edo, Administrazio publikoa kritikatzen hasita, zerbitzuei dagokienez soilik egingo al dugu? Edo ez al gara gai izango hori kudeatzeko ardura duten pertsonengandik hasita gaizki egiten dena onartzeko? Ez naiz esaten ari eztabaidatzen ari garen proposamenean aipatzen dena bezain frogagarria edo ez hain frogagarria den ezer. Beste alde bat aipatzen ari naiz, eztabaida honen asmoa zein den eta beste batzuei heltzeko koldartasuna dagoela erakusteko. Azken batean, hemen pertsonei buruz hitz egiten ari gara, ez ahaztu. Administrazio publikoa beren lana egiten duten eta herritarrei zerbitzu publikoa ematen dieten pertsonek osatzen dute. Zer ekarriko dio zerbitzu honi % 20 edo gehiago murrizteak?, zer esan nahi du administrazioa berriz dimentsionatzeak? Pertsona gutxiago, funtzio gehiago, lan-baldintza okerragoak, zerbitzu okerragoa, etorkizuneko pribatizazioa, hori esan nahi du. Azken batean, euskal gizartea pobretzea. Beti gauza bera. Euskal Herria Bilduk oso argi dauka gaur egungo krisiaren aurrean zerbitzu publikoak indartu egin behar direla, eta ez alderantziz. Euskal Herria Bilduk oso argi dauka, pertsonak badira gure lehentasuna, pertsonen bizi-kalitatea hobetzeko beharrezkoa dela zerbitzu publiko indartsu bat izatea. Euskal Herria Bilduk Administrazio publikoa indartzearen aldeko apustua egiten du zerbitzu publikoa, unibertsala eta kalitatezkoa izateko, alderdien interesetatik kanpo egoteko. Sektore publikoa kontrol publikoaren menpe geratzeko apustua egingo dugu, eta ez alderdi baten edo bestearen menpe. Horregatik, salatzen dugu literatura eta eztabaida honen guztiaren azpian euskal administrazio publikoa ahultzeko asmoa dagoela. Zalantzan jartzen da administrazio osoa, ez da zehazten, abstrakzioak egiten dira administrazio osoan guraizeak sartzeko. Zalantzan jartzen da funtzio publikoko langileen funtzionamendua eta lana, funtzionatzen ez duten erakundeak daudela eta funtzio publikoa alderdiaren mese- derako erabiltzen dela eta abar esanez. Gauzak nahasi egiten dira, eta nahasi egiten dira administrazio eta zerbitzu publiko guztiei kalte egiten zaiela jakinda. Eta argi utzi nahi dizugu, Urkullu jauna, ongi jakin behar duzula norekin elkartzen zaren Administrazio honen etorkizunari buruzko adostasuna lortzeko ahalegin horretan; zeren, beste batzuek lortu nahi duten helburua gure administrazioak ahultzea, zentralizatzea eta espainolizatzea baita. Eta gai horretan jakin beharko zenuke noren babesa lor dezakezun eta norena ez helburu horien aurka egiteko. Betiere aipatu dudan lehen helburuarekin, hots, ahultzearekin bat ez baldin bazatoz, jakina; izan ere, badirudi Erkoreka jaunak esan duela murrizketak izango direla politika publikoetan, osasunean eta hezkuntzan. Kasu horretan, Euskal Herria Bildu izango duzu aurka. Eta salatzen ari garen hau argi eta garbi jasota geratu da guk izan ezik gainerako talde guztiek sinatu duten erdibideko zuzenketa honetan. Argi dago eskubide sozialak murrizteko asmoa dutela, kudeaketaterminologiarekin ezkutatuta. Teknokrazia bat nahi dute, eta norabide horretara eraman nahi gaituzte. Eta, berriro diot, herritarren eta sektore publikoko langileen eskubideei buruz hitz egiten ari gara, ez diruari buruz bakarrik, baina zuen guztion asmoa da dirua izatea eztabaida honen gai nagusia. Eskerrik asko." ] embeddings = model.encode(sentences) similarities = model.similarity(embeddings, embeddings) print(similarities.shape) # [4, 4] - Notebooks
- Google Colab
- Kaggle
|
Download README.md from cuadron11/parleus-v2-ft: direct link, hf CLI and curl.
- Browser
- Download file 128 kB
-
https://huggingface.co/cuadron11/parleus-v2-ft/resolve/main/README.md
- Command line
-
hf download hf://cuadron11/parleus-v2-ft/README.md
-
curl -L -o README.md https://huggingface.co/cuadron11/parleus-v2-ft/resolve/main/README.md
128 kB
metadata
tags:
- sentence-transformers
- sentence-similarity
- feature-extraction
- dense
- generated_from_trainer
- dataset_size:24775
- loss:MultipleNegativesRankingLoss
base_model: intfloat/multilingual-e5-large
widget:
- source_sentence: >-
Zein helburu zehatz ezartzen du Klima Aldaketari eta Trantsizio
Energetikoari buruzko Legeak 2030erako Espainiako ekonomiaren isurpenen
murrizketari dagokionez?
sentences:
- >-
Eskerrik asko, presidente andrea. Legebiltzarkideok. Gaur eztabaida-gai
dugun ekimenak urte erdi baino gehiagoko antzinatasuna du, guztiok
dakigunez, covid-pandemia bezala azkar baino azkarrago aldatzen den
zerbaiten gaiari buruz. Beraz, agian zaharkituta geratu dela pentsatu
beharko litzateke. Hala ere, egungo egoerak, egungo koiunturak,
edukiarazten dio zentzua eztabaida honi, eta inoiz baino egokiagoa da
oraintxe bertan. Izan ere, egun hauetan, hain zuzen, Espainiako Gobernua
barnealdeetan maskarak kentzea planteatzen ari da, hain justu jarraian.
Kasualitatea izango da helburu horretarako Ciudadanosek duela egun gutxi
interpelazio bat egin izana Gobernuari Diputatuen Kongresuan. Hala ere,
ekimen honi zuzenketa egiteko zuhurtzia eduki zuen gure talde
parlamentarioak bere garaian; ez maskara bai edo maskara ez eztabaidaren
harira, baizik eta une bakoitzean eskuragarri dauden ebidentzia
zientifikoen esanera aritzeaz. Irizpide hori iruditu zitzaigun eta
iruditzen zaigu oraindik ere arduratsuagoa eta zentzudunagoa dela. Eta,
beraz, gure zuzenketa −gaur ere, sei hilabete geroago− guztiz baliozkoa
dela deritzogu. Irizpide hori aplikatuta, uste dugu gaur egun egokiena
ikasgeletako maskarak kentzea dela, ez baitago inolako azterketarik
maskarak barnealdeetan duen baliagarritasuna argi eta garbi berresten
duenik; eta iruditzen zaigu zientziaberme argirik ez duen murrizketa oro
ezabatu egin behar dela, babestu beharreko ondasun handiagoa delako
norbanakoaren askatasuna, baiki, Europako beste herrialde batzuetan
dagoeneko gertatu den bezala. Maskarak kendu egin dira jolastokietatik,
eta Hezkuntzako sailburuak berak aitortu du horrek ez duela kutsatzeen
gorakada nabaririk erakarri. Eta guztiok dakigu nolakoa izaten den haur
txikien eskola bateko jolastokia. Egia da batzuk kanpoaldekoak izaten
direla, partzialki behintzat, baina egia da, halaber, haurrak korrika
ibiltzen direla, salto egiten dutela, oihuka aritzen direla eta
urruntasunik gabe jolasten direla; ikasgelan, berriz, eserita egon
daitezke, distantzia egokiagoa gordez. Jolastokian kentzen bada, zentzu
handiagoa izango luke gelan kentzeak, ezta? Hau da, ez da normala eta ez
dago justifikatuta bi urteko haurrek, adibidez, beren inguruko pertsona
gehienen aurpegia inoiz ikusi ez izana. Ez da normala irakasleen,
lagunen, senideen, bizilagunen aurpegiaren erdia bakarrik ikusi
dituztenak izatea, keinuak, hitzik gabeko komunikazioa, interpretatzen
ikasten ari diren adin batean, non imitazioa funtsezkoa izaten baita
ikasketarako. Murrizketa horiek bizi behar izan ditugu, eta, zalantzarik
gabe, beharrezkoak izan dira. Ez dira doakoak izango, ondorioak izango
dituzte, laster ikusiko ditugu; baina ez da komeni horrelakoak behar
baino gehiago luzatzea. Gobernu zentralak berak esan du, presidentearen
ahotik, maskara laster kenduko dutela barnealdeetan. Eta ministroak,
zehaztasun bila, esan du berandu baino lehen izango dela hori. Zeren
zain zaudete? Beldur naiz, bada, ke-laino modura erabiliko ote duzuen,
irekita dituzuen eta bata bestearen gainean pilatzen ari zaizkizuen
krisialdi ugarien aurrean gehien interesatzen zaizuenean. Guk uste dugu
orain dela barnealdeetan maskara kentzeko unea; are gehiago
ikastetxeetan, besteak beste, frogatu delako haurrek birusaren
transmisio txikiagoa dutela; gainera, garapenerako eta
aurpegi-adierazpenen ezagutzarako fasean daudelako, eta hori funtsezkoa
delako haientzat. Argi gera bedi horrekin ez garela babesten ari
proposamena egin duen taldeak pandemia osoan txertatze-lanaren inguruan
izan duen jarrera. Jarrera hori ez dela oso arduratsua esango genuke
edo, behintzat, ez dela oso konprometitua. Are gehiago, iruditzen zaigu
orain maskarak kentzeaz hitz egin badezakegu, txertatze-lanak
funtzionatu duelako eta masiboa izan delako dela. Neurri bakanetako bat
da, gainera, beharrezko oniritzi zientifikoa izan duena eta, begien
bistakoa da: funtzionatu egin du. Atzera begira jarrita, ikusten dugu
Eusko Jaurlaritzak egin duen pandemiaren kudeaketa, gure ikuspuntutik,
anabasa izan dela, aringarririk gabe. Egia da ez zela erraza, baina egia
da horren gaizki egitea ere ez zela erraza; eta bi urte hauetan
nazioarteko osasun aditu ezaguna den Jonan Fernándezek zuzendutako Labi
bat ikusi dugula. Etengabeko mudantzak, kontraesan ugari, Osakidetzako
kaosa… Tira. Ganbera honetan asko hitz egin dugu gai horiei guztiei
buruz, eta egia da horren ondorioz murrizketa gehien pairatu ditugunak
izan garela, eta, hala ere, emaitzarik txarrenak lortu ditugunak. Y en
estas estamos. Gai honetan ere EAJk egindako mundu mailan famatua den
kudeaketa onaz gozatzen jarraitzen dugu. Gaur egun, Europako zazpi
herrialdek kendu dute maskara barnealdeetan, guk baino askoz ere
intzidentzia-adierazle handiagoak zituztenean. Eta barnealdeetan maskara
kendu behar bada, argi dago ikastetxeetan are gehiago. Eskerrik asko.
- >-
Señora presidenta, señor lehendakari, señorías, buenos días a todos y
todas. Bueno, beste behin ere, ia klasikotzat jo litekeen gai bat ekarri
dugu osoko bilkura honetara, azkenaldian hilean eztabaida bat edo bi
izaten baititugu horren inguruan, gutxi gorabehera. Niri zoragarria
iruditzen zait gaia; izan ere, hain da orokorra, hain da zabala, ezen,
txisteak dioen bezala, hemen nor bere liburuaz hitz egitera etortzen
baita, ni izan ezik, nik neureaz hitz egingo baitut. Orduan, beraz, itua
neuk dudan ikuspegian jartzen saiatuko natzaizue ni; azkenean, iruditzen
baitzait gutako bakoitza norbere eltxoari tiro egiten ari garela, eta
kanoiarekin gainera. Gorrotxategi andreak esan du jada oso egun berezia
dela gaurkoa; izan ere, une honetan bertan Klima Aldaketari eta
Trantsizio Energetikoari buruzko Legearen behin betiko onespena
eztabaidatzen ari dira Diputatuen Kongresuan. Gaur, beraz, hemen
ordezkatuta gauden talde askok, gure aldeko botoarekin, geratzeko etorri
den lege bat sustatuko dugu. Gaur egun esan dezakegu dagoeneko
errealitate bat dela; aurrerapauso erraldoia ematen dugu gaur, ondorengo
belaunaldiei utzi nahi diegun mundu berrirako jauzi bat. Gaur Alderdi
Sozialistak Diputatuen Kongresuan indarrak batuko ditu Podemos-Ezker
Anitzarekin, Euzko Alderdi Jeltzalearekin eta Euskal Herria Bildurekin,
argi baino argiago eta paper tinbredunean sinatzeko geure konpromisoa
karbono gabeko eta ingurumena errespetatuko duen mundu batekin.
Sozialisten konpromiso sendoaren emaitza da legea, eta, Pedro Sánchez
presidenteak esango lukeen bezala, balio ere balio du legegintzaldi bat.
Euskal Sozialistok asko hitz egin dugu lege horri buruz hemen bertan,
Ganbera honetan bertan. Natalia Rojo gure taldekideak hala egin zuen
iragan legegintzaldian, eta horrelaxe jarraitu dut neuk ere
legegintzaldi honetan. Hamaika aldiz errepikatu dugu lege hori izango
zela gure ekintza guztien esparrua. Testuinguru instituzional hori
beharrezkoa da berreskuratze-prozesua arrakastaz bideratzeko eta
koordinatzeko, oparotasun egonkor, iraunkor eta karbono-neutraltasuneko
eredu baterantz. Lege horrek sinesgarritasun-esparru bat finkatzen du
herritarren aurrean eta nazioko, Europar Batasuneko eta nazioarteko
erakundeen aurrean. Lege horren xedea da XXI. menderako egokia izango
den energia-sistema bat izatea, karbonogabea, deszentralizatua eta
digitalizatua, mendearen erdira iritsi aurretik gure sistema elektrikoa
% 100 berriztagarria izango dela bermatuko duena. Lege horrek karbonorik
gabeko ekonomia seguru baterantz egiten du aurrera, eta horrek
baliabideen erabilera arduratsua eta koherentea eskatzen du. Ez da
emango esplorazio-baimen, ikerketabaimen ez eta hidrokarburoak
ustiatzeko emakida berririk ere. Karbonoaren sorkuntza etetea
aurreikusten da, jatorri fosileko produktu energetikoetan desinbertsioa
egiteko egutegi berri bat proposatzen da, gas berriztagarriak sustatzen
dira, energia berriztagarriak integratzeko eta garraioan erregai
alternatiboak hornitzeko urtekako helburuak zehazten dira. Halaber,
asmoen gutxieneko maila saihetsezin batzuk ere ezartzen dira, betiere
goranzko joerarekin soilik berrikusi ahal izango direnak. Espainiako
ekonomia osoaren igorpenak gutxienez % 23 murriztu beharko dira
2030erako, 1990ekoekin alderatuta, eta 2050a baino lehen lortu beharko
da klima-neutraltasuna. 2030ean, jatorri berriztagarriko energia
gutxienez % 42 izan beharko da azken buruko energia-kontsumoan, eta
gutxienez % 74 jatorri berriztagarriko energietatik abiatutako sorkuntza
eduki beharko duen sistema elektriko batean. Sozialistok klima-anbizio
jasoa eta koherentzia politikoa duen jarrera dugu, baina baita ausarta
eta erabakiak hartzeko arduratsua ere. Ingurumenaren iraunkortasuna eta
bideragarritasun sozioekonomikoa uztartu nahi baditugu, energia garbien
aldeko apustua ezinbestekoa da. Testuinguru horretan kokatu behar dugu
Eusko Jaurlaritzak garatutako energia-politika ere. Oinarrizko
printzipio alboraezin bat du ardatz horrek guztiak; alegia, ezin dugula
denborarik galdu. Aldaketako, trantsizio kementsuko testuinguru politiko
horretan, Europako funtsen etorrerak sorrarazi dituen itxaropenak ere
gehitzen zaizkionean, Euskal Sozialistok berri ontzat jotzen dugu Eusko
Jaurlaritzak iraganeko apustuak behin betiko baztertu izana, eta energia
garbien eta definitu berri dudan testuinguruarekiko koherentzia duten
aldeko apustua areagotu izana. Hitzemanak ditugun klima-helburuekiko
ekarpen solidario eta orekatuaren alde egiten dugu, baldin eta
ingurumen-inpaktuak babesteko bermeekin garatzen badira, eta hori
natura-ondarea babesteko segurtasunez eta bermearekin egiten bada.
