parleus-v2-ft / README.md
cuadron11's picture
Add new SentenceTransformer model
dcb1bf2 verified
|
Raw History Blame Contribute Delete
128 kB
metadata
tags:
  - sentence-transformers
  - sentence-similarity
  - feature-extraction
  - dense
  - generated_from_trainer
  - dataset_size:24775
  - loss:MultipleNegativesRankingLoss
base_model: intfloat/multilingual-e5-large
widget:
  - source_sentence: >-
      Zein helburu zehatz ezartzen du Klima Aldaketari eta Trantsizio
      Energetikoari buruzko Legeak 2030erako Espainiako ekonomiaren isurpenen
      murrizketari dagokionez?
    sentences:
      - >-
        Eskerrik asko, presidente andrea. Legebiltzarkideok. Gaur eztabaida-gai
        dugun ekimenak urte erdi baino gehiagoko antzinatasuna du, guztiok
        dakigunez, covid-pandemia bezala azkar baino azkarrago aldatzen den
        zerbaiten gaiari buruz. Beraz, agian zaharkituta geratu dela pentsatu
        beharko litzateke. Hala ere, egungo egoerak, egungo koiunturak,
        edukiarazten dio zentzua eztabaida honi, eta inoiz baino egokiagoa da
        oraintxe bertan. Izan ere, egun hauetan, hain zuzen, Espainiako Gobernua
        barnealdeetan maskarak kentzea planteatzen ari da, hain justu jarraian.
        Kasualitatea izango da helburu horretarako Ciudadanosek duela egun gutxi
        interpelazio bat egin izana Gobernuari Diputatuen Kongresuan. Hala ere,
        ekimen honi zuzenketa egiteko zuhurtzia eduki zuen gure talde
        parlamentarioak bere garaian; ez maskara bai edo maskara ez eztabaidaren
        harira, baizik eta une bakoitzean eskuragarri dauden ebidentzia
        zientifikoen esanera aritzeaz. Irizpide hori iruditu zitzaigun eta
        iruditzen zaigu oraindik ere arduratsuagoa eta zentzudunagoa dela. Eta,
        beraz, gure zuzenketa −gaur ere, sei hilabete geroago− guztiz baliozkoa
        dela deritzogu. Irizpide hori aplikatuta, uste dugu gaur egun egokiena
        ikasgeletako maskarak kentzea dela, ez baitago inolako azterketarik
        maskarak barnealdeetan duen baliagarritasuna argi eta garbi berresten
        duenik; eta iruditzen zaigu zientziaberme argirik ez duen murrizketa oro
        ezabatu egin behar dela, babestu beharreko ondasun handiagoa delako
        norbanakoaren askatasuna, baiki, Europako beste herrialde batzuetan
        dagoeneko gertatu den bezala. Maskarak kendu egin dira jolastokietatik,
        eta Hezkuntzako sailburuak berak aitortu du horrek ez duela kutsatzeen
        gorakada nabaririk erakarri. Eta guztiok dakigu nolakoa izaten den haur
        txikien eskola bateko jolastokia. Egia da batzuk kanpoaldekoak izaten
        direla, partzialki behintzat, baina egia da, halaber, haurrak korrika
        ibiltzen direla, salto egiten dutela, oihuka aritzen direla eta
        urruntasunik gabe jolasten direla; ikasgelan, berriz, eserita egon
        daitezke, distantzia egokiagoa gordez. Jolastokian kentzen bada, zentzu
        handiagoa izango luke gelan kentzeak, ezta? Hau da, ez da normala eta ez
        dago justifikatuta bi urteko haurrek, adibidez, beren inguruko pertsona
        gehienen aurpegia inoiz ikusi ez izana. Ez da normala irakasleen,
        lagunen, senideen, bizilagunen aurpegiaren erdia bakarrik ikusi
        dituztenak izatea, keinuak, hitzik gabeko komunikazioa, interpretatzen
        ikasten ari diren adin batean, non imitazioa funtsezkoa izaten baita
        ikasketarako. Murrizketa horiek bizi behar izan ditugu, eta, zalantzarik
        gabe, beharrezkoak izan dira. Ez dira doakoak izango, ondorioak izango
        dituzte, laster ikusiko ditugu; baina ez da komeni horrelakoak behar
        baino gehiago luzatzea. Gobernu zentralak berak esan du, presidentearen
        ahotik, maskara laster kenduko dutela barnealdeetan. Eta ministroak,
        zehaztasun bila, esan du berandu baino lehen izango dela hori. Zeren