Ingurumena babesteko araudi osoa betetzen badute bakarrik atera ahal
izango dira aurrera proiektu horiek; izan ere, berriro diot, ezin da
denbora asko galdu. Ez da garaia anbizio klimatikoa ontzat ematen duten
baina politikoki ausartak diren jarrerak hartzea saihesten duten
diskurtso zalantzatietara itzultzeko. Ez da areto-politikagintzarako
unea. Aurrez aurre dugun erronka, inolako zalantzarik gabe, gure
belaunaldiak mundu mailan izango duen handiena eta garrantzitsuena da,
eta hala jaso nahi izan dugu gure taldeak, Euskal Sozialistak taldeak,
eta Euzko Abertzaleak taldeak aurkeztutako osoko zuzenketan. Aukera
aprobetxatu nahi nuke talde guztien ordezkariek egindako ahalegina
eskertzeko; bereziki Euzko Alderdi Jeltzaleko Grajales jaunari, Euskal
Herria Bilduko Otero jaunarekin batera hark koordinatu baititu
negoziazioak. Era berean, logikoki, eskerrak ematen dizkiet Larrea
andreari, Alderdi Popularra-Ciudadanosekoari, eta Elkarrekin
PodemosEzker Anitzako Gorrotxategi andreari. Azkenean ezin izan da
akordiorik lortu, baina uste dut funtsezkoa dela bilkura-egunkarian
jasota geratzea oso gertu egon garela. Amaitzen ari naiz. Funtsezko
ideia bat berresan nahi dut. Sozialistok tinko egiten dugu apustu
karbonogabea eta koherentea izango den energia baterantz aurrerapauso
sendo eta irmoa erakarriko duten proiektu guztien alde
autonomia-erkidegoetan, nazioetan, Europar Batasunekoetan eta
nazioartean hartutako konpromisoekin. Baina, era berean, argi uzten dugu
marra gorri bat dagoela, gainditu behar ez duguna: lege-esparruan
jasotako ingurumen-neurriak errespetatzea eta haiei men egitea. Esan dut
lehen ere, baina berriro esango dut, inork zalantzarik izan ez dezan:
ingurumena babesteko araudi guztiak betetzen badituzte bakarrik aterako
dira aurrera proiektuak. Eta amaitzera noa. Agian, noizbait, iraganari
buruzko eztabaida berriro ireki dezakegu, ikusi talde bakoitzak azken
urteetan izan duen ibilbidea eta koherentzia. Ikusi non geunden gutako
bakoitza, adibidez, 2009an edo 2010ean. Sozialistoi historiak ez digu
inoiz beldurrik eman. Baina orain, eztabaida honetan, gaur hona ekarri
gaituen honetan, argi gera dadila ez gaudela prest berriro ere eztabaida
antzuetan galtzeko. Sozialistok ez dugu analisiaren paralisia
hauspotuko. Ezin dugu onartu, beste behin ere, aurretik daukaguna
bezalako apustu bat geldiaraztea. Besterik ez. Eskerrik asko. La
- >-
Eskerrik asko. Ni ez nago ados. Proposamen horrek sektore publiko
osoaren aurka egiten du zuzenean. Ez da kasualitatea euskal
Administrazio publikoaren ustezko eraginkortasunik ezaren gaia berriz
ere jarri nahi izatea agenda politikoan. Gai honek ez ezik, Ganbera
honetan edo Ganbera honetatik kanpo zuzenean lantzen diren eta funtzio
publikoarekin zerikusia duten beste gai batzuek ere erakusten dute asmo
garbia dagoela. Eta argi dago eztabaida sortu nahi denean daturik gabe,
edukirik gabe, egiazta daitekeen irizpiderik gabe, eta, batez ere, aldez
aurretik ezarritako helburu batekin, demagogiaren, erdi-egien eta
interes erdiestali baina ezagutzeko moduko batzuen aldeko defentsaren
eztabaida handian sartzen dela. Hemen ondorioa aurkeztu da lehendabizi,
eta ondorio hori egia dela, eta ez egia bakarrik, baizik eta beharrezkoa
ere badela egiaztatzen duen plan bat egiteko eskatu da. Ondorioa EAJk
jarri zuen mahai gainean: % 20 murriztu behar da. PPk, PSOEk eta UPyDk
lagunduko dute eta negoziatuko dute, baina zertan lagunduko dute eta zer
negoziatuko dute? Zuek, EAJko jaun-andreok, helburuak aipatu dituzue eta
irizpideak ezarri dituzue, eta soilik eskatzen duzue murrizketak
gauzatzeko hemen adierazitako asmo politikoari beste batzuek jartzeko
izen-abizenak. Erantzukizun partekatuak zama txikiagoa du, ezta? Eta,
gainera, eraginkortasunik ezaren diskurtsoarekin batera egiten bada,
askoz hobeto. Nik aurrera diezazueket zuen planaren izenburua, agian
erabili nahiko duzue: "Euskal administrazio publiko guztiak zalantzan
jartzea, haiek ahultzeko eta pribatizazio berriak lortzeko". Zuentzat,
oparitu egiten dizuet. Eta zergatik uste du Euskal Herria Bilduk aipatu
dudan hori dela helburua eta ez beste bat? Gaur arte egin duzuen bidea
ikustea besterik ez dago hori uste izateko. Dudan jarriko duzue zerbitzu
publikoak kalitatezkoak izatea ahalbidetzen duen sistema. Sistema hori
ezabatu nahiko duzue zuen sokakoei emateko, zerbitzua pribatizatuz.
Horrek zerbitzuak okertzea ekarriko du, eta, gainera, okertze horren
ondorioak kudeaketa publikoak pairatu beharko ditu, alegia, beti
gertatzen dena. Eta hori da beti gertatu izan dena. Lehendabizi,
zalantzan jarriko da benetan funtzionatzen duena eta kalitatezko
zerbitzu publikoa ematen duena, zerbitzu hori kentzeko, eta ingurukoei
saltzeko eta emateko, eta horrekin guztiarekin zerbitzu txar-txarra
lortuko da; eta, gainera, administrazio publikoak ordaindu eta jasan
beharko du kudeaketa pribatu negargarri horren zama. Eztabaida honen
jatorrizko testuan administrazio publikoaren barruan ustez egiten den
azpijokoa –hitz hori erabiliko dut zuen baimenarekin– aipatzen da. Baina
kasualitatea da ekimen honekin batera ez aurkeztea enpresa pribatuekin
egindako kontratuak zalantzan jartzen dituen beste ekimen bat: kontratu
puztuak, ustelkeriak, gainkostuak, eta abar. Enpresa pribatuei emandako
esleipenak berrikusi beharko lirateke, baita azpikontratazioak eta
kanporatzeak ere. Adibide bat jarriko dut: azpiegitura handien kasuetan
eta azpiegitura horiek sortzen dituzten kontratuetan agian jakin beharko
litzateke zer lotura dauden eraikuntza-enpresen eta azpikontraten eta
esleipendunen artean. Edo, Administrazio publikoa kritikatzen hasita,
zerbitzuei dagokienez soilik egingo al dugu? Edo ez al gara gai izango
hori kudeatzeko ardura duten pertsonengandik hasita gaizki egiten dena
onartzeko? Ez naiz esaten ari eztabaidatzen ari garen proposamenean
aipatzen dena bezain frogagarria edo ez hain frogagarria den ezer. Beste
alde bat aipatzen ari naiz, eztabaida honen asmoa zein den eta beste
batzuei heltzeko koldartasuna dagoela erakusteko. Azken batean, hemen
pertsonei buruz hitz egiten ari gara, ez ahaztu. Administrazio publikoa
beren lana egiten duten eta herritarrei zerbitzu publikoa ematen dieten
pertsonek osatzen dute. Zer ekarriko dio zerbitzu honi % 20 edo gehiago
murrizteak?, zer esan nahi du administrazioa berriz dimentsionatzeak?
Pertsona gutxiago, funtzio gehiago, lan-baldintza okerragoak, zerbitzu
okerragoa, etorkizuneko pribatizazioa, hori esan nahi du. Azken batean,
euskal gizartea pobretzea. Beti gauza bera. Euskal Herria Bilduk oso
argi dauka gaur egungo krisiaren aurrean zerbitzu publikoak indartu egin
behar direla, eta ez alderantziz. Euskal Herria Bilduk oso argi dauka,
pertsonak badira gure lehentasuna, pertsonen bizi-kalitatea hobetzeko
beharrezkoa dela zerbitzu publiko indartsu bat izatea. Euskal Herria
Bilduk Administrazio publikoa indartzearen aldeko apustua egiten du
zerbitzu publikoa, unibertsala eta kalitatezkoa izateko, alderdien
interesetatik kanpo egoteko. Sektore publikoa kontrol publikoaren menpe
geratzeko apustua egingo dugu, eta ez alderdi baten edo bestearen menpe.
Horregatik, salatzen dugu literatura eta eztabaida honen guztiaren
azpian euskal administrazio publikoa ahultzeko asmoa dagoela. Zalantzan
jartzen da administrazio osoa, ez da zehazten, abstrakzioak egiten dira
administrazio osoan guraizeak sartzeko. Zalantzan jartzen da funtzio
publikoko langileen funtzionamendua eta lana, funtzionatzen ez duten
erakundeak daudela eta funtzio publikoa alderdiaren mese- derako
erabiltzen dela eta abar esanez. Gauzak nahasi egiten dira, eta nahasi
egiten dira administrazio eta zerbitzu publiko guztiei kalte egiten
zaiela jakinda. Eta argi utzi nahi dizugu, Urkullu jauna, ongi jakin
behar duzula norekin elkartzen zaren Administrazio honen etorkizunari
buruzko adostasuna lortzeko ahalegin horretan; zeren, beste batzuek
lortu nahi duten helburua gure administrazioak ahultzea, zentralizatzea
eta espainolizatzea baita. Eta gai horretan jakin beharko zenuke noren
babesa lor dezakezun eta norena ez helburu horien aurka egiteko. Betiere
aipatu dudan lehen helburuarekin, hots, ahultzearekin bat ez baldin
bazatoz, jakina; izan ere, badirudi Erkoreka jaunak esan duela
murrizketak izango direla politika publikoetan, osasunean eta
hezkuntzan. Kasu horretan, Euskal Herria Bildu izango duzu aurka. Eta
salatzen ari garen hau argi eta garbi jasota geratu da guk izan ezik
gainerako talde guztiek sinatu duten erdibideko zuzenketa honetan. Argi
dago eskubide sozialak murrizteko asmoa dutela,
kudeaketaterminologiarekin ezkutatuta. Teknokrazia bat nahi dute, eta
norabide horretara eraman nahi gaituzte. Eta, berriro diot, herritarren
eta sektore publikoko langileen eskubideei buruz hitz egiten ari gara,
ez diruari buruz bakarrik, baina zuen guztion asmoa da dirua izatea
eztabaida honen gai nagusia. Eskerrik asko.
- source_sentence: >-
Nola kudeatu behar da azken hamarkadetan gertatutakoaren kontakizuna eta
nork ez luke epilogoa idatzi behar?
sentences:
- >-
Bai, eskerrik asko, presidente andrea. Gallastegui andreak zioen bere
ekarpenei esker lege hau hobetu egin ahal izan dela. Eskerrik asko gu
goiargitzeagatik, Gallastegui andrea, baina Talde Sozialistak ez du
zuzenketa bakar bat ere aurkeztu. Beraz, horrek erakusten du Talde
Sozialistaren jarrera ez dela izan eraikitzailea; aitzitik, gure ustez
ezinbestekoa zen lege bat aurrera atera zedin galarazi nahi izan du. Ez
dela beharrezkoa diozu. Gure ustez, ordea, ezinbestekoa da. Zure eta EH
Bilduko ordezkariaren ustez, lege txarra da. Gure ustez, ordea, lege ona
da. Zuen ustez, ez da eraginkorra, baina guk uste dugu eraginkorra
izango dela, eta azken garaiotan asko sufritu duten milaka herritarren
arazoak konponduko dituela. Ematen du errealitatetik urrun bizi
zaretela, eta ez diezuela jaramonik egin nahi hainbat eta hainbat
herritarrek eta gaur hemen dauden ordezkariek izan dituzten arazo jakin
batzuei. Zuen diskurtsoak –EH Bildu eta Euskal Sozialistak taldeen
diskurtsoak– zahar usaina du, iraganeko diskurtso bat ematen du, eta,
batez ere, gaur egungo egoerak gainditutako eta errealitatetik guztiz
aldendutako diskurtsoa da. Kasu honetan, errealitatetik urrunduta
zaudete. Zuen ustez, ez dago euskal gizarteari entzuteko arrazoirik, ez
dago gaurko osoko bilkurara etorri direnei entzuteko beharrik, ez dago
hainbeste urtez hain beharrezkoa den lege bat egiteko lan egin duten
elkarte horiei entzun beharrik. Zuen arabera, Legebiltzarreko
batzordetik pasatu diren jurista bikainei entzun behar zaie. Horiek
badute errealitatearen berri. Zuen ustez eta Gallastegui andrearen
ustez, zaintza partekatuari buruzko legerik ez izatearen ondorioak
pairatu dituzten gurasoak fede oneko pertsonak dira, baina argudio
faltsuak erabiltzen dituzte; ez dakit, ematen du haien asmo txarren
ondorioz... Pentsatzen dut nire kasuan asmo txarra izango dela, eta
osoko bilkura honetara etorri direnen kasuan, hanka-sartze hutsa.
Gallastegui andreari eta Urrea andreari entzun ondoren, ematen du fede
oneko pertsonak garela, baina guztiz nahastuta gaudela, eta ez dakigula
gizartearen errealitatea ikusten. Batzordera lege baten edo haren
aurkakoaren alde onak saltzera etorri diren jurista bikain horiei entzun
behar zaie. Bada, ez. Guztiz bidezkoa eta justiziazkoa den lege bat
eskatzen ari diren milaka herritarrei erantzun nahi diegu. Eta zuek nahi
duzuena esango duzue, baina guztiz lege progresista da. Azken aldian,
Kode Zibilaren 92. artikuluaren ontasunak azpimarratzen aritu zarete bai
zu eta bai Talde Sozialista. Artikulu horren bidez, lehen aldiz, zaintza
partekaturako aukera arautu zen Espainian, nahiz eta gero eta irmotasun
eta sinesgarritasun gutxiagorekin izan. Artikulu hori ez da nahikoa
inolaz ere, zaintza partekatuari salbuespenezko izaera ematen diolako,
eta beto-eskubideak indarrean jarraitzen duelako edo jarraituko
lukeelako. Beraz, lege honek hori gainditzen du argi eta garbi, eta gure
ustez, zaintza partekatua arau orokor bihurtzen du, argi eta garbi.
Alegia, epaileak zaintza partekatua ezartzen ez badu, justifikatu egin
beharko du hori. Beraz, gure ustez, zaintza partekatua arau orokor
bihurtzen da, betiere adingabearen mesedetan. Hori izan da gure helburua
hasiera-hasieratik. Adingabearen mesedetan. Erantzukidetasuna aipatzen
duzue behin eta berriz. Bidegabeki tratatuak izan diren milaka guraso
horiei guraso txarrak izatea leporatzen ari al zarete, zaintza
partekatua ez lortzeko arrazoi gisa? Hori esaten ari zarete? Hala bada,
guztiz tamalgarria iruditzen zait argudio hori, eta erabat faltsua.
Milaka guraso, jarrera ezin hobea izan arren, seme-alabengandik banandu
dituzte. Hortaz, ez ezazue gehiago erabili argudio hori, erabat faltsua
baita. Egoera guztiz bidegabeak izan dira; azken garaiotan asko sufritu
duen jendea, guraso ezin hobeak izan arren eta haien betebeharrak ezin
hobeto bete arren. Lehen diskurtso zaharkitu bat –oso zaharkitua–
zegoen; gainditu egingo den eta dagoeneko gainditzen ari garen diskurtso
bat. Lege hau guztiz progresista da, eta, hain zuzen, zaintza partekatua
arau orokor bihurtzen du. Hasieran esandakoari eusten diot: zaintza
partekatua adingabeentzako aukerarik onena da, eta horregatik
defendatzen dugu. Esanak esan, guztiz ezinbestekoa eta progresista da
lege hau. Eskerrik asko. La
- >-
Eskerrik asko, berriz ere, presidente andrea. Joan zen urrian bi urte
bete ziren ETAk bere jarduera kriminala behin betiko etetea erabaki
zuenetik. Albistea pozez eta itxaropenez hartu zuten euskal alderdi
politiko guztiek, baina, aurretik bizi izandako esperientziak kontuan
hartuta, talde politiko honek zuhurtzia handiz hartu zuen. Indarkeriazko
jokabideak ere izan diren arren, euskaldun guztiok atentaturik eta
hilketarik gabeko bi urte bizi ahal izan ditugu. Argi dago ordezkari
publiko guztiok eta herritar guztiok eusten diogula itxaropen horri,
bakezko eta askatasunezko etorkizuna eraikitzeko itxaropenari.
Gizarteak, oro har, gure erantzukizun politikoak aintzat hartuta, egoera
hau behin betiko finkatzeko eta iraganean bizi izandako izuaren irudiak
ez errepikatzeko ahal dugun guztia egiteko eskatzen digu. Gaur bertan
esan dugu Ganbera honetan eta orain berretsi egin nahi dut: zimendu
etiko sendoen gainean eta gerta litekeen edozein mugimendu sismikori
aurre egiteko erresistentzia-testak nota onarekin gaindituko dituzten
forjatuaren eta egituraren gainean eraiki behar dugu etorkizuna. Eraiki
nahi dugun etorkizunak memoriarekiko, duintasunarekiko eta
justiziarekiko zalantzarik gabeko konpromisoan oinarrituta egon behar
du. Euskal gizartearen etorkizuna ezin da eraiki ez memoria gabezian, ez
ahanzturan eta ez amnesia kolektiboko edo orainaldi indargabetuko
ariketa induzituan. Etorkizunak iragana aitortuz hasi behar du,
autokritika-ariketa bat eginez eta jakineko jokabide batzuen oinarri
izan diren printzipio eta balio etikoen faltari buruzko hausnarketa
sakona eginez. Guk ere bakezko eta askatasunezko etorkizunaren aldeko
apustua egingo dugu baina, aldi berean –lehen esan dudan bezala–,
duintasunez betetako etorkizunaren aldeko apustua egingo dugu,
gainerakoen aurrean gizarte heldu, zuhur eta demokratiko gisa aurkezteko
aukera emango digun etorkizunaren aldeko apustua. Eta horretarako, azken
hamarkada hauetan gertatutakoa idatzi behar dugu, hitzaurrea ahaztu gabe
eta, jakina, herrialde honetan horrenbesteko mina eragin dutenei
epilogoa idazten utzi gabe. Beraz, egia kontatzen duen kontakizuna da,
memoria, duintasuna eta justizia kontuan hartuta idatzitakoa. Baina
zoritxarrez, sailburu andrea, errealitatea oso bestelakoa da eta
jakineko espektro ideologiko baten aldetik errezelo asko daude iraganeko
posizioak, jarrerak eta jokabideak alde batera uzteko. Eta ez iragan
igaro berriaren berrikuspen kritikoa egiteko batere borondaterik ez
duelako, zenbaitek, azken aste hauetan ikusten ari garenaren arabera,
beste batzuek ahaztutako metodologia batera itzuli nahi dutelako baizik.