        zain zaudete? Beldur naiz, bada, ke-laino modura erabiliko ote duzuen,
        irekita dituzuen eta bata bestearen gainean pilatzen ari zaizkizuen
        krisialdi ugarien aurrean gehien interesatzen zaizuenean. Guk uste dugu
        orain dela barnealdeetan maskara kentzeko unea; are gehiago
        ikastetxeetan, besteak beste, frogatu delako haurrek birusaren
        transmisio txikiagoa dutela; gainera, garapenerako eta
        aurpegi-adierazpenen ezagutzarako fasean daudelako, eta hori funtsezkoa
        delako haientzat. Argi gera bedi horrekin ez garela babesten ari
        proposamena egin duen taldeak pandemia osoan txertatze-lanaren inguruan
        izan duen jarrera. Jarrera hori ez dela oso arduratsua esango genuke
        edo, behintzat, ez dela oso konprometitua. Are gehiago, iruditzen zaigu
        orain maskarak kentzeaz hitz egin badezakegu, txertatze-lanak
        funtzionatu duelako eta masiboa izan delako dela. Neurri bakanetako bat
        da, gainera, beharrezko oniritzi zientifikoa izan duena eta, begien
        bistakoa da: funtzionatu egin du. Atzera begira jarrita, ikusten dugu
        Eusko Jaurlaritzak egin duen pandemiaren kudeaketa, gure ikuspuntutik,
        anabasa izan dela, aringarririk gabe. Egia da ez zela erraza, baina egia
        da horren gaizki egitea ere ez zela erraza; eta bi urte hauetan
        nazioarteko osasun aditu ezaguna den Jonan Fernándezek zuzendutako Labi
        bat ikusi dugula. Etengabeko mudantzak, kontraesan ugari, Osakidetzako
        kaosa… Tira. Ganbera honetan asko hitz egin dugu gai horiei guztiei
        buruz, eta egia da horren ondorioz murrizketa gehien pairatu ditugunak
        izan garela, eta, hala ere, emaitzarik txarrenak lortu ditugunak. Y en
        estas estamos. Gai honetan ere EAJk egindako mundu mailan famatua den
        kudeaketa onaz gozatzen jarraitzen dugu. Gaur egun, Europako zazpi
        herrialdek kendu dute maskara barnealdeetan, guk baino askoz ere
        intzidentzia-adierazle handiagoak zituztenean. Eta barnealdeetan maskara
        kendu behar bada, argi dago ikastetxeetan are gehiago. Eskerrik asko.
      - >-
        Señora presidenta, señor lehendakari, señorías, buenos días a todos y
        todas. Bueno, beste behin ere, ia klasikotzat jo litekeen gai bat ekarri
        dugu osoko bilkura honetara, azkenaldian hilean eztabaida bat edo bi
        izaten baititugu horren inguruan, gutxi gorabehera. Niri zoragarria
        iruditzen zait gaia; izan ere, hain da orokorra, hain da zabala, ezen,
        txisteak dioen bezala, hemen nor bere liburuaz hitz egitera etortzen
        baita, ni izan ezik, nik neureaz hitz egingo baitut. Orduan, beraz, itua
        neuk dudan ikuspegian jartzen saiatuko natzaizue ni; azkenean, iruditzen
        baitzait gutako bakoitza norbere eltxoari tiro egiten ari garela, eta
        kanoiarekin gainera. Gorrotxategi andreak esan du jada oso egun berezia
        dela gaurkoa; izan ere, une honetan bertan Klima Aldaketari eta
        Trantsizio Energetikoari buruzko Legearen behin betiko onespena
        eztabaidatzen ari dira Diputatuen Kongresuan. Gaur, beraz, hemen
        ordezkatuta gauden talde askok, gure aldeko botoarekin, geratzeko etorri
        den lege bat sustatuko dugu. Gaur egun esan dezakegu dagoeneko
        errealitate bat dela; aurrerapauso erraldoia ematen dugu gaur, ondorengo
        belaunaldiei utzi nahi diegun mundu berrirako jauzi bat. Gaur Alderdi
        Sozialistak Diputatuen Kongresuan indarrak batuko ditu Podemos-Ezker
        Anitzarekin, Euzko Alderdi Jeltzalearekin eta Euskal Herria Bildurekin,
        argi baino argiago eta paper tinbredunean sinatzeko geure konpromisoa
        karbono gabeko eta ingurumena errespetatuko duen mundu batekin.
        Sozialisten konpromiso sendoaren emaitza da legea, eta, Pedro Sánchez
        presidenteak esango lukeen bezala, balio ere balio du legegintzaldi bat.