Badirudi batzuek etsipenez oroitzen dituztela lehengo garaiak,
iskanbilek, sabotajeek eta batere merezi ez zutenei egindako ongietorri
eta omenaldiek egunerokotasuna osatzen zuteneko eta normaltasunaren
eskandaluzko ikuspegia azaldu nahi zuteneko garaiak. Iraganeko edozein
garai hobea izan zela adierazten dute batzuek. Azken aste hauetan
kaleborrokako ekintzen berragertze nabarmena eta hainbat hilketagatik
kondenatutako pertsonei egindako ongietorrien ugaltze lotsagarria ikusi
ditugu. Ongietorriak eta omenaldiak, sailburu andrea. Kale-borrokako
ekintzak eta alderdi politikoen egoitzei egindako erasoak, demokraziaren
flotazio- marrari egindako erasoa eta herritar guztien askatasunaren
aurkako erasoa direnak. Askatasuna ezin utzizko eskubidea eta balio
gorena da edozein gizarte demokratikorentzat, eta botere publikoek
babestu egin behar dute eskura dituzten baliabide guztiekin. Demokraziak
ezin du ezer esan gabe geratu Euskadiren etorkizun politiko eta soziala
izutzea, bortxatzea eta baldintzatzea besterik nahi ez dutenen
totalitarismoaren aurrean. Argi eta garbi adierazi behar dugu aspaldi
bete genuela adin-nagusitasuna eta ez dugula behar inoren tutoretzarik,
are gutxiago Euskadiko aniztasun eta dibertsitate ideologikoa batere
errespetatzen ez dutenengandik. Eta, sailburu andrea, ezin dugu onartu
eta zuk ere ezin duzu onartu hainbat hilketagatik kondenatutako
kriminalei omenaldi gisako ongietorriak egitea erkidegoaren ohorezko
zerbitzariak balira bezala, kartzelatik atera badira ere kriminalak eta
terroristak izaten jarraitzen baitute. Eta, sailburu andrea,
permisibitateak, geldotasunak edo, kasurik txarrenean, haiek harrera
abegitsuko ekintza gisa ulertzeak eta definitzeak –gaur hemen ukatu ez
dena– narriatu egiten gaituzte gizarte moduan. Eta azken aste hauetan
bizitzen ari garen jarduketen aurrean, bi jarrera har daitezke: bata da
albora begiratu eta ezer gertatuko ez balitz bezala jokatzea, Euskadiko
berezko paisaia osatzen duen guztia onartzea eta gauza natural gisa eta
normaltasun osoz onartzea, garai askotan eta, zenbaitek, gaur egun ere,
guk har dezagun nahi duen bezala; eta, bigarrena, matxinatzea da,
jarrera aktiboa izatea, ikuspegi etiko batetik jarrera eta jokabide
baztergarriak dituztenak prebenitzeko, haiei aurre egiteko eta
jazartzeko aukera emango diguna. Eta sentitzen dut esan behar izatea,
sailburu andrea, ez zugan eta ez zure sailean ez dudala ikusi omenaldien
eta kale-borrokako ekintzen aurrean intsumisio-jarrera hori; ez zure
aldetik eta ez zure alderdiaren aldetik. Kale-borrokari dagokionez,
gaitzespen hutsak baino zerbait gehiago eskatu behar dizkizuegu,
gaitzespen hutsak baino askoz gehiago. Prebenitu eta jazarri egin behar
dituzue, eta egileak epailearen esku utzi. Eta behartuta gaude, ez inori
atsegin emateagatik, sailburu andrea, duintasun etiko hutsagatik baizik,
zigor-erantzukizunari atxikitako jarreretatik haratago, biktimentzako
eta, ondorioz, gizarte osoarentzako irain morala diren ekintzak
saihesteko prebentzioa eta ahalegina eskatzera. Sailburu andrea, ezin
zara harri bihurtuta geratu zure talaia instituzionalean, ETAko kide
bakoitza kartzelatik ateratzearekin batera, haren bilbe guztiaren poz
kolektiboa eta zuek abegitsutzat jotzen dituzuen ongietorri eta omenaldi
horiek etorriko direla jakinda. Guk ez dugu ezer espero, ez dugu ezertxo
ere espero espektro ideologiko horretatik, baina zuei, alderdi
demokratiko gisa, eta zuri, segurtasun-sailburu gisa, aipaturiko
ekintzak egitea galaraziz, instituzioei prestigioa emateko eta biktimak
ohoratzeko eskatu behar dizuegu. Eta askatasuna, gure gizartean
txertatutako balio goren gisa babesteko ere eskatu behar dizuegu.
Horregatik guztiagatik, sailburu andrea, zera galdetu nahi dizut: zer
neurri hartzeko asmoa duzu gure askatasunak urratzen dituztenak
prebenitzeko, haiei aurre egiteko eta haiek jazartzeko? Euskal
poliziaren zer baliabide jarri dituzu erabilgarri, esan dizudan bezala,
kale-borrokako ekintza horiek prebenitu, aurre egin eta jazartzeko? Eta
zer neurri hartzeko eta zer polizia-baliabide hartzeko asmoa duzu gu
gizarte gisa duintzeko eta ETAko kideei omenaldiak egitea galarazteko?
Zure erantzunaren zain, besterik ez eta eskerrik asko.
- >-
Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea. Egun on, lehendakari, sailburuok.
Egun on guztioi. Gure legebiltzar-taldearen botoa EH Bilduk aurkeztutako
lege-proposamenaren aurkakoa izango da. Eta zuk esandako gauza batzuk
gure kontrako botoa argudiatzeko erabiliko ditut. Zuk esan duzu, Blanco
anderea, erretiro txikiak… edo benetako gure formula bat beharko
genukeela, eta zuek hori planteatzen duzue. Dagoeneko, Euskadin,
urtetatik, aspaldidanik, martxan daukagu gure formula propioa. Eta
20.000 pertsonak baino gehiagok jasotzen dute diru osagarri bat,
alarguntasun-pentsioei aurre egiteko eta gehitzeko. Euskadin badira urte
asko, Blanco andrea, 20.000 pertsonak baino gehiagok gizarte-babesaren
sistemaren onura jasotzen dutela, eta sistema hori, bene-benetan,
erreferentziazkoa da beste erkidego eta beste herrialde batzuentzat…
Alargun-pentsioak jasotzen dituzten 20.000 pertsonari baino gehiagori
pentsio osagarri bat ordaintzen die sistema horrek. Eta zuk hori ondo
baino hobeto dakizu. Gure formula propioa dagoeneko martxan dago.
Euskadiko babes sozialaren sistema dagoeneko martxan dago. Guk ez
daukagu argazkietan agertzeko ezelango borondaterik, inondik inora ere
ez. Euzko Alderdi Jeltzalea ez du itsutzen argazkietan agertzeko gogoak.
Baina, EH Bilduk aurkeztu duen proposamena arintasunez eginda dago.
Zorroztasun-falta argia dauka. Ezelango azterketa finantzario barik
eginda dago. Segurtasun juridikorik ez dauka. Hori ez da testu bat modu
argi eta errazean idatzi eta planteatzea, denok ekimenarekin bat egin
dezagun. Ezta inola ere. Hori testu bat lardaskan planteatzea da,
inolako zehaztasunik gabe, eta lortzen duena da ekimen horren alde inor
ez agertzea. Ganbera legegile batentzat ez delako egokia, legebiltzar
honentzat ez delako egokia horrelako ekimen bat bideratzea, ideia
propagandistiko bat besterik ez delako eta hauteskunde-asmo argia
duelako. Propaganda hutsa, lardaskan idatzia, eta ez modu argi eta
errazean. Horrek guztiak beste alderdi politikoek bat egitea, bideratzea
eta eztabaida egiteko aukera ahalbidetzea eragozten du. Danbatekoa? Ez.
Honelako gaiak seriotasunez landu behar dira. Ez dute danbatekorik
behar. Euskal pentsio-sistema eta pentsioak funtsezkoak dira euskal
gizartearentzat. Funtsezkoak, izugarri garrantzitsuak. Eta horrek
exijitzen du danbatekorik ez ematea, Madrilen Eusko Jaurlaritzari egiten
ari diren bezala, behin eta berriz Gizarte Segurantzaren kudeaketa
ekonomikoaren transferentzia eskatzen ari denean, Autonomia Estatutuak
esaten duen bezala, ezta gure pentsiodunen aukerak murrizten ari diren
legeak onartzeko arrabola ere, ezta zuek mahai gainean jartzen ari
zareten demagogiaren eta populismoaren diskurtsoa ere. Ez danbatekoa ez
demagogia, diskurtso horietako bakar bat ere ez da baliozkoa
seriotasunez eta zehaztasunez aurrerantz egiteko, ahalegin handia,
diskrezio handia, baterako lan handia, adostasun handia eskatzen duen
lan horretan, eta ez zuek aurkeztu duzuena. Arintasunez egindako ekimen
bat. Sinatu genuena aipatu duzu. Eta sinatu genuenak eta gaur aurkezten
duzuenak –edo gaur mahai gainean daukagunak– ez daukate, inondik inora,
zerikusirik. Guk esan genuen –gure legebiltzar-taldetik, hain justu,
esan genuen– hauxe: Legebiltzarrean erregimen juridiko konkretu batean
gaude, eta hor mugitu behar gara, zorroztasunez ekin gura badugu. Hori
da esan genuena, eta hori ez da EH Bilduk planteatzen duen proposamenean
esaten dena. Inondik inora ere ez, Blanco anderea. Hori da orduan esan
genuena, eta hori dela-eta, beste puntu batzuetan ez genuen aukerarik
izan bat egiteko, eta, inondik inora, ez zen hau planteatu; beraz,
seriotasun apur bat, zorroztasun apur bat, ze benetan eztabaidagai dugun
gai hau benetan garrantzitsua da gizarte honentzat, eta seriotasuna
eskatzen du gaiak. Espainiar guztien elkartasuna, señora Garrido, ha
dicho usted. Eta euskal herritar guztien elkartasunari dagokionez,
zeinak berrogeita hamasei urtez, edo uste askoz, berrogeita hamar baino
gehiagoz, pentsiofuntsaren ekarle garbi izan diren, horri dagokionez
zer? Elkartasun horretaz ahaztu egin gara? Nor izan da hainbat
hamarkadatan funts horren ekarle garbia? Azken urteetako defizitari
buruz hitz egin diguzu. Zerekin ari da ordaintzen defizit hori? Zerekin?
Euskal herritarrak hainbat hamarkadatan, berriro diot, funts horren
ekarle garbi izateari esker, neurri handi batean, eratu zen funtsarekin.
Beldurraren diskurtsoa zenion, Garrido andrea. Eta, bai, egia da, hori
da zuek egiten duzuen diskurtsoa, beldurrarena. Hori da behin eta
berriro erabiltzen duzuena, eta lehen Blanco andreari esan diodana: gai
honek ez du eskatzen beldurraren eztabaida egitea, ezta demagogiarena.
Ez beldurrik, ez demagogiarik, alderdi horiek ez dute mahai gainean egon
behar honako hau bezain garrantzitsua den gai bati buruz hitz egiten ari
garenean. Ez beldurrik, ez demagogiarik; ez bata, ez bestea. Eta esan
duzu, aipatu dituzu, PPren erreformak eta PPren erreformari esker
egindakoa. Garrido andrea, zuri ahaztu zaizu esatea Alderdi Popularraren
erreformaren ondorioz ("hari esker" ez esateagatik), ondorio triste
gisa, pentsioak % 5 murriztuko direla hamarkada bakoitzeko, eta 2050.
urtera iritsiko garela sistemaren babesa gaur egungoa baino % 20
txikiagoa izanik. Zuek egin duzuen erreformaren ondorioa da. Eta gainera
zuen erreformak Europarako gizarte-segurantzari buruzko Europar
Batasunaren 2012ko liburu zurian bildutako gomendioekin kontraesanean
daude. 2012ko zahartzeari buruzko txostenak esaten duenaren aurka daude.
Europako 2020ko estrategiaren, Amsterdamgo Itunaren aurreikuspenen,
Lisboako Gailurraren eta zuen hainbestetan aipatzen duzuen Konstituzioko
41. eta 50. artikuluen funtsezko edukiaren aurka daude, aurka doaz. Gure
taldetik berriro esaten dugu: seriotasunez ekin diezaiogun eztabaida
honi. Ni miedo, ni demagogia. Eskerrik asko.
- source_sentence: >-
Nola jokatu zuen Euzko Alderdi Jeltzaleak iraganean Emakumeentzako eta
Adingabeentzako Defentsa Bulegoak kentzeko neurrien aurrean, hizlariaren
hitzen arabera?
sentences:
- >-
Eta gogorarazi nahi nuke orain, Euzko Alderdi Jeltzaleko bozeramaleari
ahaztu egin baitzaio antza, zenbait neurri aurkeztu zirela eta Euzko
Alderdi Jeltzaleak haien kontra bozkatu zuela, hala nola azken
- >-
Señora presidenta de la Cámara, Bilduko ordezkariari iruzkin bat eginez
hasi nahi nuke. Zuk esaten zenuen... Hona ekarri dugun Venezuelako
gaiari buruz ari zinen, Venezuelaren gai horrek harritu egiten zintuela,
baita gogaitu ere; nire ustez, Venezuelari buruz hitz egitea da
gogaikarria egiten zaizuna. Hemen, ordea, zuek, beste talde politiko
batzuek bezala, errespetu osoz, jakina, hemen Sahara, Tibet, Kurdistan
edo planetako beste leku batzuk ekar ditzakezue edo haietaz hitz egin
dezakegu, eta ez duzue eragozpenik leku horiei buruzko ekimenak
ekartzeko; eta txalotu egiten dituzue, biribilketa alaian, proposamen
horiek. Aizu, lurbira oso handia da; beraz, zuek ulertu beharko duzue
halaber hemen Venezuelan gertatzen ari dena gogoratu ahal izatea;
gainera Venezuelan askatasun eta giza eskubide falta bat dagoenean, une
honetan bizitzen ari direna bezalakoa. Eta nire lagun Martínez Zatón
jaunari, Venezuelako krisia petrolioaren krisia dela esanez hasi
zaigunari. Baina, aizu, ez iezaiozu zure buruari ziria sartu. Krisi bat
da, eta askatasunen krisi bat da, eta giza eskubideen krisi bat da, zure
kideak esan bezala. Eta askatasunen eta giza eskubideen krisia da; izan
ere, petrolioaren krisia bakarrik balitz, zer funtzio izango lukete
orduan, une honetan, Norvegia, Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Saudi
Arabia, Bahrein eta abar bezalako herrialdeek? Haiei ez die eragiten:
bitxia bada ere, Venezuelari soilik eragiten dio. Ez ote da izango
Venezuelan agintean dauden zuen lagunen erantzukizun politiko, ekonomiko
eta sozialarengatik? Gainera, niretzat funtsezkoa den kontu bat esan
nahi dizut. Begira, zortea duzu zuk, eta nik ere bai, biok daukagu
zortea, mintzamolde horren antipodetatik, tribuna batera etorri
garelako, tribuna honetara, eta gai honi buruzko hitzaldi bat egin
ondoren, lasaitasun edo normaltasun osoz hemendik atera eta zurito bat
hartzera joan ahal izango dugulako; eta Venezuelan ez da horrelakorik
gertatzen, adiskide. Ondo dakizu. Hori da arazo nagusia; zeren zuk hemen
tribuna honetan egiten duzun hitzaldi hau egiteagatik edo nik egiten
dudanagatik, Venezuelan, batez ere, logikoa denez, oposizioan daudenak,
zukutu egiten dituzte, jazarri egiten dituzte, bizitza ezinezkoa egiten
zaie edo hil egiten dituzte; erregimenaren kontra aritzeagatik hil
egiten dituzte. Esaiezu Julio Borgesi, María Corina Machadori,
oposizioko liderrei, oposizioaren buru izateagatik eta, besterik gabe,
pentsatzen dutena esateagatik, Venezuelan zukututa baitaude, Venezuelan
oposizioan dauden hainbat eta hainbat pertsona bezala. Nik bizi izan dut
hori. Ni ere askotan izan naiz –zu zenbat aldiz izan zaren ez dakit–; ni
askotan izan naiz Venezuelako hauteskunde-begirale. Ni ez naiz Chacao
edo Chacaitoko mercedesetan ibiltzen; Petarera joan gara –zu ere bai;
pozten naiz–, Caracaseko zailtasunak eta aniztasunak ikusi egin behar
direlako, eta Venezuelak dituenak; edo Cotizara, adibide bat edo batzuk
jartzearren. Eta Chávezen kondekorazio bat edukitzeko ohorea dut nik
–eta esan ere hala esan behar dut–, hau da, ni atxilotu eta Venezuelatik
kanporatu izana; egun batzuk lehenago, Luis Herrero nire taldekidea
–zorte txarragoa izan zuen berak; São Paulora bidali zuten, Caracasetik
irteten zen lehen hegazkina hara zihoalako; nirea Madrilera zetorren–;
eta herrialde horretan berriro ez sartzeko esan zidaten; besterik gabe,
gaur hemen esaten ari naizen gauzak esateagatik; horregatik bakarrik,
erregimena kritikatzeagatik. Alegia, begira –guk, une hartan Europar
Batasunaren bermea genuenok eta Europar Batasunaren forudunak ginenok–,
begiratu Venezuelan geratzen direnei, nola pasa dezakete denbora
Venezuelan geratzen direnek? Beste hau ere esan nahi dizut: zuk lehen
esaten zenidan inork ez dakiela dirua non dagoen. Noski, begira, zuek
jakingo duzue non dagoen diru jakin bat eta urre jakin bat. Galde
iezaiozu Delcy Rodríguez zure lagunari, hemendik oso gertu dauden
aireportuetan maletak hartuta dabilenari, Venezuelako urrearekin; ez,
ez, bai, bai, zuk hara seinalatzen duzu, bai, bai, bueno (Hace un gesto
con el dedo). Baina zuek ere jakingo duzue; galde iezaiozue Delcy
Rodríguez andreari. Begira, nik esan nahi dizut hau planteamendu bat
dela –Martínez Zatón jauna, bioi– babesten dituzuen blokeei buruz
–pentsa ezazu pixka bat–... Begira, oposizioa babesten ari den blokean,
Maduroren aurka dagoen blokean, Europar Batasuna, Erresuma Batua,
Japonia, Kanada, Australia, Ameriketako Estatu Batuak, Bidenenak, e
–baita Trumpenak ere, baina baita Bidenenak ere bai–; zuek Bielorrusia
duzue alde, Iran duzue alde, Nikaragua duzue alde, Kuba duzue alde,
satrapak dituzue alde... Horretan datza aldea, eta hasieran esaten
nizuna dakar horrek: herrialde batean giza eskubideak eta askatasunak
errespetatzea, batetik, eta bestetik ez errespetatzea eta Venezuelako
gizartea beldurtu, birrindu eta deuseztatzearen artean, Maduroren
erregimena une honetan egiten ari den bezala. Eskerrik asko,
legebiltzarburu andrea.
- >-
Eskerrik asko, presidente andrea. Egun on. Talde Popularretik sarritan
esan dugu euskal administrazio publikoa berregituratu eta
arrazionalizatu beharra dagoela, efikazago eta eraginkorrago egite
aldera. Zehazki, eta gai honen beste legegintzaldi batzuetako
aurrekariei begiratzen badiegu, ikusiko dugu 90eko hamarkadan orduan
lehendakariorde zenak ere gisa horretako adierazpenak egin zituela. Argi
dago, hala ere, Ajuria Eneara iritsi orduko ahaztu zituela,
arrazionalizaziori heldu ordez egoera okerragotu egin baitzuen.
Harrezkero, lehen nioen bezala, talde honek, Talde Popularrak, hainbat
eta hainbat aldiz atera du eztabaida hau mahai gainera, hainbat ekimenen
bitartez, baina behin eta berriz ikusi dugu hori ez zela lehentasun bat
jeltzaleen gobernuentzat. Aurreko legegintzaldian, ordea, Alderdi
Sozialistarekin lortutako akordioari esker, Administrazioaren erreforma
Euskadiko aldaketaren oinarrietako bat izan zitekeela ikusi genuen. Uste
dut testuinguru ekonomikoak ere lagundu zuela, eta lagundu dezakeela
orain ere, gizarteak dituen premiak eta egiten ari den presioa aintzat
hartuta. Administrazioaren erreforma diogunean, esan nahi dugu
gehiegizko pisua duela, burokrazia zabal eta trinkoegia duela, eta
sozietateen, fundazioen eta erakundeen sarean deskontrola, bikoiztasunak
eta opakutasuna direla nagusi. Horretarako, hogeita hamar urte baino
gehiagoko aldi honetan sortutako ohikeria eta inertzia hori eten egin
behar da, baina, batik bat –eta hau da zailena–, gai honen gaineko
balizko erabaki bakoitzarekiko mesfidati izateari utzi behar diogu.
Aurreko Gobernuak Euskadi 2013 Estrategia izenekoan parte hartu zuen,
eta orduan ere ohartarazi genuen, Pastor jauna, zuek askoz trebeagoak
zaretela izen arranditsuak jartzen hersturazko doikuntza-neu- rriak
hartzen baino. Egia esanda, zuen agintaldiaren amaierarako
Administrazioaren panorama aldatu zen zertxobait, onartu beharra dago,
baina ezin esan aurrekoengandik jasotakoa arras aldatu zutenik. Eta
gogorarazi nahi nuke orain, Euzko Alderdi Jeltzaleko bozeramaleari
ahaztu egin baitzaio antza, zenbait neurri aurkeztu zirela eta Euzko
Alderdi Jeltzaleak haien kontra bozkatu zuela, hala nola azken orduan
eratu ziren Emakumeentzako Defentsa Bulegoa edo Adingabeentzako Defentsa
Bulegoa kentzearena, beste erakunde batzuen zereginak egiteko eratu
baitziren eta argi gelditu baitzen ez zutela ezertarako balio.
Horregatik, uste dugu Legebiltzar honek Gobernua norabide horretan lan
egitera bultzatzen jarraitu behar duela, eta, mozio hau eragin duen
interpelazioaren harira Gobernuko kideek eta batez ere Urkullu
lehendakariak behin eta berriz egin dituzten adierazpenak ikusita,
badirudi beharrezkotzat jotzen dutela haiek ere. Alabaina, diskurtsoa ez
ezik, borondate politikoa eta asmoen zerrenda bat ere erakutsi behar
dira. Zer norabidetan jarraitu nahi duen zehaztu, aurreratu eta jakin
behar duela uste dugu. Horregatik, Talde Popularrak egoki deritzo Pastor
jaunak aurkeztutako mozioari, bere horretan, eta adostutako erdibideko
zuzenketak ere mozioaren muina jasotzen duelakoan gaude. Zehatza dela
uste dugu, zorrotza. Hori dela eta, gure taldeak erdibideko zuzenketaren
alde egingo du, uste baitugu bidai orri zehatza –epeak ematen dituena–
aurkeztera bultzatzen duela Gobernua eta, hala, jarraipena egiteko
aukera emango diola Legebiltzar honi. Amaitzeko, bi kontu atera nahi
nituzke mahai gainera. Legebiltzar honetan sarri gertatzen zaizkigun bi
kontu, Herri Administrazioa arrazionalizatzeaz hitz egiten baitugu,
Herri Administrazioa flakatzeaz… eta uste dut koherenteak izan behar
dugula era honetako gaiak jorratzen ditugunean. Bada, arrazionalizazioaz
hitz egiten dugunean, Administrazioa flakatzeaz hitz egiten dugunean,
zertaz ari gara? Eta hori diot, neurri batzuk aurkezten badira –eta
neurri zehatzak aurkeztuko direla espero dut–, gero koherentziaz jokatu
behar delako, esandakoarekin koherente izan behar delako. Bada, zer esan
nahi du arrazionalizatzeak? Beharbada, Administrazioa arrazionalizatzea
zeri esaten diogun adostu behar genuke lehenik! Euzko Abertzaleak
taldearen ordezkariak, koherentzia horretaz aritu zaigunean, esan digu,
harro esan ere, Gobernu honek goi-karguen kopurua % 20 murriztu duela,
langile-kopurua murriztu egin duela, alegia. Baina ez zen ulertzekoa
izango Gobernu hau goikarguen kopurua % 20 areagotuta etortzea, baldin
eta gero 1.200 milioi gutxiago daudelako aurrekontua doitu egin behar
dugula esan behar badigu. Ez zait iruditzen euskal gizartearen aurrean
diskurtso horrekin ager daitekeenik. Baina nik uste dut ausart jokatu
beharra dagoela, eta tribuna honetara etorri eta esan egin behar dela
Administrazioa arrazionalizatzea zertan datzan. Izan ere, funtzionarioak
sail batetik bestera pasatu eta gastua bere horretan uztea bada kontua,
zertaz ari gara arrazionalizatu diogunean? Hori proposatzen du Alderdi
Popularrak! Baina, Gobernuak lehen dekretua onartu duenean, lanaldia
handitzen duen dekretua, gainerako taldeek jan egin dute ia. Beraz, nire
ustez, serioak izan behar dugu eztabaida honetan, koherentziaz jokatu
behar dugu eta jakitun gobernu bati Administrazioaren arrazionalizazioa
eskatzen diogunean zer ari gatzaizkion eskatzen, jakitun horrek ondorio
batzuk izango dituela administrazio horretako langile-zerrendan. Hala ez
bada, hemen argitu behar genuke zer den. Bada, hemen Administrazioa
arrazionalizatzea darabilkigu ahotan, baino inork ez du esaten
arrazionalizatzea zer den. Beraz, komeni zaigu bakoitzak uste duena
adieraztea. Efikazago egitea, gizartearen beharretara egokitzea… Hori
dena bai, ados gaude guztiok horrekin, baina nola egin hori? Zertan
datza? Nire ustez, hor dago koska, horregatik izan dituzte gobernuek
hainbeste zailtasun Administrazioa arrazionalizatzeko benetako plan bat
abian jartzeko orduan, eta garrantzitsua izango litzateke gainerako
taldeak hona etorri eta Administrazioa arrazionalizatzea zertan datzan
esatea. Eta gero izango dugu aukera alde horretatik Gobernu honen
benetako asmoa zer den jakiteko, aurkeztu dizkiguten aurrekontuen
azterketa egiten dutenean. Aurrekontu horiek onartzeko tramiteetan
gabiltza, eta argi eta garbi ikus dezakegu zer asmo dituzten, aurkeztu
dizkiguten proiektu eta helburuetatik harago begiratuta. Eta, Euzko
Alderdi Jeltzalearen ordezkariak kontrakoa adierazi ezean,
arrazionalizazio horretatik gutxi nabaritzen dugu aurrekontuetan. Gastua
murriztu dutela ikusten dugu, inbertsioetan batik bat, baina
Administrazioaren arrazionalizazio gutxi, eta hain zuzen ere
aurrekontuetan nabarmendu eta gorpuztu behar dira. Horrenbestez, aukera
hori, Gobernuak ez ezik, gainerako legebiltzar-taldeek ere badute,
zuzenketak eta proposamenak aurkeztuz, hemen guztiok aspalditik argi
dugun helburu bat lortzeko. Bada, Maneiro jauna, lehen esan dizudan
eran, gai hau ez da agertu legegintzaldi honetan, ez eta aurrekoan ere,
90eko hamarkadan hizpide genuen jada, baina gobernu bat ere ez da gai
izan gauzatzeko. Eskerrik asko. La
- source_sentence: >-
Nola eskatu da kontuan hartzea erkidegoko tasa eta gastu finkoak
maizterren ordainketen % 30eko mugaren barruan?
sentences:
- >-
Bai, eskerrik asko, presidente andrea. Eskerrik asko, lehendakari jauna.
Uste dut, kasu honetan, egindako galdera guztiei erantzun diezula edo
erantzuten saiatu zarela, eta bihotzez eskertzen dizugu hori, asko
kezkatzen gaituen gaia baita, milaka lagunek bizi baitute egoera hori,
eta, krisiaren ondorioz –haiek sortu ez zuten krisi baten ondorioz–, oso
egoera larrian baitaude; beraz, botere publikoak hor daude edo hor egon
beharko lukete egoera horiek arintzeko ahal diren neurri guztiak
hartzeko. Hala bada, zuen ustez egokiak diren zenbait neurri aipatu
dituzu. Nire ustez, bada beste guztien gainetik dagoen bat, hau da,
horrelako etxebizitza baten onuradun den oro etxegabetu dezaten
saihestea. Nire ustez, horrek izan beharko luke Jaurlaritzaren
lehentasuna. Hainbat kolektibok esan digute dagoeneko martxan jarri dela
etxegabetzeren bat, eta, noski, gai hori hona ekar dezagun eskatu
digute, Jaurlaritzari eskatzeko etxegabetze horiek aurrera eraman ez
daitezen. Agian, zehatzago azaldu beharko zenuke onuradunen, maizterren,
diru-sarrerak berrikustearen gai hori. Berrikuspen arinagoa –nolabait
esateko– eta ahalik eta epe laburrenean, ordaintzen duten errenta ere
azkar murriztu ahal izateko, eta sei hilabete edo urtebete itxaron behar
ez izateko. Uste dut horri ez diozula erantzun, hau da, berrikuspena
ahalik eta epe laburrenean egiteko aukera ez duzu aipatu, onuradunek
ordaintzen duten errenta ere lehenbailehen murriztu ahal izateko, eta
atzeraeraginezko ondorioak izateko aukerari buruz ere ez duzu ezer esan.
Tasei dagokienez, hau da, maizterren ordainketen barruan erkidegoko tasa
eta gastu finkoak sartzeari eta batura horrek haien diru-sarreren % 30
ez gainditzeari dagokionez, guk uste dugu aukera hori kontuan izan
beharko litzatekeela, eta zuri ere onargarria iruditzen zaizun jakin
nahiko genuke. OHZri buruz egindako galdera, bai, erantzun didazu.
Agian, gauza bat argitzea eskatuko nizuke, maizterrek erkidegoko gastuen
kudeaketan duten parte-hartze zuzenari buruz. Kasuren batean eskatzen
dute gastu horiek berek egiteko aukera izatea, beren gain har ditzaketen
gastuak direla uste dutelako edo, behintzat, guztiz beharrezkoak ez
direla uste dutelako. Uste dut alde horretatik ere badagoela zer
hobetua. Alegia, maizterrek erkidegoko gastuen kudeaketan zuzenean parte
hartzeko aukera izatea. Jaurlaritzaren ustez, zer aukera dago
horretarako? Maizterrek ere hori eskatzen dute. Gainerakoan, uste dut
erantzun diezula nik egindako galdera guztiei. Ziur badela zer hobetua.