        Euskal Sozialistok asko hitz egin dugu lege horri buruz hemen bertan,
        Ganbera honetan bertan. Natalia Rojo gure taldekideak hala egin zuen
        iragan legegintzaldian, eta horrelaxe jarraitu dut neuk ere
        legegintzaldi honetan. Hamaika aldiz errepikatu dugu lege hori izango
        zela gure ekintza guztien esparrua. Testuinguru instituzional hori
        beharrezkoa da berreskuratze-prozesua arrakastaz bideratzeko eta
        koordinatzeko, oparotasun egonkor, iraunkor eta karbono-neutraltasuneko
        eredu baterantz. Lege horrek sinesgarritasun-esparru bat finkatzen du
        herritarren aurrean eta nazioko, Europar Batasuneko eta nazioarteko
        erakundeen aurrean. Lege horren xedea da XXI. menderako egokia izango
        den energia-sistema bat izatea, karbonogabea, deszentralizatua eta
        digitalizatua, mendearen erdira iritsi aurretik gure sistema elektrikoa
        % 100 berriztagarria izango dela bermatuko duena. Lege horrek karbonorik
        gabeko ekonomia seguru baterantz egiten du aurrera, eta horrek
        baliabideen erabilera arduratsua eta koherentea eskatzen du. Ez da
        emango esplorazio-baimen, ikerketabaimen ez eta hidrokarburoak
        ustiatzeko emakida berririk ere. Karbonoaren sorkuntza etetea
        aurreikusten da, jatorri fosileko produktu energetikoetan desinbertsioa
        egiteko egutegi berri bat proposatzen da, gas berriztagarriak sustatzen
        dira, energia berriztagarriak integratzeko eta garraioan erregai
        alternatiboak hornitzeko urtekako helburuak zehazten dira. Halaber,
        asmoen gutxieneko maila saihetsezin batzuk ere ezartzen dira, betiere
        goranzko joerarekin soilik berrikusi ahal izango direnak. Espainiako
        ekonomia osoaren igorpenak gutxienez % 23 murriztu beharko dira
        2030erako, 1990ekoekin alderatuta, eta 2050a baino lehen lortu beharko
        da klima-neutraltasuna. 2030ean, jatorri berriztagarriko energia
        gutxienez % 42 izan beharko da azken buruko energia-kontsumoan, eta
        gutxienez % 74 jatorri berriztagarriko energietatik abiatutako sorkuntza
        eduki beharko duen sistema elektriko batean. Sozialistok klima-anbizio
        jasoa eta koherentzia politikoa duen jarrera dugu, baina baita ausarta
        eta erabakiak hartzeko arduratsua ere. Ingurumenaren iraunkortasuna eta
        bideragarritasun sozioekonomikoa uztartu nahi baditugu, energia garbien
        aldeko apustua ezinbestekoa da. Testuinguru horretan kokatu behar dugu
        Eusko Jaurlaritzak garatutako energia-politika ere. Oinarrizko
        printzipio alboraezin bat du ardatz horrek guztiak; alegia, ezin dugula
        denborarik galdu. Aldaketako, trantsizio kementsuko testuinguru politiko
        horretan, Europako funtsen etorrerak sorrarazi dituen itxaropenak ere
        gehitzen zaizkionean, Euskal Sozialistok berri ontzat jotzen dugu Eusko
        Jaurlaritzak iraganeko apustuak behin betiko baztertu izana, eta energia
        garbien eta definitu berri dudan testuinguruarekiko koherentzia duten
        aldeko apustua areagotu izana. Hitzemanak ditugun klima-helburuekiko
        ekarpen solidario eta orekatuaren alde egiten dugu, baldin eta
        ingurumen-inpaktuak babesteko bermeekin garatzen badira, eta hori
        natura-ondarea babesteko segurtasunez eta bermearekin egiten bada.