Adibidez, zuk gogora ekarritako salbuespenezko neurriei buruzko 2/2013
Aginduari dagokionez, hainbat kolektibok eta maizterrek eskatzen dute
iazko agindu hori zuzentzea; hain zuzen ere, maizter horien bizitza
errazago egiteko zuzenketa teknikoak proposatzen dituzte. Ez daukat
hemen proposamen-zerrenda osoa, baina uste dut horietako batzuk nahiko
arrazoizkoak direla. Beraz, neurriak hartu dira, baina uste dut, beste
neurri batzuk ere har daitezkeela. Horietako batzuk aipatu dizkizut,
eta, noski, adi begiratuko diogu Jaurlaritzak gai honi buruz egiten
duenari. Gure ustez, guztiz funtsezkoa da babes publikoko etxebizitzak
behar gehien dutenei zuzenduta egotea. Nire ustez, Jaurlaritzaren
lehentasuna izan beharko luke horrek. Eta, bide batez, gure ustez,
etxebizitza guztiek alokairukoak izan beharko lukete, baina, edonola
ere, okerren daudenei zuzenduta egon beharko lukete. Bizi dugun egoera
ekonomikoa ulertu behar da, eta milaka euskal herritarrek bizi duten
egoera ulertu behar da. Eskerrik asko. La
- >-
Eskerrik asko, presidente andrea. Bueno, tonu samur eta eratsuan,
Iriarte andrea haserretu ez dakidan. Nik, benetan, pentsatzen nuen
–tolesgabeki, ziurtasun osoz–, segida hau amaituta zegoela; baina lau
hilabete igaro dira Legebiltzar honetako gehiengo abertzaleak, modu
gogatsu bezain alferrikakoan, Katalunia blokeora bideratzeko ematen ari
ziren pauso guztiak onetsi zituenetik; eta gaur, beldur naiz, modu
gogatsu baina era berean alferrekoan, eskatu ere eskatuko diola Madrilgo
Gobernuari –ez dakit Cifuentesen gobernuari buruz ari ote zaren ala
Rajoy jaunaren Gobernuari buruz– egin dezatela egin ezin dutena: beren
kasa Konstituzioa aldatu eta erabaki judizialetan esku sartu. Hori
egingo da hemen. Eta horren aurrean, sozialistok defendatuko dugu Bilduk
gaia ekarri digun bakoitzean defendatu duguna, eta nahaste-borraste
honen irtenbide bakarra izango dela deritzoguna; eta irtenbide hori,
esan ere esan genuen geure zuzenketan, negoziaketa da, ituna eta
kontsentsua, arazo politikoak konpontzeko dauden prozedura legalei men
eginez; eta horrek funtzionatzen du Espainian eta funtzionatzen du
Europako beste lekuetan, berdin-berdin. Izan ere, demokraziaren zioa
horixe da, herrialde bat ikusteko era desberdinen arteko akordioen
bidea, adostu diren joko-arauei men eginez; eta Bilduk eskatzen duena
eskatzen duela –eta gaur eskatu du beste behin ere– ez dago europar
erakunderik, bat bera ere, Iriarte andrea, Kataluniako independentistek
eman dituzten urratsetako bat bera ere ontzat eman duenik; ezta bakarra
ere. Gaur ere, seguruenera, uko egingo zaio, berriro ere, Kataluniako
herritar guztiei solidaritatezko mezua helarazteari, eta beste behin ere
independentistentzat aupada-hitzak aterako dira hemendik. Nik uste nuen
sukarra joana zela, baina dirudienez ez da hala, eta komeni da
gogoraraztea Kataluniako herria ez dutela osatzen soilik aukera
independentisten aldeko boza eman zuten bi milioi herritarrek;
Kataluniako herritar direla halaber hori egin ez zuten bi milioi eta
erdiak, eta horiek ahaztu egiten dituzue zuek beti. Eta ondorengo
ekintzek, esate baterako hauteskundeak –guztiz demokratikoak, bai
horixe, proposatzaileak bere zioen azalpenean dioenaren kontra eta, hain
zuzen ere, Kataluniako indar politiko guztiek, salbuespenik gabe goitik
behera onetsi zituztenak, bai garabidean eta bai emaitzetan– egin
izanak, dantzatzen ziren arrazoibide guztiak indargetu zituzten. Halaber
uste genuen, azken saio haren ondoren –azaroan izan zela uste dut, gai
hau eztabaidatu genuen aldia–, gehiengo abertzale horrek onartua izango
zuela gehiengo soziala den hori –baita beraien boto-emaile direnen
artean ere–; eta herri honetako gehiengo sozialak esan ere esan zien ez
duela nahi, ezta hurrik eman ere, Kataluniako independentistek
pasarazten eta sorrarazten ari direnaren antzeko ezer; sasoi horretan
egindako soziometro, deustobarometro, euskobarometro, EiTB Focus eta
bestelako edozein inkestek oso datu argigarriak adierazten zituztela:
euskal herritarren % 4 baino ez dagoela kezkatuta zuek osoko bilkurara
txitean-pitean ekartzen tematzen ari zareten gai horiekin; % 24k baino
ez dituela ontzat ematen gaur dakarzuena bezalako gaiak; bi herenek
arbuiatu egiten dituztela Puigdemont jaunak, aurreko presidenteak,
darabiltzanak bezalako jarrera iheskorrak eta eskapistak, procés-aren
erreminen agonia luze hori eragiten ari direnak; eta zifra horren oso
antzekoa dela, hain zuzen, Kataluniako independentismoaren ideia txar
hori Euskadira inportatzeari uko egiten diotenena. Eta bada inkesta
guztietan gehiengo bat, halaber, 155.a aplikatu izana gogoko ez duena,
egia da, eta horren barnean egon gaitezke gu ere. Izan ere, gogoan
izango duzue alderdi honek, Espainiako Alderdi Sozialista Langileak,
Kataluniako Sozialisten Alderdiak, Eusko Jaurlaritzak, Urkullu
lehendakariaren bidez, azken segundora arte egin zituela eginahalak
Puigdemont jaunak egin zezan egin zezakeena eta egin nahi izan ez zuena,
hau da, 155. artikuluaren aplikazioa eragotziko zuten hauteskundeak
deitzea. Eta berak orduan gauza asko esan zituen, hain zuzen ere
geroztik ukatu dituenak, esaterako, hauteskundeak irabazten bazituen
segituan itzuliko zela Kataluniara aginteaz jabetzera, dirudienez
egiteko asmorik ez duena. Eta egia da guri ez zaigula batere gustatzen
Gobernu batek alferrik gal dezala bere aurrekoei lortzea hainbeste
kostatu zitzaiena, itundu zuen legeesparrua pikutara bidal dezala eta
beste botere batzuen esku-hartzea behartu dezala herritarrek zerbitzu
publikoak jasotzen jarrai dezaten, ordaintzen jarraitzen duten zerga
horien truke. Halaber bat gatoz gehiengo sozial horrekin irizten
Espainiako Gobernuaren jarduera izan dela urte horietan, bai noski,
aitortzen dugun arazo politiko bat enkistatu izanaren zergatietako bat;
sinadura-bilketako kanpaina hura lehendabizi eta ondorengo perlesia
gero, gehiengo osoaz abusatuz eta elkarrizketarako zubi guztiak
suntsituz, izan zela seguruenera bazkaleku hoberena erresuminak
gaiztotzeko eta batzuek eta besteek identitate-sentipenekin jolas egin
zezaten, Martínez jaunak bere mintzaldian aipatzen zituen herritar
guztien eskubide sozialez arduratu ordez. Eta, gainera, aurreko Gobernu
katalana ez zen izan, preseski, gizarte-politika egiten gehien saiatu
denetako bat, hain zuzen ere; guztiz alderantziz. Sozialistok biziki
kritikoak izan gara Rajoyren Gobernuarekin, baina gaur hizpide duguna
zera da, Kataluniako Gobernuak eta hango Parlamentuko gehiengoak joan
zen urrian egin zutena, beraiek bakarrik irailean diseinatu zuten
fikzioaz baliatuz. Eta gertatu ere gertatu zen Kataluniako
independentismoak pikutara bidali zituela bere autogobernuerakundeak,
jakinik zertan ari zen, eta Kataluniako independentismoa da orain ere
hori berreskuratzeko giltza duena; baina horren ordez, independentismoa
155.ean gotortu da. Atsegin duela ere esan liteke. Norbait badagoenez
jendearen egunerokotasunaz arduratzen ari dena, funtzionarioen nominak
ordaintzen dituena, eskoletako eta ospitaleetako pertsianak irekitzen
dituena, gogokoa dutenean dihardute independentistek: barne-liskarrak
erabakitzen, gorabehera pertsonalak kitatzeari arreta gehiago eskainiz
guztien arazoei baino. Eta horrela gabiltza! Lehenik, ordezkatu nahi
omen dituen herritarrengandik 2.000 kilometroko distantzia jartzea
aukeratu zuen norbait presidente inbestitzeko asmoagatik. Irtenbide
pertsonala diseinatu zenean, estutasun ekonomikorik jasan ez dezan eta
Twitter bitartez entziklikak bidaltzen jarraitu ahal dezan, hobetsi zen
bere eskubide zibil eta politikoak aitortuta dauzkan norbait, Sánchez
jauna demagun, baina auzipetze-egoerak bere betebehar instituzionalak
burutzea ezinduko liokeena. Eta hori guztia denbora irabazten
jarraitzeko zoramen horretan. Egia baita, zilegi dela –egia da hori– bat
ez etortzea epaile batek hartzen dituen eta bizimodu politiko eta
instituzionala baldintzatzen duten erabakiekin; baina, hain zuzen,
independentismoa da astero erabakiren bat hartzen ari dena nahitaez
epaileren baten ebazpena behar duena; astero. Jordi Sánchezek badu
errugabetasunpresuntzioaren eskubidea, baina ez du Kataluniaren
etorkizuna bere etorkizun pertsonalaren pean baldintzatzeko eskubiderik,
Puigdemont jaunak ere ez duen moduan. Independentismoak zuen arazo bat
konpon dezake haren hautagaitzak; baina ez du konpontzen herrialde baten
gobernagarritasuna. Eta nahiko aspergarria –hala iruditzen zaigu guri,
benetan– egiten da independentisten tema hori soluziobide politikoak ez
bilatzeko eta Justiziarekin etengabeko tirabiran aritzeko. Aspergarria
egiten da, beren defentsa egikarituz, kartzelan daudenek esaka aritzea
urrikoa txantxa bat izan zela eta ez dutela halakorik berregiteko
asmorik, eta bi hilabete geroago aurkeztu nahi izatea hutsegitea
berritzea besterik egiten ez duen gobernagarritasun akordio batean. Eta
hori guztia da, Sozialistok nahiko genukeenaren kontra,
salbuespenezkotasuna luzarazten ari dena. Beste era batera esanda:
independentistek behartu zuten urrian, egiten ari zirenaz jakinaren
gainean, 155.aren aplikazioa. Eta orain 155.a luzarazteko asmoa dutela
ematen du. Katalanek beren instituzioak berreskuratu nahi dituzte,
herritarren beharrizanak kudeatzeko gaitasuna edukiko duen Gobernu bat
izan dadin; eta hartarako, legegintza egingo duen Parlamentu bat,
jendearen beharrak aintzat hartzeko; eta erakunde horiek ez dezatela
buruzagi independentisten interes pertsonalek bahituta jarraitu.
Horregatik uko egiten diogu gaur Bilduk proposatzen duenari eta
Podemosekin adostu duen erdibidekoari; eta uko egiten diegu haren
abiapuntu diren argudioei: Lehenik, inoiz existitu ez den legezkotasun
bat aintzatesten baita, ez baitago legerik legetik kanpo;
antidemokratikotzat jotzen direlako berme osoak eduki zituzten
hauteskunde batzuk, Katalunian egindako hauteskundeen artean
parte-hartze handiena lortu zutenak. Ezin da hain gezur nabarmenaren
gainean ebazpen politiko bat oinarritu. Baina, gainera, ematen baitu
ebazpen-zatian Legebiltzarrak eskatu nahi duela dekretuz egikaritutako
Konstituzio-aldaketa moduko bat. Eskatzen dio Gobernuari, Madrilgoari,
agian Cifuentes andrearenari, inork ez dezan hazka egin behar Espainia
hitza erabili duelako. Hori da hemen lehendakariari artikulu bat kentzea
eskatuko bagenio bezala, Estatutuan jasota egon arren. Eskakizun hori
egin behar ote dugu legebiltzar batetik? Ez ote litzateke hobe behingoz
nazionalismo desberdinak saiatuko balira lantzen benetako
Konstituzio-aldaketa bat, autogobernua egikaritzeko berme gehiago emango
ligukeena? Eta, amaitzeko, astakeria burutzeko, botere judizialari ere
esaten zaio zer egin behar duen. Ez Legebiltzar honi gustatuko
litzaiokeena, baizik egin behar duena. Eta gainera, era berean eskatzen
zaio Gobernuari, berriro ere Madrilgoari, erabaki judizial horietan ere
esku har dezala. Hori legegintza-ganbera batetik. Tira, amai dezagun
eztabaida hau, euskal parlamentarismoaren mugarrietakoa izango ez dena;
euskal herritarrei interesatzen zaiena hizpide ez dutenen eta, batez
ere, Kataluniako herritarrei lagunduko ez dietenen espedientera joango
da, bat gehiago. Eta jarrai dezagun hemen egiten badakigula erakutsi
dugunean, eta Euskadin egiten jarraitzen dugunean: akordioen aldeko
hautuak egiten, arazoak konpontzen desberdinen arteko negoziaketak
egiten, eta hain zuzen horixe da Talde Sozialistak aurkeztu duen
zuzenketak dioena.
- >-
Tasei dagokienez, hau da, maizterren ordainketen barruan erkidegoko tasa
eta gastu finkoak sartzeari eta batura horrek haien diru-sarreren % 30
ez gainditzeari dagokionez, guk uste dugu aukera hori kontuan
- source_sentence: >-
Nola konparatzen da BECen metro koadroko eraikuntza-kostua Madrilgo IFEMA
azokaren handitze-kostuarekin?
sentences:
- >-
Eskerrik asko, legebiltzarburua. Lehendakari, sailburu eta
legebiltzarkideok, egun on. Ez da gai honen inguruan hitz egiten dugun
lehen aldia, eta iruditzen zait ez dela azkena izango. Irailaren 18tik
hona makina bat aldiz aritu gara kontu honen inguruan, batez ere,
Uriarte sailburu andrea. Beste hainbatek ere asko hitz egin du, baliteke
gehiegi hitz egin izana eta, batez ere, gehiegikeriak esateko izana.
Gaur ere izan dugu horietako zenbait entzuteko aukera, lekuz kanpo
daudenak eta egiarekin inolako zerikusirik ez dutenak. Adierazpen
arduragabeak, bidegabeak eta egia esaten ez dutenak entzun arren, ez
nuke nahiko ergelkeria horiek eztabaida honen funtsa lausotzea. Hori da
batzuek egin nahi dutena: eztabaida desbideratu eta ez joan arazoaren
funtsa eztabaidatzera. Guk uste dugu eztabaida honek konstruktiboa izan
beharko lukeela. Ulertu eta onartzen dugu eztabaida kritikoa izatea,
baina konstruktiboa bada, eta ez alternatiba eta proposamenik gabeko
eztabaida suntsitzailea. Bihar beteko da hilabetea Eusko Jaurlaritzak
hezkuntza arloko eragileekin elkartu eta geroago Heziberri 2020 izena
hartuko zuen proposamenaren zirriborroa aurkeztu zienetik, proposamen
irekia aurkeztu zienetik, ekarpenak jasoko zituen dokumentua aurkeztu
zienetik. 15 egun ere ez dira igaro sailburuak kontroleko plenoan, hemen
bertan, horren inguruko hainbat interpelazio eta galdera erantzun
zituenetik. Astebete baino ez da igaro Heziberri 2020 ekimena abian
jartzeko Jaurlaritzak eta hezkuntza eragileek bilera egin eta
elkarlanean aritzeko adostasuna eta aritzeko konpromisoa agertu
zutenetik. Are gehiago, astelehen honetan, duela hiru egun, sailburuak
agerraldia egin zuen batzordean Heziberri 2020ren inguruko zehaztasun
guztiak emateko. Hortaz, esango nuke azalpen asko emanda daudela, eta
egon zitezkeen zalantzak eta ustezko susmoak usatuta egon beharko
liratekeela, adostasuna izan baita Eusko Jaurlaritzaren ahotik gehien
entzun den hitza, bai sailburuaren aldetik, bai lehendakariaren edo
bozeramailearen ahotik ere. Egin ez duen guztia. Pero, por lo visto, aún
no ha quedado claro. Baina ez omen da, hala ere, argi geratu.
Horregatik, berriz azalduko dut zein den Euzko Alderdi Jeltzalearen eta
Euzko Abertzaleak taldearen jarrera. Hasteko, jakinekoa denez, oso
positibotzat jotzen dugu abian jarritako ekimena, baina hori bezain
positibotzat jotzen dugu eragileek lankidetzarako erakutsi duten jarrera
eta gogoa; izan ere, eragile horien laguntzarik gabe ezinezkoa litzateke
hau abian jartzea; ez, behintzat, guk, Euzko Alderdi Jeltzaleak,
hezkuntza gaiak lantzeko orduan dugun ikuspegitik, bai, ordea, beste
batzuek duten ikuspegitik. Eta gogorarazi nahi nioke Oyarzabal jaunari
ez dezala gezurrik esan, izan ere, eragile horien artean guztiak,
inondik inora, ez dira abertzaleak, denetik dago, legebiltzar honetan
bezala, baita Alderdi Popularrekoak ere. Galde egiezu ea ados dauden edo
ez dauden. Proposamenari berari dagokionez, eduki zehatzez baino gehiago
filosofiaz hitz egiteko eguna dela uste dugu. Elkarlanean eta
zintzotasunez gogoeta egiteko aukera ematen duen proposamena dela uste
dugu, batez ere, proposamen irekia, parte hartzaile guztien artean landu
eta adostu beharrekoa. Eta 'guztien' diodanean, 'guztien' esan nahi dut:
hezkuntza eragileak, eragile sozialak eta politikoak. Guztiok izango
dugu parte hartzeko aukera, eta horrek zerikusi zuzena du Oyarzabal
jaunak bere ekimenean proposatzen duen adostasun beharrarekin. Hainbat
dira adostu beharreko kontuak; izan ere, Celaá andreak esan du euskal
hezkuntza sistema kalitatezkoa dela, baina oraindik baduela hobetzeko
eta berriztatzeko aukera. Horretan, bat gatoz. Horregatik, aztertu behar
dugu norantz joan behar duen euskal hezkuntza sistemak bere osotasunean,
aurretik dituen erronkei erantzuteko, nola egokitu Europan hezkuntza eta
prestakuntzari buruz 2020rako finkatu diren ildo estrategikoei,
hobekuntza hori gauzatzeko aldaketak behar ahal dituzten indarrean
dauden curriculumek, eta, hala bada, zertan eta zein zentzutan egin
behar diren aldaketa horiek. Eta horrez gain, legean ze kontu aurreikusi
beharko liratekeen. Baina horren inguruan gogoeta egiteak ez du esan
nahi gai zehatzak, politika zehatzak, Celaá andreak aipatutakoak ala
beste batzuk, lantzen ari ez garenik. Izan ere, sinestezina da Celaá
andreak nola leporatzen dion Jaurlaritzari ezer ez egitea eta, aldi
berean, nola esaten duen zuzenketan arinegi jokatzen ari dela. Zertan
gara? Zuk badakizu ez direla egia ez aurrenekoa eta ez bigarrena.
Eragileei ondo iruditzen zaie, aurrerapena dela uste dute, bidea egiten
hasteko modu bat dela uste dute. Zeren beldur zara zu? Zergatik
ahalegintzen zara arreta baztertzen eta desbideratzen? Ez da bada izango
zeu ez zinela gai izan lan egiteko eta adostasunak lortzeko eta, zeuk
diozun bezala, "divertimentoak" egiten aritu zinela? Euskal Herriari
dagokionez. Jaurlaritzak bere osotasunean, lehendakariak eta sailburuek,
ondo baino hobeto dakite zein den euren jarduera esparrua, eta
errespetatu egin dute orain arte eta hala egingo dute. Baina horrek ez
du esan nahi inondik inora hizkuntza eta kultura bera konpartitzen
dutenek osatutako komunitatean, Euskal Herrian, lankidetzarako bideak
jorratu ezin direnik gai horiei dagokienez lurralde desberdinen artean.