        Ingurumena babesteko araudi osoa betetzen badute bakarrik atera ahal
        izango dira aurrera proiektu horiek; izan ere, berriro diot, ezin da
        denbora asko galdu. Ez da garaia anbizio klimatikoa ontzat ematen duten
        baina politikoki ausartak diren jarrerak hartzea saihesten duten
        diskurtso zalantzatietara itzultzeko. Ez da areto-politikagintzarako
        unea. Aurrez aurre dugun erronka, inolako zalantzarik gabe, gure
        belaunaldiak mundu mailan izango duen handiena eta garrantzitsuena da,
        eta hala jaso nahi izan dugu gure taldeak, Euskal Sozialistak taldeak,
        eta Euzko Abertzaleak taldeak aurkeztutako osoko zuzenketan. Aukera
        aprobetxatu nahi nuke talde guztien ordezkariek egindako ahalegina
        eskertzeko; bereziki Euzko Alderdi Jeltzaleko Grajales jaunari, Euskal
        Herria Bilduko Otero jaunarekin batera hark koordinatu baititu
        negoziazioak. Era berean, logikoki, eskerrak ematen dizkiet Larrea
        andreari, Alderdi Popularra-Ciudadanosekoari, eta Elkarrekin
        PodemosEzker Anitzako Gorrotxategi andreari. Azkenean ezin izan da
        akordiorik lortu, baina uste dut funtsezkoa dela bilkura-egunkarian
        jasota geratzea oso gertu egon garela. Amaitzen ari naiz. Funtsezko
        ideia bat berresan nahi dut. Sozialistok tinko egiten dugu apustu
        karbonogabea eta koherentea izango den energia baterantz aurrerapauso
        sendo eta irmoa erakarriko duten proiektu guztien alde
        autonomia-erkidegoetan, nazioetan, Europar Batasunekoetan eta
        nazioartean hartutako konpromisoekin. Baina, era berean, argi uzten dugu
        marra gorri bat dagoela, gainditu behar ez duguna: lege-esparruan
        jasotako ingurumen-neurriak errespetatzea eta haiei men egitea. Esan dut
        lehen ere, baina berriro esango dut, inork zalantzarik izan ez dezan:
        ingurumena babesteko araudi guztiak betetzen badituzte bakarrik aterako
        dira aurrera proiektuak. Eta amaitzera noa. Agian, noizbait, iraganari
        buruzko eztabaida berriro ireki dezakegu, ikusi talde bakoitzak azken
        urteetan izan duen ibilbidea eta koherentzia. Ikusi non geunden gutako
        bakoitza, adibidez, 2009an edo 2010ean. Sozialistoi historiak ez digu
        inoiz beldurrik eman. Baina orain, eztabaida honetan, gaur hona ekarri
        gaituen honetan, argi gera dadila ez gaudela prest berriro ere eztabaida
        antzuetan galtzeko. Sozialistok ez dugu analisiaren paralisia
        hauspotuko. Ezin dugu onartu, beste behin ere, aurretik daukaguna
        bezalako apustu bat geldiaraztea. Besterik ez. Eskerrik asko. La
      - >-
        Eskerrik asko. Ni ez nago ados. Proposamen horrek sektore publiko
        osoaren aurka egiten du zuzenean. Ez da kasualitatea euskal
        Administrazio publikoaren ustezko eraginkortasunik ezaren gaia berriz
        ere jarri nahi izatea agenda politikoan. Gai honek ez ezik, Ganbera
        honetan edo Ganbera honetatik kanpo zuzenean lantzen diren eta funtzio
        publikoarekin zerikusia duten beste gai batzuek ere erakusten dute asmo
        garbia dagoela. Eta argi dago eztabaida sortu nahi denean daturik gabe,
        edukirik gabe, egiazta daitekeen irizpiderik gabe, eta, batez ere, aldez
        aurretik ezarritako helburu batekin, demagogiaren, erdi-egien eta
        interes erdiestali baina ezagutzeko moduko batzuen aldeko defentsaren
        eztabaida handian sartzen dela. Hemen ondorioa aurkeztu da lehendabizi,
        eta ondorio hori egia dela, eta ez egia bakarrik, baizik eta beharrezkoa
        ere badela egiaztatzen duen plan bat egiteko eskatu da. Ondorioa EAJk
        jarri zuen mahai gainean: % 20 murriztu behar da. PPk, PSOEk eta UPyDk
        lagunduko dute eta negoziatuko dute, baina zertan lagunduko dute eta zer
        negoziatuko dute? Zuek, EAJko jaun-andreok, helburuak aipatu dituzue eta
        irizpideak ezarri dituzue, eta soilik eskatzen duzue murrizketak
        gauzatzeko hemen adierazitako asmo politikoari beste batzuek jartzeko
        izen-abizenak. Erantzukizun partekatuak zama txikiagoa du, ezta? Eta,
        gainera, eraginkortasunik ezaren diskurtsoarekin batera egiten bada,
        askoz hobeto. Nik aurrera diezazueket zuen planaren izenburua, agian
        erabili nahiko duzue: "Euskal administrazio publiko guztiak zalantzan
        jartzea, haiek ahultzeko eta pribatizazio berriak lortzeko". Zuentzat,
        oparitu egiten dizuet. Eta zergatik uste du Euskal Herria Bilduk aipatu
        dudan hori dela helburua eta ez beste bat? Gaur arte egin duzuen bidea
        ikustea besterik ez dago hori uste izateko. Dudan jarriko duzue zerbitzu
        publikoak kalitatezkoak izatea ahalbidetzen duen sistema. Sistema hori
        ezabatu nahiko duzue zuen sokakoei emateko, zerbitzua pribatizatuz.