Lankidetzarako bideak, inolaz ere inposaketak. Eta guk gure esparrurako
jarri dugu abian egitasmo hau. Gure eremurako jarri nahi dugu, baina
beste batzuek, nahi izanez gero, euren borondatez erreferentziatzat
hartu ahal izango dute. Guk defendatzen dugun sistema sendo eta zorrotza
da, egoeraren araberako aldaketa politikoetatik salbu, malgua eta
solidarioa, ikasle guztientzat aukera berdintasuna bermatuko duena.
Marko egonkor eta iraunkorra proposatzen dugu, etengabeko erreformak,
batekoak ala bestekoak, alde batera utziko dituena. Eta horretarako,
beharrezkotzat jotzen dugu hezkuntzaren euskal legea, eta horretarako
beharrezkoa izango da guk guztiok errealitatearen diagnostiko ona egitea
eta erabaki egokiak hartzea. Hori zen gure zuzenketan jasotzen genuena.
Zuzenketa hori bat dator 2012ko hauteskunde egitasmoan Euzko Alderdi
Jeltzaleak esaten zuenare- kin. Esaten genuen adostasun politiko eta
sozial zabala sustatzea ezinbestekoa zela eta lege biltzailea izan behar
zuela hezkuntzaren egitura gorpuztu eta koherentziaz jantziko zuenak,
eta iruditzen zaigu proposamen honek bidea eman dezakeela gure helburu
hori lortzeko. Sakoneko eztabaidari ihes egin eta LOMCEren inguruko
eztabaida bihurtu nahi izan dute zenbaitek gaurkoa. Guk ez dugu arazorik
kontu honetaz hitz egiteko, eztabaidatzeko, baina tokatzen denean. Gure
jarrera zein den ondo baino hobeto dakite talde guztiek: LOMCEren erabat
kontra gaude, eta eskura ditugun tresna guztiak erabiliko ditugu euskal
hezkuntza sisteman kalterik eta atzerapausorik egon ez dadin. Baina
laster eztabaidatuko ditugu horren inguruko hainbat ekimen. Batzordean
esan bezala, eragileek lezio bat eman diote Eusko Legebiltzar honi; izan
ere, eragile bakoitzak hezkuntzaren ikuspegi propioa izanda ere,
ikuspegi horri uko egin gabe, gai izan dira adostasuna lortzeko. Horixe
bera egin beharko genuke, gure ustez, hemen ordezkatuta gauden talde
guztiok. Zuei dena oinarrizko legeria iruditzen zaizue, bai hezkuntzan
eta bai gainerakoan, eta gauzak birzentralizatzeko irrika horretan,
berdin zaizue beste batzuen eskumenak zapaltzea, gure kasuan Gernikako
Estatutua, hezkuntza bere osotasunean EAEren eskumena dela dioena,
maila, gradu, modalitate eta espezialitate guztietan. Zuei berdin zaizue
hori guztia edo, are eta okerrago, ondo iruditzen zaizue eta txalotu
egiten duzue ministroak egindakoa, eta guk ez dugu hori onartuko, ondo
dakizun bezala. Ondo dakizu ekimen horrek adostasunaren gaiak baino
askoz garrantzi handiagoa duela curriculuma egin edo aldatzeko orduan.
Adostasunaren premiari dagokionez, bat nator zurekin. Gainerakoan,
ezertan ez. Ulertzen dut gure zuzenketa, handizalea eta konstruktiboa
izateaz gain, askoz integratzaileagoa dela, eta guk uste dugu talde
guztiek onartzeko modukoa dela. Beraz, aldeko botoa eskatzen dizuet.
Eskerrik asko.
- >-
Muchas gracias, señora presidenta. Arrazoia du sailburu andreak; ez
zaizkit ez oso berritzaileak iruditu egin dizkigun proposamenak,
begibistakoa baita 150 milioi euro horiek ordaintzeko dirurik ez badugu
mailegua birnegoziatu egin beharko dela edo beste finantzaketa-bideren
bat topatu, eta, zure hitzak entzunda eta BECen gainean martxoaren 21ean
lortu zenuten akordio horri erreparatuta, nago ez duzuela finantzabideak
topatzeko eta mailegua amortizatzeko asmorik, baizik eta ordainketa-epea
luzatzekoa edo atzeratzekoa, beste gobernu batek amortiza dezan dagokion
unean, ezta? Lehiakortasun-planari dagokionez, ez omen da berritzailea.
Eta zuzen zaude; ez da berritzailea, baina gauza batek harritu nau.
Beste azoka batzuekin eta beste sektore batzuekin harremanetan jartzeko
asmoa omen duzue, BECera azoka eta negozio berriak ekartzen saiatze
aldera; bada, harritu egin nau hori entzuteak, eta zalantza eragin dit:
Kontuan hartuta egundoko porrota izan duela hamar urte luzez, zer
demontretan aritu dira, bada, denbora horretan BECen kudea- tzaileak?
Hau da, ekimen horiek abian jartzen ere ez ziren saiatu ala?
Aspaldi-aspalditik galde egin zitzaieneta tribuna honetatik bertatik,
Legebiltzar honetatik bertatik, aho batez gainera, ekimen horiek abian
jar zitzaten! Nola izan litezke honelako proposamenak berehalako
planaren funtsa: "Ekinean hasiko gara; beste azoka batzuekin
harremanetan jarriko gara; uneotan ernatzen ari diren sektoreekin
harremanetan jarriko gara…". Harri eta zur utzi nau horrek. Bide horiek
urratuta behar zuten dagoeneko! Dena den, ez bada orain arte halakorik
egin, egin dadila lehenbailehen. Nolanahi ere, gauza bat esango dizut
nik. Ondo iruditu zait zure proposamena: lehen aldiz entzun diot gaur
Eusko Jaurlaritzaren bateko kideren bati dauzkagun lur-sailei dagokien
balioa eman behar diegula; izan ere, 150.000 metro koadro baino gehiago
dira, alfer-alferrik galduta, nahiko kokapen ona duten arren; hala,
dagokien balioa eman behar zaie, noski. Are gehiago, nahi baduzu, ideiak
emango dizkizut. Hasteko, ez dakit erakunde publikoek benetan 150.000
metro koadroko gunea behar duten, kontuan hartuta, gune hori erabiltzen
denetan ere, onenean ere, heren bat erabiltzen dela. Beraz, Gobernu
honek, agian, honelako ekimenak izan behar lituzke buruan: "Modulu
batzuk salduko ditugu, edo modulu batzuk alokatuko ditu…" edo auskalo
beste zer. Enpresek biltegi modura erabiltzen badute ere, txarto ez!
Kontua erabiltzea baita eta, hartara, diru-sarreren bat eduki ahal
izatea, herritarrok urterik urte gero eta diru gehiago ordaindu behar
izan ez dezagun 150.000 metro koadroko egitura hori mantentzearren; izan
ere, BECen kostua, esaterako, Madrilgo IFEMA azoka handitzeko kostuaren
bikoitza izan da metro koadroko –barka aipamena–. Hala, hasierako kostu
horiek amortizatzea oso zaila da orain, negozio arruntean, beste azoka
batzuekin lehiatzeko orduan, ordaintzen denaren bikoitza ordaindu behar
baduzu. Baina tira, horretan jada ez dago atzera egiterik, eta gaur
egungo arazoa... Egun dugun arazoa finantzaketa-arazoa da eta azokaren
erabileraren gainekoa ere bai. Izan ere, bi urtean behin egiten den
makina-erremintaren erakusketa da gure altxorrik preziatuena, baina
duela lau urte erakusketan parte hartzen zuten erakusketarien ia erdia
baino ez dugu gaur egun; bistan da, beraz, gauzak ez doazela ondo.
Sektore guztietan daude txarto, eta makinaerremintaren erakusketa
horretan ere bai. Horrenbestez, diru-iturri nagusiak nabarmen egin du
behera, profesionalei zuzendutako azokajarduera apaltzeaz batera, hori
baitzen negozioaren muina eta, izatez, horretarako eraiki behar baitzen
itzelezko egitura hori. Guk ez, guk ez dugu egitura horrengatik
urterourtero horrenbeste diru ordaindu nahi. Horregatik, Gobernuak gure
babesa izango du, egoera hobetzeko ekimen guztietan, baina beren-beregi
eskatu nahi dio- gu gure hausnarketa kontuan har dezan, agian, egitura
horrek metro koadro ugari baititu soberan eta erabilera edo balio hobea
eman baitakieke espazio horiei, Bizkaiko eta Euskadiko gainerako
jarduera ekonomikoetara bideratuta. La
- >-
Señora Bakartxo Tejeria, señor lehendakari, señoras y señores
consejeros, legebiltzarkideok. Lehenik eta behin, Heriotza Duinerako
Eskubidearen aldeko Elkarteko ordezkariak agurtu nahi ditut, militantzia
eta erresistentzia zibilerako prozesu inbidiagarria baitute, delikatua
izanik ere eskubide zibilen kulturarekin lotura zuzena duen gai baten
alde; ez gara beste ezertaz ari. Ramón Sampedrok bere buruaz beste egin
zuenetik 30 urte igaro diren honetan, 16 aldiz baino gehiagotan,
Espainiako Parlamentuak ez du kontuan hartu eutanasiaren eta lagundutako
suizidiorako eskubidearen gaineko eztabaida ere. 2002az geroztik,
Pazientearen Autonomiari buruzko Legea onartu zenetik, esparru juridiko
nahikoa sortu da gai hauei buruz libreki eztabaidatzeko. Elkarrekin
Podemosek, ezbairik gabe, bat egiten du Rebeka Ubera andrearen ekimen
garrantzitsuarekin, Eusko Legebiltzarrak Zigor Kodearen 143. artikulua
aldatzeko proposamena egin diezaien Gorte Nagusiei. Eutanasiaren edo
suizidio lagunduaren prozesuan esku hartzen duen edozein mediku edo
pertsonak 2 eta 10 urte bitarteko kartzelazigorra jasotzen du gaur egun.
Ezin da hain gaizki kudeatu jendearen mina. Urtebete galdu dugu herri
honetan, familia askoren mina gaizki kudeatzen; ez soilik Tellaetxe
familiarena edo Carrasco familiarena, baizik eta beste familia anonimo
askorena ere bai, ezin baitute beren bizitzaren amaieran beren heriotza
duintzeko erabakia hartu. Kataluniako Parlamentuak –bi aldiz jada– egin
du legegintza-proposamen hau; badago PSOEren beste legegintza-proposamen
bat, Parlamentuko botoen % 60ren truke (208 boto, zehazki, 2018ko
uztailaren 20an) eutanasia eta lagundutako suizidiorako eskubidea
despenalizatzeko eztabaida onartu zuena. Gure ustez, gai hori ez da
burokratizatu behar; pertsona batzuk gaizki pasatzen ari dira. Ubera
andreak ondo esan duen bezala, ez da gai medikoa; baina, norbaiti
interesatzen bazaio ere, Espainiako medikuen elkargo bakarrean,
Bizkaikoan, inkesta bat egin da elkargokideen artean, eta, bertan, ikusi
da elkargoko kide diren medikuen % 82 ados daudela eutanasiarako
eskubidearekin. Inkesta gehiago daude, ikerketa gehiago daude, norbaiti
kontu medikoa interesatzen bazaio ere. Gu gai batzuek kezkatu egiten
gaituzte, eta Legebiltzar honetan gauden alderdi politikoei eskatzen
diet eztabaidan, laster izatea espero dugun eztabaidan, zailtasun batzuk
zuzendu ahal izan ditzagula, gaur egun eztabaidagai dugun Alderdi
Sozialistaren proposamena modu egokian burutu ahal izateko. Ez zaigu
ondo iruditzen eskubide zibilen inguruko legeak egiten direnean,
eskubide horiek eskuratzeko aukera burokratizatzea. Gure ustez, legearen
lehenengo gaiari dagokionez, interesgarria izango litzateke bai EAJk,
bai Bilduk, bai PSOEk eta bai Elkarrekin Podemosek laster Espainiako
Parlamentuan eztabaidatzea –Espainiako Parlamentua osatzen bada, PSOEren
eta Podemosen artean akordiorik badago, eta ez badago berriz hauteskunde
orokorrik, jakina; egonkortasuneko agertoki politiko bati buruz ari
naiz–… Kezkatzen gaituen lehen gaia gehiegizko burokratizazioa da, ustez
eskubidea erabiltzea bermatzen duena; esan nahi dut pazienteak edo
eskubidea erabiltzen duen pertsonak edo senideek mediku aholkulari bat
behar dutela, gero beste mediku aholkulari bat eta, gero,
autonomia-erkidegoak eskubide hori erabiltzeari oniritzia emateko
aukeratutako batzorde bat behar dela. Burokratikoegia iruditzen zaigu;
parekorik ez dago ez Belgikan, ez Luxenburgon, ez Holandan; erabakiak
hartzeko prozesu honen parekorik ez dago. Horrek bigarren ondorio bat
ekar dezake, kezkagarria hori ere: autonomia-erkidegoetan lurraldeen
artean desberdintasunak egotea, eskubide hori erabiltzeko oniritziari
dagokionez. Demagun, adibidez, Andaluzian erkidego-mailako batzorde bat
sortzen dela, PPk eta VOXek osatuta, edozein familiaren, edozein
pertsonaren, eskubide hori bermatu eta ontzat emateko. Bistan denez, edo
denboran luzatuko dute, edo geldiarazi egingo dute eskubide horren
erabilera, hala erabakitzen duten familien mina handituz. Demagun beste
autonomia-erkidego batean batzordeak eratzen dituztela ados dauden talde
politikoek, eskubide mota horiei oniritzia emateko; denborak,
bizkortasuna eta permisibitatea handiagoak izango lirateke. Horrek
migrazio-prozesuak sor ditzake autonomia-erkidegoen artean, alde oso
nabarmenez gain. Bigarren alderdi horri buruz ere eztabaidatzera
animatzen ditut hemen ordezkatuta dauden alderdi politikoak, legearen
eztabaida-esparruan, eta laster egingo dela espero dugu. Bada
interesgarria iruditzen zaigun beste alderdi bat ere PSOEk Diputatuen
Kongresuko Mahaian duen lege-proposamenean; hain zuzen ere, erabakiak
hartu ahal izateko kasuak izatea, gaixotasun sendaezina edo heriotzaren
hurbiltasun-prozesu itzulezinaz gainera. Legean jaso ez diren bi gai,
legean jaso ez diren bi kasu, guk baino ausardia handiagoko beste
herrialde batzuek jaso dituztenak: Batetik, eskubide hori adingabeek
erabili ahal izatea; eta, bestetik, gaixotasun mental larria duten
pertsonek eskubide hori erabili ahal izatea; legeak ez ditu jasotzen.
Gai delikatua da, gai konplexua, eskubideen ikuspuntutik, eskubide
horiek erabiltzearen eta bizitzaren amaierako erabakiaren ikuspuntutik;
baina, gure ustez, gaur egungo gizartean gertatzen ari da, gizartea
heldua da, eta gaiaren inguruan nolabaiteko adostasuna dago jada. Gure
gizartea ez da adin txikikoa; irizpideak ditu, eta, beraz, gure ustez
hiru gai horiek eztabaida pizten dute, Espainiako Estatuan eutanasiari
buruzko lege bat onartzeko; berriro aipatuko ditut hirurak: Lehenik,
gehiegizko burokratizazioa dago eskubidea erabiltzeko orduan;
bigarrenik, autonomiaerkidegoen artean ustezko desberdintasunak daude,
eskubide horri oniritzia emateko; eta, hirugarrenik, badira zenbait
pertsonaren kasuak, herritar batzuenak, hala nola adingabeenak eta
gaixotasun mental larriak dituzten pertsonenak, eztabaidatzen ari den
legean jasotzen ez direnak. Errukia eta zuzenbidea ez dira nahastu
behar. Hemen, eskubide zibilez ari gara: ez gara kristaukaritateaz ari,
ez gara errukiaz ari, ez gara jende pobreaz ari. Pertsona autonomoen
egikaritza osoaz ari gara. Gogorarazten dut Pazientearen Autonomiari
buruzko Legea 2002az geroztik dagoela onartuta: autonomiak eta
autokontzientziak bizitzaren amaierara arte laguntzen diete pertsonei.