        Horrek zerbitzuak okertzea ekarriko du, eta, gainera, okertze horren
        ondorioak kudeaketa publikoak pairatu beharko ditu, alegia, beti
        gertatzen dena. Eta hori da beti gertatu izan dena. Lehendabizi,
        zalantzan jarriko da benetan funtzionatzen duena eta kalitatezko
        zerbitzu publikoa ematen duena, zerbitzu hori kentzeko, eta ingurukoei
        saltzeko eta emateko, eta horrekin guztiarekin zerbitzu txar-txarra
        lortuko da; eta, gainera, administrazio publikoak ordaindu eta jasan
        beharko du kudeaketa pribatu negargarri horren zama. Eztabaida honen
        jatorrizko testuan administrazio publikoaren barruan ustez egiten den
        azpijokoa –hitz hori erabiliko dut zuen baimenarekin– aipatzen da. Baina
        kasualitatea da ekimen honekin batera ez aurkeztea enpresa pribatuekin
        egindako kontratuak zalantzan jartzen dituen beste ekimen bat: kontratu
        puztuak, ustelkeriak, gainkostuak, eta abar. Enpresa pribatuei emandako
        esleipenak berrikusi beharko lirateke, baita azpikontratazioak eta
        kanporatzeak ere. Adibide bat jarriko dut: azpiegitura handien kasuetan
        eta azpiegitura horiek sortzen dituzten kontratuetan agian jakin beharko
        litzateke zer lotura dauden eraikuntza-enpresen eta azpikontraten eta
        esleipendunen artean. Edo, Administrazio publikoa kritikatzen hasita,
        zerbitzuei dagokienez soilik egingo al dugu? Edo ez al gara gai izango
        hori kudeatzeko ardura duten pertsonengandik hasita gaizki egiten dena
        onartzeko? Ez naiz esaten ari eztabaidatzen ari garen proposamenean
        aipatzen dena bezain frogagarria edo ez hain frogagarria den ezer. Beste
        alde bat aipatzen ari naiz, eztabaida honen asmoa zein den eta beste
        batzuei heltzeko koldartasuna dagoela erakusteko. Azken batean, hemen
        pertsonei buruz hitz egiten ari gara, ez ahaztu. Administrazio publikoa
        beren lana egiten duten eta herritarrei zerbitzu publikoa ematen dieten
        pertsonek osatzen dute. Zer ekarriko dio zerbitzu honi % 20 edo gehiago
        murrizteak?, zer esan nahi du administrazioa berriz dimentsionatzeak?
        Pertsona gutxiago, funtzio gehiago, lan-baldintza okerragoak, zerbitzu
        okerragoa, etorkizuneko pribatizazioa, hori esan nahi du. Azken batean,
        euskal gizartea pobretzea. Beti gauza bera. Euskal Herria Bilduk oso
        argi dauka gaur egungo krisiaren aurrean zerbitzu publikoak indartu egin
        behar direla, eta ez alderantziz. Euskal Herria Bilduk oso argi dauka,
        pertsonak badira gure lehentasuna, pertsonen bizi-kalitatea hobetzeko
        beharrezkoa dela zerbitzu publiko indartsu bat izatea. Euskal Herria
        Bilduk Administrazio publikoa indartzearen aldeko apustua egiten du
        zerbitzu publikoa, unibertsala eta kalitatezkoa izateko, alderdien
        interesetatik kanpo egoteko. Sektore publikoa kontrol publikoaren menpe
        geratzeko apustua egingo dugu, eta ez alderdi baten edo bestearen menpe.
        Horregatik, salatzen dugu literatura eta eztabaida honen guztiaren
        azpian euskal administrazio publikoa ahultzeko asmoa dagoela. Zalantzan
        jartzen da administrazio osoa, ez da zehazten, abstrakzioak egiten dira
        administrazio osoan guraizeak sartzeko. Zalantzan jartzen da funtzio
        publikoko langileen funtzionamendua eta lana, funtzionatzen ez duten
        erakundeak daudela eta funtzio publikoa alderdiaren mese- derako
        erabiltzen dela eta abar esanez. Gauzak nahasi egiten dira, eta nahasi
        egiten dira administrazio eta zerbitzu publiko guztiei kalte egiten
        zaiela jakinda. Eta argi utzi nahi dizugu, Urkullu jauna, ongi jakin
        behar duzula norekin elkartzen zaren Administrazio honen etorkizunari
        buruzko adostasuna lortzeko ahalegin horretan; zeren, beste batzuek
        lortu nahi duten helburua gure administrazioak ahultzea, zentralizatzea
        eta espainolizatzea baita. Eta gai horretan jakin beharko zenuke noren
        babesa lor dezakezun eta norena ez helburu horien aurka egiteko. Betiere
        aipatu dudan lehen helburuarekin, hots, ahultzearekin bat ez baldin
        bazatoz, jakina; izan ere, badirudi Erkoreka jaunak esan duela
        murrizketak izango direla politika publikoetan, osasunean eta
        hezkuntzan. Kasu horretan, Euskal Herria Bildu izango duzu aurka. Eta
        salatzen ari garen hau argi eta garbi jasota geratu da guk izan ezik
        gainerako talde guztiek sinatu duten erdibideko zuzenketa honetan. Argi
        dago eskubide sozialak murrizteko asmoa dutela,
        kudeaketaterminologiarekin ezkutatuta. Teknokrazia bat nahi dute, eta
        norabide horretara eraman nahi gaituzte. Eta, berriro diot, herritarren
        eta sektore publikoko langileen eskubideei buruz hitz egiten ari gara,
        ez diruari buruz bakarrik, baina zuen guztion asmoa da dirua izatea
        eztabaida honen gai nagusia. Eskerrik asko.