Beraz, bizitza duinak heriotza duina behar du. Aukera librea da; hartu
nahi ez duenak ez dezala hartu, baina hartu nahi duenak ez dezala izan
inolako oztopo burokratikorik, legalik edo errepresiorik. Berriro diot,
Elkarrekin Podemosetik harrera ona egiten diogu ekimen honi. Eusko
Legebiltzarrak, bere nortasun juridikoarekin, Kataluniako
Parlamentuarekin eta dagoeneko mahai gainean dagoen legearekin batera,
eztabaida bizkorra izatea lor dezake, familia askoren sufrimendua amai
dadin, eztabaida on baten bidez, sakontasunez eta ikuspegi zabalarekin,
ez dadin zaila izan aitortzen diren eskubideak gauzatzea. Ez daukat
beste ezer esateko. Printzipioz, nahiko atzeratuta dagoen gai hau,
eutanasiarako eta lagundutako suizidiorako eskubidea
despenalizatzearena, laster errealitate bihurtzea nahi genuke Estatu
espainiarrean eta, beraz, baita Euskadin ere. Ekimen honi harrera ona
egiten diogu eta aldeztu egiten dugu. Eskerrik asko.
pipeline_tag: sentence-similarity
library_name: sentence-transformers
metrics:
- cosine_accuracy
model-index:
- name: SentenceTransformer based on intfloat/multilingual-e5-large
results:
- task:
type: triplet
name: Triplet
dataset:
name: parleus v2 ft
type: parleus-v2-ft
metrics:
- type: cosine_accuracy
value: 0.7262569665908813
name: Cosine Accuracy
SentenceTransformer based on intfloat/multilingual-e5-large
This is a sentence-transformers model finetuned from intfloat/multilingual-e5-large. It maps sentences & paragraphs to a 1024-dimensional dense vector space and can be used for semantic textual similarity, semantic search, paraphrase mining, text classification, clustering, and more.
Model Details
Model Description
- Model Type: Sentence Transformer
- Base model: intfloat/multilingual-e5-large
- Maximum Sequence Length: 512 tokens
- Output Dimensionality: 1024 dimensions
- Similarity Function: Cosine Similarity
Model Sources
- Documentation: Sentence Transformers Documentation
- Repository: Sentence Transformers on GitHub
- Hugging Face: Sentence Transformers on Hugging Face
Full Model Architecture
SentenceTransformer(
(0): Transformer({'max_seq_length': 512, 'do_lower_case': False, 'architecture': 'XLMRobertaModel'})
(1): Pooling({'word_embedding_dimension': 1024, 'pooling_mode_cls_token': False, 'pooling_mode_mean_tokens': True, 'pooling_mode_max_tokens': False, 'pooling_mode_mean_sqrt_len_tokens': False, 'pooling_mode_weightedmean_tokens': False, 'pooling_mode_lasttoken': False, 'include_prompt': True})
(2): Normalize()
)
Usage
Direct Usage (Sentence Transformers)
First install the Sentence Transformers library:
pip install -U sentence-transformers
Then you can load this model and run inference.
from sentence_transformers import SentenceTransformer
# Download from the 🤗 Hub
model = SentenceTransformer("cuadron11/parleus-v2-ft")
# Run inference
sentences = [
'Nola konparatzen da BECen metro koadroko eraikuntza-kostua Madrilgo IFEMA azokaren handitze-kostuarekin?',
'Muchas gracias, señora presidenta. Arrazoia du sailburu andreak; ez zaizkit ez oso berritzaileak iruditu egin dizkigun proposamenak, begibistakoa baita 150 milioi euro horiek ordaintzeko dirurik ez badugu mailegua birnegoziatu egin beharko dela edo beste finantzaketa-bideren bat topatu, eta, zure hitzak entzunda eta BECen gainean martxoaren 21ean lortu zenuten akordio horri erreparatuta, nago ez duzuela finantzabideak topatzeko eta mailegua amortizatzeko asmorik, baizik eta ordainketa-epea luzatzekoa edo atzeratzekoa, beste gobernu batek amortiza dezan dagokion unean, ezta? Lehiakortasun-planari dagokionez, ez omen da berritzailea. Eta zuzen zaude; ez da berritzailea, baina gauza batek harritu nau. Beste azoka batzuekin eta beste sektore batzuekin harremanetan jartzeko asmoa omen duzue, BECera azoka eta negozio berriak ekartzen saiatze aldera; bada, harritu egin nau hori entzuteak, eta zalantza eragin dit: Kontuan hartuta egundoko porrota izan duela hamar urte luzez, zer demontretan aritu dira, bada, denbora horretan BECen kudea- tzaileak? Hau da, ekimen horiek abian jartzen ere ez ziren saiatu ala? Aspaldi-aspalditik galde egin zitzaieneta tribuna honetatik bertatik, Legebiltzar honetatik bertatik, aho batez gainera, ekimen horiek abian jar zitzaten! Nola izan litezke honelako proposamenak berehalako planaren funtsa: "Ekinean hasiko gara; beste azoka batzuekin harremanetan jarriko gara; uneotan ernatzen ari diren sektoreekin harremanetan jarriko gara…". Harri eta zur utzi nau horrek. Bide horiek urratuta behar zuten dagoeneko! Dena den, ez bada orain arte halakorik egin, egin dadila lehenbailehen. Nolanahi ere, gauza bat esango dizut nik. Ondo iruditu zait zure proposamena: lehen aldiz entzun diot gaur Eusko Jaurlaritzaren bateko kideren bati dauzkagun lur-sailei dagokien balioa eman behar diegula; izan ere, 150.000 metro koadro baino gehiago dira, alfer-alferrik galduta, nahiko kokapen ona duten arren; hala, dagokien balioa eman behar zaie, noski. Are gehiago, nahi baduzu, ideiak emango dizkizut. Hasteko, ez dakit erakunde publikoek benetan 150.000 metro koadroko gunea behar duten, kontuan hartuta, gune hori erabiltzen denetan ere, onenean ere, heren bat erabiltzen dela. Beraz, Gobernu honek, agian, honelako ekimenak izan behar lituzke buruan: "Modulu batzuk salduko ditugu, edo modulu batzuk alokatuko ditu…" edo auskalo beste zer. Enpresek biltegi modura erabiltzen badute ere, txarto ez! Kontua erabiltzea baita eta, hartara, diru-sarreren bat eduki ahal izatea, herritarrok urterik urte gero eta diru gehiago ordaindu behar izan ez dezagun 150.000 metro koadroko egitura hori mantentzearren; izan ere, BECen kostua, esaterako, Madrilgo IFEMA azoka handitzeko kostuaren bikoitza izan da metro koadroko –barka aipamena–. Hala, hasierako kostu horiek amortizatzea oso zaila da orain, negozio arruntean, beste azoka batzuekin lehiatzeko orduan, ordaintzen denaren bikoitza ordaindu behar baduzu. Baina tira, horretan jada ez dago atzera egiterik, eta gaur egungo arazoa... Egun dugun arazoa finantzaketa-arazoa da eta azokaren erabileraren gainekoa ere bai. Izan ere, bi urtean behin egiten den makina-erremintaren erakusketa da gure altxorrik preziatuena, baina duela lau urte erakusketan parte hartzen zuten erakusketarien ia erdia baino ez dugu gaur egun; bistan da, beraz, gauzak ez doazela ondo. Sektore guztietan daude txarto, eta makinaerremintaren erakusketa horretan ere bai. Horrenbestez, diru-iturri nagusiak nabarmen egin du behera, profesionalei zuzendutako azokajarduera apaltzeaz batera, hori baitzen negozioaren muina eta, izatez, horretarako eraiki behar baitzen itzelezko egitura hori. Guk ez, guk ez dugu egitura horrengatik urterourtero horrenbeste diru ordaindu nahi. Horregatik, Gobernuak gure babesa izango du, egoera hobetzeko ekimen guztietan, baina beren-beregi eskatu nahi dio- gu gure hausnarketa kontuan har dezan, agian, egitura horrek metro koadro ugari baititu soberan eta erabilera edo balio hobea eman baitakieke espazio horiei, Bizkaiko eta Euskadiko gainerako jarduera ekonomikoetara bideratuta. La',
'Eskerrik asko, legebiltzarburua. Lehendakari, sailburu eta legebiltzarkideok, egun on. Ez da gai honen inguruan hitz egiten dugun lehen aldia, eta iruditzen zait ez dela azkena izango. Irailaren 18tik hona makina bat aldiz aritu gara kontu honen inguruan, batez ere, Uriarte sailburu andrea. Beste hainbatek ere asko hitz egin du, baliteke gehiegi hitz egin izana eta, batez ere, gehiegikeriak esateko izana. Gaur ere izan dugu horietako zenbait entzuteko aukera, lekuz kanpo daudenak eta egiarekin inolako zerikusirik ez dutenak. Adierazpen arduragabeak, bidegabeak eta egia esaten ez dutenak entzun arren, ez nuke nahiko ergelkeria horiek eztabaida honen funtsa lausotzea. Hori da batzuek egin nahi dutena: eztabaida desbideratu eta ez joan arazoaren funtsa eztabaidatzera. Guk uste dugu eztabaida honek konstruktiboa izan beharko lukeela. Ulertu eta onartzen dugu eztabaida kritikoa izatea, baina konstruktiboa bada, eta ez alternatiba eta proposamenik gabeko eztabaida suntsitzailea. Bihar beteko da hilabetea Eusko Jaurlaritzak hezkuntza arloko eragileekin elkartu eta geroago Heziberri 2020 izena hartuko zuen proposamenaren zirriborroa aurkeztu zienetik, proposamen irekia aurkeztu zienetik, ekarpenak jasoko zituen dokumentua aurkeztu zienetik. 15 egun ere ez dira igaro sailburuak kontroleko plenoan, hemen bertan, horren inguruko hainbat interpelazio eta galdera erantzun zituenetik. Astebete baino ez da igaro Heziberri 2020 ekimena abian jartzeko Jaurlaritzak eta hezkuntza eragileek bilera egin eta elkarlanean aritzeko adostasuna eta aritzeko konpromisoa agertu zutenetik. Are gehiago, astelehen honetan, duela hiru egun, sailburuak agerraldia egin zuen batzordean Heziberri 2020ren inguruko zehaztasun guztiak emateko. Hortaz, esango nuke azalpen asko emanda daudela, eta egon zitezkeen zalantzak eta ustezko susmoak usatuta egon beharko liratekeela, adostasuna izan baita Eusko Jaurlaritzaren ahotik gehien entzun den hitza, bai sailburuaren aldetik, bai lehendakariaren edo bozeramailearen ahotik ere. Egin ez duen guztia. Pero, por lo visto, aún no ha quedado claro. Baina ez omen da, hala ere, argi geratu. Horregatik, berriz azalduko dut zein den Euzko Alderdi Jeltzalearen eta Euzko Abertzaleak taldearen jarrera. Hasteko, jakinekoa denez, oso positibotzat jotzen dugu abian jarritako ekimena, baina hori bezain positibotzat jotzen dugu eragileek lankidetzarako erakutsi duten jarrera eta gogoa; izan ere, eragile horien laguntzarik gabe ezinezkoa litzateke hau abian jartzea; ez, behintzat, guk, Euzko Alderdi Jeltzaleak, hezkuntza gaiak lantzeko orduan dugun ikuspegitik, bai, ordea, beste batzuek duten ikuspegitik. Eta gogorarazi nahi nioke Oyarzabal jaunari ez dezala gezurrik esan, izan ere, eragile horien artean guztiak, inondik inora, ez dira abertzaleak, denetik dago, legebiltzar honetan bezala, baita Alderdi Popularrekoak ere. Galde egiezu ea ados dauden edo ez dauden. Proposamenari berari dagokionez, eduki zehatzez baino gehiago filosofiaz hitz egiteko eguna dela uste dugu. Elkarlanean eta zintzotasunez gogoeta egiteko aukera ematen duen proposamena dela uste dugu, batez ere, proposamen irekia, parte hartzaile guztien artean landu eta adostu beharrekoa. Eta \'guztien\' diodanean, \'guztien\' esan nahi dut: hezkuntza eragileak, eragile sozialak eta politikoak. Guztiok izango dugu parte hartzeko aukera, eta horrek zerikusi zuzena du Oyarzabal jaunak bere ekimenean proposatzen duen adostasun beharrarekin. Hainbat dira adostu beharreko kontuak; izan ere, Celaá andreak esan du euskal hezkuntza sistema kalitatezkoa dela, baina oraindik baduela hobetzeko eta berriztatzeko aukera. Horretan, bat gatoz. Horregatik, aztertu behar dugu norantz joan behar duen euskal hezkuntza sistemak bere osotasunean, aurretik dituen erronkei erantzuteko, nola egokitu Europan hezkuntza eta prestakuntzari buruz 2020rako finkatu diren ildo estrategikoei, hobekuntza hori gauzatzeko aldaketak behar ahal dituzten indarrean dauden curriculumek, eta, hala bada, zertan eta zein zentzutan egin behar diren aldaketa horiek. Eta horrez gain, legean ze kontu aurreikusi beharko liratekeen. Baina horren inguruan gogoeta egiteak ez du esan nahi gai zehatzak, politika zehatzak, Celaá andreak aipatutakoak ala beste batzuk, lantzen ari ez garenik. Izan ere, sinestezina da Celaá andreak nola leporatzen dion Jaurlaritzari ezer ez egitea eta, aldi berean, nola esaten duen zuzenketan arinegi jokatzen ari dela. Zertan gara? Zuk badakizu ez direla egia ez aurrenekoa eta ez bigarrena. Eragileei ondo iruditzen zaie, aurrerapena dela uste dute, bidea egiten hasteko modu bat dela uste dute. Zeren beldur zara zu? Zergatik ahalegintzen zara arreta baztertzen eta desbideratzen? Ez da bada izango zeu ez zinela gai izan lan egiteko eta adostasunak lortzeko eta, zeuk diozun bezala, "divertimentoak" egiten aritu zinela? Euskal Herriari dagokionez. Jaurlaritzak bere osotasunean, lehendakariak eta sailburuek, ondo baino hobeto dakite zein den euren jarduera esparrua, eta errespetatu egin dute orain arte eta hala egingo dute. Baina horrek ez du esan nahi inondik inora hizkuntza eta kultura bera konpartitzen dutenek osatutako komunitatean, Euskal Herrian, lankidetzarako bideak jorratu ezin direnik gai horiei dagokienez lurralde desberdinen artean. Lankidetzarako bideak, inolaz ere inposaketak. Eta guk gure esparrurako jarri dugu abian egitasmo hau. Gure eremurako jarri nahi dugu, baina beste batzuek, nahi izanez gero, euren borondatez erreferentziatzat hartu ahal izango dute. Guk defendatzen dugun sistema sendo eta zorrotza da, egoeraren araberako aldaketa politikoetatik salbu, malgua eta solidarioa, ikasle guztientzat aukera berdintasuna bermatuko duena. Marko egonkor eta iraunkorra proposatzen dugu, etengabeko erreformak, batekoak ala bestekoak, alde batera utziko dituena. Eta horretarako, beharrezkotzat jotzen dugu hezkuntzaren euskal legea, eta horretarako beharrezkoa izango da guk guztiok errealitatearen diagnostiko ona egitea eta erabaki egokiak hartzea. Hori zen gure zuzenketan jasotzen genuena. Zuzenketa hori bat dator 2012ko hauteskunde egitasmoan Euzko Alderdi Jeltzaleak esaten zuenare- kin. Esaten genuen adostasun politiko eta sozial zabala sustatzea ezinbestekoa zela eta lege biltzailea izan behar zuela hezkuntzaren egitura gorpuztu eta koherentziaz jantziko zuenak, eta iruditzen zaigu proposamen honek bidea eman dezakeela gure helburu hori lortzeko. Sakoneko eztabaidari ihes egin eta LOMCEren inguruko eztabaida bihurtu nahi izan dute zenbaitek gaurkoa. Guk ez dugu arazorik kontu honetaz hitz egiteko, eztabaidatzeko, baina tokatzen denean. Gure jarrera zein den ondo baino hobeto dakite talde guztiek: LOMCEren erabat kontra gaude, eta eskura ditugun tresna guztiak erabiliko ditugu euskal hezkuntza sisteman kalterik eta atzerapausorik egon ez dadin. Baina laster eztabaidatuko ditugu horren inguruko hainbat ekimen. Batzordean esan bezala, eragileek lezio bat eman diote Eusko Legebiltzar honi; izan ere, eragile bakoitzak hezkuntzaren ikuspegi propioa izanda ere, ikuspegi horri uko egin gabe, gai izan dira adostasuna lortzeko. Horixe bera egin beharko genuke, gure ustez, hemen ordezkatuta gauden talde guztiok. Zuei dena oinarrizko legeria iruditzen zaizue, bai hezkuntzan eta bai gainerakoan, eta gauzak birzentralizatzeko irrika horretan, berdin zaizue beste batzuen eskumenak zapaltzea, gure kasuan Gernikako Estatutua, hezkuntza bere osotasunean EAEren eskumena dela dioena, maila, gradu, modalitate eta espezialitate guztietan. Zuei berdin zaizue hori guztia edo, are eta okerrago, ondo iruditzen zaizue eta txalotu egiten duzue ministroak egindakoa, eta guk ez dugu hori onartuko, ondo dakizun bezala. Ondo dakizu ekimen horrek adostasunaren gaiak baino askoz garrantzi handiagoa duela curriculuma egin edo aldatzeko orduan. Adostasunaren premiari dagokionez, bat nator zurekin. Gainerakoan, ezertan ez. Ulertzen dut gure zuzenketa, handizalea eta konstruktiboa izateaz gain, askoz integratzaileagoa dela, eta guk uste dugu talde guztiek onartzeko modukoa dela. Beraz, aldeko botoa eskatzen dizuet. Eskerrik asko.',