  - source_sentence: >-
      Nola kudeatu behar da azken hamarkadetan gertatutakoaren kontakizuna eta
      nork ez luke epilogoa idatzi behar?
    sentences:
      - >-
        Bai, eskerrik asko, presidente andrea. Gallastegui andreak zioen bere
        ekarpenei esker lege hau hobetu egin ahal izan dela. Eskerrik asko gu
        goiargitzeagatik, Gallastegui andrea, baina Talde Sozialistak ez du
        zuzenketa bakar bat ere aurkeztu. Beraz, horrek erakusten du Talde
        Sozialistaren jarrera ez dela izan eraikitzailea; aitzitik, gure ustez
        ezinbestekoa zen lege bat aurrera atera zedin galarazi nahi izan du. Ez
        dela beharrezkoa diozu. Gure ustez, ordea, ezinbestekoa da. Zure eta EH
        Bilduko ordezkariaren ustez, lege txarra da. Gure ustez, ordea, lege ona
        da. Zuen ustez, ez da eraginkorra, baina guk uste dugu eraginkorra
        izango dela, eta azken garaiotan asko sufritu duten milaka herritarren
        arazoak konponduko dituela. Ematen du errealitatetik urrun bizi
        zaretela, eta ez diezuela jaramonik egin nahi hainbat eta hainbat
        herritarrek eta gaur hemen dauden ordezkariek izan dituzten arazo jakin
        batzuei. Zuen diskurtsoak –EH Bildu eta Euskal Sozialistak taldeen
        diskurtsoak– zahar usaina du, iraganeko diskurtso bat ematen du, eta,
        batez ere, gaur egungo egoerak gainditutako eta errealitatetik guztiz
        aldendutako diskurtsoa da. Kasu honetan, errealitatetik urrunduta
        zaudete. Zuen ustez, ez dago euskal gizarteari entzuteko arrazoirik, ez
        dago gaurko osoko bilkurara etorri direnei entzuteko beharrik, ez dago
        hainbeste urtez hain beharrezkoa den lege bat egiteko lan egin duten
        elkarte horiei entzun beharrik. Zuen arabera, Legebiltzarreko
        batzordetik pasatu diren jurista bikainei entzun behar zaie. Horiek
        badute errealitatearen berri. Zuen ustez eta Gallastegui andrearen
        ustez, zaintza partekatuari buruzko legerik ez izatearen ondorioak
        pairatu dituzten gurasoak fede oneko pertsonak dira, baina argudio
        faltsuak erabiltzen dituzte; ez dakit, ematen du haien asmo txarren
        ondorioz... Pentsatzen dut nire kasuan asmo txarra izango dela, eta
        osoko bilkura honetara etorri direnen kasuan, hanka-sartze hutsa.
        Gallastegui andreari eta Urrea andreari entzun ondoren, ematen du fede
        oneko pertsonak garela, baina guztiz nahastuta gaudela, eta ez dakigula
        gizartearen errealitatea ikusten. Batzordera lege baten edo haren
        aurkakoaren alde onak saltzera etorri diren jurista bikain horiei entzun
        behar zaie. Bada, ez. Guztiz bidezkoa eta justiziazkoa den lege bat
        eskatzen ari diren milaka herritarrei erantzun nahi diegu. Eta zuek nahi
        duzuena esango duzue, baina guztiz lege progresista da. Azken aldian,
        Kode Zibilaren 92. artikuluaren ontasunak azpimarratzen aritu zarete bai
        zu eta bai Talde Sozialista. Artikulu horren bidez, lehen aldiz, zaintza
        partekaturako aukera arautu zen Espainian, nahiz eta gero eta irmotasun
        eta sinesgarritasun gutxiagorekin izan. Artikulu hori ez da nahikoa
        inolaz ere, zaintza partekatuari salbuespenezko izaera ematen diolako,
        eta beto-eskubideak indarrean jarraitzen duelako edo jarraituko
        lukeelako. Beraz, lege honek hori gainditzen du argi eta garbi, eta gure
        ustez, zaintza partekatua arau orokor bihurtzen du, argi eta garbi.
        Alegia, epaileak zaintza partekatua ezartzen ez badu, justifikatu egin
        beharko du hori. Beraz, gure ustez, zaintza partekatua arau orokor
        bihurtzen da, betiere adingabearen mesedetan. Hori izan da gure helburua
        hasiera-hasieratik. Adingabearen mesedetan. Erantzukidetasuna aipatzen
        duzue behin eta berriz. Bidegabeki tratatuak izan diren milaka guraso
        horiei guraso txarrak izatea leporatzen ari al zarete, zaintza
        partekatua ez lortzeko arrazoi gisa? Hori esaten ari zarete? Hala bada,
        guztiz tamalgarria iruditzen zait argudio hori, eta erabat faltsua.
        Milaka guraso, jarrera ezin hobea izan arren, seme-alabengandik banandu
        dituzte. Hortaz, ez ezazue gehiago erabili argudio hori, erabat faltsua
        baita. Egoera guztiz bidegabeak izan dira; azken garaiotan asko sufritu
        duen jendea, guraso ezin hobeak izan arren eta haien betebeharrak ezin
        hobeto bete arren. Lehen diskurtso zaharkitu bat –oso zaharkitua–
        zegoen; gainditu egingo den eta dagoeneko gainditzen ari garen diskurtso
        bat. Lege hau guztiz progresista da, eta, hain zuzen, zaintza partekatua
        arau orokor bihurtzen du. Hasieran esandakoari eusten diot: zaintza
        partekatua adingabeentzako aukerarik onena da, eta horregatik
        defendatzen dugu. Esanak esan, guztiz ezinbestekoa eta progresista da
        lege hau. Eskerrik asko. La
      - >-
        Eskerrik asko, berriz ere, presidente andrea. Joan zen urrian bi urte
        bete ziren ETAk bere jarduera kriminala behin betiko etetea erabaki
        zuenetik. Albistea pozez eta itxaropenez hartu zuten euskal alderdi
        politiko guztiek, baina, aurretik bizi izandako esperientziak kontuan
        hartuta, talde politiko honek zuhurtzia handiz hartu zuen. Indarkeriazko
        jokabideak ere izan diren arren, euskaldun guztiok atentaturik eta
        hilketarik gabeko bi urte bizi ahal izan ditugu. Argi dago ordezkari
        publiko guztiok eta herritar guztiok eusten diogula itxaropen horri,
        bakezko eta askatasunezko etorkizuna eraikitzeko itxaropenari.
        Gizarteak, oro har, gure erantzukizun politikoak aintzat hartuta, egoera
        hau behin betiko finkatzeko eta iraganean bizi izandako izuaren irudiak
        ez errepikatzeko ahal dugun guztia egiteko eskatzen digu. Gaur bertan
        esan dugu Ganbera honetan eta orain berretsi egin nahi dut: zimendu
        etiko sendoen gainean eta gerta litekeen edozein mugimendu sismikori
        aurre egiteko erresistentzia-testak nota onarekin gaindituko dituzten
        forjatuaren eta egituraren gainean eraiki behar dugu etorkizuna. Eraiki
        nahi dugun etorkizunak memoriarekiko, duintasunarekiko eta
        justiziarekiko zalantzarik gabeko konpromisoan oinarrituta egon behar
        du. Euskal gizartearen etorkizuna ezin da eraiki ez memoria gabezian, ez
        ahanzturan eta ez amnesia kolektiboko edo orainaldi indargabetuko
        ariketa induzituan. Etorkizunak iragana aitortuz hasi behar du,
        autokritika-ariketa bat eginez eta jakineko jokabide batzuen oinarri
        izan diren printzipio eta balio etikoen faltari buruzko hausnarketa
        sakona eginez. Guk ere bakezko eta askatasunezko etorkizunaren aldeko
        apustua egingo dugu baina, aldi berean –lehen esan dudan bezala–,
        duintasunez betetako etorkizunaren aldeko apustua egingo dugu,
        gainerakoen aurrean gizarte heldu, zuhur eta demokratiko gisa aurkezteko
        aukera emango digun etorkizunaren aldeko apustua. Eta horretarako, azken
        hamarkada hauetan gertatutakoa idatzi behar dugu, hitzaurrea ahaztu gabe
        eta, jakina, herrialde honetan horrenbesteko mina eragin dutenei
        epilogoa idazten utzi gabe. Beraz, egia kontatzen duen kontakizuna da,
        memoria, duintasuna eta justizia kontuan hartuta idatzitakoa. Baina
        zoritxarrez, sailburu andrea, errealitatea oso bestelakoa da eta
        jakineko espektro ideologiko baten aldetik errezelo asko daude iraganeko
        posizioak, jarrerak eta jokabideak alde batera uzteko. Eta ez iragan
        igaro berriaren berrikuspen kritikoa egiteko batere borondaterik ez
        duelako, zenbaitek, azken aste hauetan ikusten ari garenaren arabera,
        beste batzuek ahaztutako metodologia batera itzuli nahi dutelako baizik.