]
embeddings = model.encode(sentences)
print(embeddings.shape)
# [3, 1024]
# Get the similarity scores for the embeddings
similarities = model.similarity(embeddings, embeddings)
print(similarities)
# tensor([[ 1.0000, 0.5704, -0.0467],
# [ 0.5704, 1.0000, -0.0472],
# [-0.0467, -0.0472, 1.0000]])
Evaluation
Metrics
Triplet
- Dataset:
parleus-v2-ft - Evaluated with
TripletEvaluator
| Metric | Value |
|---|---|
| cosine_accuracy | 0.7263 |
Training Details
Training Dataset
Unnamed Dataset
- Size: 24,775 training samples
- Columns:
anchorandpositive - Approximate statistics based on the first 1000 samples:
anchor positive type string string details - min: 16 tokens
- mean: 40.11 tokens
- max: 76 tokens
- min: 512 tokens
- mean: 512.0 tokens
- max: 512 tokens
- Samples:
anchor positive Zergatik kritikatzen du hizlariak foru-aldundiekin batera eguneratuta izan behar den Baso-suteetarako Larrialdi-Plan bereziak ez duela suteen ikerketarako egiturarik edo azterlanik aipatzen?Bai. Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea, eta egun on berriro ere. Bueno, se ha hablado un poco de todo al hilo de esta iniciativa: prebentzioa, zaintza, aprobetxamendua, basoko baliabideak, abeltzaintza... Y como dicen las y los miembros del Gobierno en los plenos de control, "bueno, baso-suteen ikerketaz galdetu didate y procuraré ceñirme, un poco, a ello". Iniziatiban, Becerra jaunak nik uste dut ondo ekartzen duela gaia eta balioan ipintzen du, gainera, Gipuzkoan Suteen kontrako Ikerketa Brigadak egiten duen lana. Y tiene razón, es una buena práctica, pero pienso que hay que realizar ciertas matizaciones, oro ez baita urre. Eurek ere kezka handiak dauzkate, eurek ere arazo potoloak dauzkate, eta horiek ere aipatu behar dira. Batez ere aipatu behar da nola sortu den brigada hau. Izan ere, eurek, langileek, eurek beraiek bilatu behar izan dute formakuntza, eurek topatu behar izan dituzte kontaktuak, Madrilera joan izan dira euren poltsikotik, euren egun libreetan, formazio hori esk...Eusko Jaurlaritzak prestatu beharreko enplegu-planak zer elementu eduki behar ditu langileen egonkortasuna bermatzeko, genero-berdintasuna lortzeko eta teknologia berrietara egokitzeko?Eskerrik asko, presidente andrea. Legebiltzarkideok. Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak betetzeeskaera bat eta legebiltzar-mandatu bat dakartza osoko bilkura honetara. Beste askotan bezala, badirudi, lehendakariak esan zuen gisara, "orientazio gisara hartzen dutela, baina ez euskaldunak ordezkatzen ditugun gehienon borondate gisa". Eta egia da. Duela 10 egun, urtebete lehenago planteatutako zirriborroaren ildoko beste zirriborro bat aztertu zuen Gobernuak. Plan eraginkor bihurtzeko, zirriborro horrek Euskadiko Administrazio Orokorraren Enplegu Planaren eragina jasango dutenen eskuhartzea behar du. Horregatik, mandatu hartan, adostasunari buruz aritu ginen. Baina ez dirudi horrela izango denik, eta, zoritxarrez, uste dugu plan hau ere Gobernu honek aurkezten dituen plan guztien erakusleiho berean geldituko dela. Begira aritu naiz plana nondik datorren, eta nire taldeak 2013ko azaroan Herri Administrazio eta Justiziako sailburu Erkoreka jaunari eginiko galderara jo dut. Galderaren fo...Zein zailtasun dituzte etorkinek Cervantes Institutuaren nazionalitate azterketetarako online matrikulazioa egiteko orduan?Señora presidenta, muchas gracias. El Gobierno Vasco siempre ha fomentado la cooperación público-privada en materia de migración, y no consideramos necesaria la creación de un servicio público asesor para personas migrantes. Poztu egiten gara lortu dugun akordioagatik, eta, besterik gabe, Podemosen jatorrizko LBPk jasotzen zituen bi baieztapen edo eskaera argituko ditut. Zuk, Guanche andrea, oso azkar eta ia-ia garrantzirik eman gabe aipatu duzu Eusko Jaurlaritzak duen sarea (Aholku-Sarea), Enplegu eta Gizarte Politiketako Sailaren baitan, hain zuzen, etorkinei edozein gairen inguruko informazioa eta aholkuak emateko. Eta pixka batean hemen geratuko naiz, ez baitut uste zure baieztapena zuzena denik; jatorrizko LBPren lehen puntua, alegia, non Eusko Jaurlaritzari eskatzen baitzitzaion aholkularitza-zerbitzu publiko berri bat sor dezan. Administrazioaren ustezko bikoiztasunak salatzen aritzen zarete beti, baina uste dut, kasu honetan, bi- koiztasun batean erori zaretela. Lehen esan duda... - Loss:
MultipleNegativesRankingLosswith these parameters:{ "scale": 20.0, "similarity_fct": "cos_sim", "gather_across_devices": false, "directions": [ "query_to_doc" ], "partition_mode": "joint", "hardness_mode": null, "hardness_strength": 0.0 }
Evaluation Dataset
Unnamed Dataset
- Size: 2,685 evaluation samples
- Columns:
anchor,positive, andnegative - Approximate statistics based on the first 1000 samples:
anchor positive negative type string string string details - min: 14 tokens
- mean: 32.44 tokens
- max: 55 tokens
- min: 512 tokens
- mean: 512.0 tokens
- max: 512 tokens
- min: 5 tokens
- mean: 228.97 tokens
- max: 512 tokens
- Samples:
anchor positive negative Zer ezberdintasun tximistatzen da Bilduk Venezuelarekiko duen jarreraren eta Sahara, Tibet edo Kurdistan bezalako lurraldeekiko duen jarreraren artean?Señora presidenta de la Cámara, Bilduko ordezkariari iruzkin bat eginez hasi nahi nuke. Zuk esaten zenuen... Hona ekarri dugun Venezuelako gaiari buruz ari zinen, Venezuelaren gai horrek harritu egiten zintuela, baita gogaitu ere; nire ustez, Venezuelari buruz hitz egitea da gogaikarria egiten zaizuna. Hemen, ordea, zuek, beste talde politiko batzuek bezala, errespetu osoz, jakina, hemen Sahara, Tibet, Kurdistan edo planetako beste leku batzuk ekar ditzakezue edo haietaz hitz egin dezakegu, eta ez duzue eragozpenik leku horiei buruzko ekimenak ekartzeko; eta txalotu egiten dituzue, biribilketa alaian, proposamen horiek. Aizu, lurbira oso handia da; beraz, zuek ulertu beharko duzue halaber hemen Venezuelan gertatzen ari dena gogoratu ahal izatea; gainera Venezuelan askatasun eta giza eskubide falta bat dagoenean, une honetan bizitzen ari direna bezalakoa. Eta nire lagun Martínez Zatón jaunari, Venezuelako krisia petrolioaren krisia dela esanez hasi zaigunari. Baina, aizu, ez iezaiozu zu...Señora Bakartxo Tejeria, señor lehendakari, señoras y señores consejeros, legebiltzarkideok. Lehenik eta behin, Heriotza Duinerako Eskubidearen aldeko Elkarteko ordezkariak agurtu nahi ditut, militantzia eta erresistentzia zibilerako prozesu inbidiagarria baitute, delikatua izanik ere eskubide zibilen kulturarekin lotura zuzena duen gai baten alde; ez gara beste ezertaz ari. Ramón Sampedrok bere buruaz beste egin zuenetik 30 urte igaro diren honetan, 16 aldiz baino gehiagotan, Espainiako Parlamentuak ez du kontuan hartu eutanasiaren eta lagundutako suizidiorako eskubidearen gaineko eztabaida ere. 2002az geroztik, Pazientearen Autonomiari buruzko Legea onartu zenetik, esparru juridiko nahikoa sortu da gai hauei buruz libreki eztabaidatzeko. Elkarrekin Podemosek, ezbairik gabe, bat egiten du Rebeka Ubera andrearen ekimen garrantzitsuarekin, Eusko Legebiltzarrak Zigor Kodearen 143. artikulua aldatzeko proposamena egin diezaien Gorte Nagusiei. Eutanasiaren edo suizidio lagunduaren prozesua...Zer ezberdintasun tximistatzen da Bilduk Venezuelarekiko duen jarreraren eta Sahara, Tibet edo Kurdistan bezalako lurraldeekiko duen jarreraren artean?Señora presidenta de la Cámara, Bilduko ordezkariari iruzkin bat eginez hasi nahi nuke. Zuk esaten zenuen... Hona ekarri dugun Venezuelako gaiari buruz ari zinen, Venezuelaren gai horrek harritu egiten zintuela, baita gogaitu ere; nire ustez, Venezuelari buruz hitz egitea da gogaikarria egiten zaizuna. Hemen, ordea, zuek, beste talde politiko batzuek bezala, errespetu osoz, jakina, hemen Sahara, Tibet, Kurdistan edo planetako beste leku batzuk ekar ditzakezue edo haietaz hitz egin dezakegu, eta ez duzue eragozpenik leku horiei buruzko ekimenak ekartzeko; eta txalotu egiten dituzue, biribilketa alaian, proposamen horiek. Aizu, lurbira oso handia da; beraz, zuek ulertu beharko duzue halaber hemen Venezuelan gertatzen ari dena gogoratu ahal izatea; gainera Venezuelan askatasun eta giza eskubide falta bat dagoenean, une honetan bizitzen ari direna bezalakoa. Eta nire lagun Martínez Zatón jaunari, Venezuelako krisia petrolioaren krisia dela esanez hasi zaigunari. Baina, aizu, ez iezaiozu zu...Eskerrik asko, presidente andrea. Eskerrik asko, Tapia andrea. Lehen aritu den Casanova jaunak Cope ekarri duenez hizpidera, horregatik hitz egin dut nik Agropopular saioaz. Baina argi baino argiago dago, bai, programa asko eta onak daudela gure hedabideetan; Lur bizia, urrutira joan gabe, edo Sustraia, hain zuzen ere. Eta, gure lehen sektorearen egoera aztertzen dute eta, jakina, honelako kontuetarako esan dezaketenaren haien zain egon ohi naiz. Baina ez naiz asko aldentzen Lumbreras jaunak esaten duenetik, gure landa-munduak duen edozein arazori dagokionez; eta beste hedabide horiek ere ez dute besterik egiten. Enbaren edo UAGAren web-orriak eta buletinak ere irakurtzen ditut. Bildu ere egiten naiz haiekin eta, horregatik, arazoak ezagutzen ditut; eta horregatik egiten dut planteamendu hau. Izan ere, hausnarketa eta galdera horiek, edo nik egiten dizudan interpelazio hau, herrialde honetako nekazariak eta abeltzainak biltzen eta ordezkatzen dituzten eta hor dabiltzan pertsona horien ...Zer ezberdintasun tximistatzen da Bilduk Venezuelarekiko duen jarreraren eta Sahara, Tibet edo Kurdistan bezalako lurraldeekiko duen jarreraren artean?Señora presidenta de la Cámara, Bilduko ordezkariari iruzkin bat eginez hasi nahi nuke. Zuk esaten zenuen... Hona ekarri dugun Venezuelako gaiari buruz ari zinen, Venezuelaren gai horrek harritu egiten zintuela, baita gogaitu ere; nire ustez, Venezuelari buruz hitz egitea da gogaikarria egiten zaizuna. Hemen, ordea, zuek, beste talde politiko batzuek bezala, errespetu osoz, jakina, hemen Sahara, Tibet, Kurdistan edo planetako beste leku batzuk ekar ditzakezue edo haietaz hitz egin dezakegu, eta ez duzue eragozpenik leku horiei buruzko ekimenak ekartzeko; eta txalotu egiten dituzue, biribilketa alaian, proposamen horiek. Aizu, lurbira oso handia da; beraz, zuek ulertu beharko duzue halaber hemen Venezuelan gertatzen ari dena gogoratu ahal izatea; gainera Venezuelan askatasun eta giza eskubide falta bat dagoenean, une honetan bizitzen ari direna bezalakoa. Eta nire lagun Martínez Zatón jaunari, Venezuelako krisia petrolioaren krisia dela esanez hasi zaigunari. Baina, aizu, ez iezaiozu zu...Hemen, ordea, zuek, beste talde politiko batzuek bezala, errespetu osoz, jakina, hemen Sahara, Tibet, Kurdistan edo planetako beste leku batzuk ekar ditzakezue edo haietaz hitz egin dezakegu, eta ez duzue - Loss:
MultipleNegativesRankingLosswith these parameters:{ "scale": 20.0, "similarity_fct": "cos_sim", "gather_across_devices": false, "directions": [ "query_to_doc" ], "partition_mode": "joint", "hardness_mode": null, "hardness_strength": 0.0 }
Training Hyperparameters
Non-Default Hyperparameters
per_device_train_batch_size: 64learning_rate: 2e-05warmup_steps: 0.1eval_strategy: epochper_device_eval_batch_size: 64batch_sampler: no_duplicates
All Hyperparameters
Click to expand
per_device_train_batch_size: 64num_train_epochs: 3max_steps: -1learning_rate: 2e-05lr_scheduler_type: linearlr_scheduler_kwargs: Nonewarmup_steps: 0.1optim: adamw_torch_fusedoptim_args: Noneweight_decay: 0.0adam_beta1: 0.9adam_beta2: 0.999adam_epsilon: 1e-08optim_target_modules: Nonegradient_accumulation_steps: 1average_tokens_across_devices: Truemax_grad_norm: 1.0label_smoothing_factor: 0.0bf16: Falsefp16: Falsebf16_full_eval: Falsefp16_full_eval: Falsetf32: Nonegradient_checkpointing: Falsegradient_checkpointing_kwargs: Nonetorch_compile: Falsetorch_compile_backend: Nonetorch_compile_mode: Noneuse_liger_kernel: Falseliger_kernel_config: Noneuse_cache: Falseneftune_noise_alpha: Nonetorch_empty_cache_steps: Noneauto_find_batch_size: Falselog_on_each_node: Truelogging_nan_inf_filter: Trueinclude_num_input_tokens_seen: nolog_level: passivelog_level_replica: warningdisable_tqdm: Falseproject: huggingfacetrackio_space_id: trackioeval_strategy: epochper_device_eval_batch_size: 64prediction_loss_only: Trueeval_on_start: Falseeval_do_concat_batches: Trueeval_use_gather_object: Falseeval_accumulation_steps: Noneinclude_for_metrics: []batch_eval_metrics: Falsesave_only_model: Falsesave_on_each_node: Falseenable_jit_checkpoint: Falsepush_to_hub: Falsehub_private_repo: Nonehub_model_id: Nonehub_strategy: every_savehub_always_push: Falsehub_revision: Noneload_best_model_at_end: Falseignore_data_skip: Falserestore_callback_states_from_checkpoint: Falsefull_determinism: Falseseed: 42data_seed: Noneuse_cpu: Falseaccelerator_config: {'split_batches': False, 'dispatch_batches': None, 'even_batches': True, 'use_seedable_sampler': True, 'non_blocking': False, 'gradient_accumulation_kwargs': None}parallelism_config: Nonedataloader_drop_last: Falsedataloader_num_workers: 0dataloader_pin_memory: Truedataloader_persistent_workers: Falsedataloader_prefetch_factor: Noneremove_unused_columns: Truelabel_names: Nonetrain_sampling_strategy: randomlength_column_name: lengthddp_find_unused_parameters: Noneddp_bucket_cap_mb: Noneddp_broadcast_buffers: Falseddp_backend: Noneddp_timeout: 1800fsdp: []fsdp_config: {'min_num_params': 0, 'xla': False, 'xla_fsdp_v2': False, 'xla_fsdp_grad_ckpt': False}deepspeed: Nonedebug: []skip_memory_metrics: Truedo_predict: Falseresume_from_checkpoint: Nonewarmup_ratio: Nonelocal_rank: -1prompts: Nonebatch_sampler: no_duplicatesmulti_dataset_batch_sampler: proportionalrouter_mapping: {}learning_rate_mapping: {}
Training Logs
| Epoch | Step | Training Loss | Validation Loss | parleus-v2-ft_cosine_accuracy |
|---|---|---|---|---|
| 1.0 | 388 | - | 1.7276 | 0.6998 |
| 1.2887 | 500 | 0.8416 | - | - |
| 2.0 | 776 | - | 1.5996 | 0.7229 |
| 2.5773 | 1000 | 0.3790 | - | - |
| 3.0 | 1164 | - | 1.5811 | 0.7263 |
Framework Versions
- Python: 3.11.8
- Sentence Transformers: 5.3.0
- Transformers: 5.2.0
- PyTorch: 2.11.0+cu130
- Accelerate: 1.13.0
- Datasets: 4.8.4
- Tokenizers: 0.22.2
Citation
BibTeX
Sentence Transformers
@inproceedings{reimers-2019-sentence-bert,
title = "Sentence-BERT: Sentence Embeddings using Siamese BERT-Networks",
author = "Reimers, Nils and Gurevych, Iryna",
booktitle = "Proceedings of the 2019 Conference on Empirical Methods in Natural Language Processing",
month = "11",
year = "2019",
publisher = "Association for Computational Linguistics",
url = "https://arxiv.org/abs/1908.10084",
}
MultipleNegativesRankingLoss
@misc{oord2019representationlearningcontrastivepredictive,
title={Representation Learning with Contrastive Predictive Coding},
author={Aaron van den Oord and Yazhe Li and Oriol Vinyals},
year={2019},
eprint={1807.03748},
archivePrefix={arXiv},
primaryClass={cs.LG},
url={https://arxiv.org/abs/1807.03748},
}