        Badirudi batzuek etsipenez oroitzen dituztela lehengo garaiak,
        iskanbilek, sabotajeek eta batere merezi ez zutenei egindako ongietorri
        eta omenaldiek egunerokotasuna osatzen zuteneko eta normaltasunaren
        eskandaluzko ikuspegia azaldu nahi zuteneko garaiak. Iraganeko edozein
        garai hobea izan zela adierazten dute batzuek. Azken aste hauetan
        kaleborrokako ekintzen berragertze nabarmena eta hainbat hilketagatik
        kondenatutako pertsonei egindako ongietorrien ugaltze lotsagarria ikusi
        ditugu. Ongietorriak eta omenaldiak, sailburu andrea. Kale-borrokako
        ekintzak eta alderdi politikoen egoitzei egindako erasoak, demokraziaren
        flotazio- marrari egindako erasoa eta herritar guztien askatasunaren
        aurkako erasoa direnak. Askatasuna ezin utzizko eskubidea eta balio
        gorena da edozein gizarte demokratikorentzat, eta botere publikoek
        babestu egin behar dute eskura dituzten baliabide guztiekin. Demokraziak
        ezin du ezer esan gabe geratu Euskadiren etorkizun politiko eta soziala
        izutzea, bortxatzea eta baldintzatzea besterik nahi ez dutenen
        totalitarismoaren aurrean. Argi eta garbi adierazi behar dugu aspaldi
        bete genuela adin-nagusitasuna eta ez dugula behar inoren tutoretzarik,
        are gutxiago Euskadiko aniztasun eta dibertsitate ideologikoa batere
        errespetatzen ez dutenengandik. Eta, sailburu andrea, ezin dugu onartu
        eta zuk ere ezin duzu onartu hainbat hilketagatik kondenatutako
        kriminalei omenaldi gisako ongietorriak egitea erkidegoaren ohorezko
        zerbitzariak balira bezala, kartzelatik atera badira ere kriminalak eta
        terroristak izaten jarraitzen baitute. Eta, sailburu andrea,
        permisibitateak, geldotasunak edo, kasurik txarrenean, haiek harrera
        abegitsuko ekintza gisa ulertzeak eta definitzeak –gaur hemen ukatu ez
        dena– narriatu egiten gaituzte gizarte moduan. Eta azken aste hauetan
        bizitzen ari garen jarduketen aurrean, bi jarrera har daitezke: bata da
        albora begiratu eta ezer gertatuko ez balitz bezala jokatzea, Euskadiko
        berezko paisaia osatzen duen guztia onartzea eta gauza natural gisa eta
        normaltasun osoz onartzea, garai askotan eta, zenbaitek, gaur egun ere,
        guk har dezagun nahi duen bezala; eta, bigarrena, matxinatzea da,
        jarrera aktiboa izatea, ikuspegi etiko batetik jarrera eta jokabide
        baztergarriak dituztenak prebenitzeko, haiei aurre egiteko eta
        jazartzeko aukera emango diguna. Eta sentitzen dut esan behar izatea,
        sailburu andrea, ez zugan eta ez zure sailean ez dudala ikusi omenaldien
        eta kale-borrokako ekintzen aurrean intsumisio-jarrera hori; ez zure
        aldetik eta ez zure alderdiaren aldetik. Kale-borrokari dagokionez,
        gaitzespen hutsak baino zerbait gehiago eskatu behar dizkizuegu,
        gaitzespen hutsak baino askoz gehiago. Prebenitu eta jazarri egin behar
        dituzue, eta egileak epailearen esku utzi. Eta behartuta gaude, ez inori
        atsegin emateagatik, sailburu andrea, duintasun etiko hutsagatik baizik,
        zigor-erantzukizunari atxikitako jarreretatik haratago, biktimentzako
        eta, ondorioz, gizarte osoarentzako irain morala diren ekintzak
        saihesteko prebentzioa eta ahalegina eskatzera. Sailburu andrea, ezin
        zara harri bihurtuta geratu zure talaia instituzionalean, ETAko kide
        bakoitza kartzelatik ateratzearekin batera, haren bilbe guztiaren poz
        kolektiboa eta zuek abegitsutzat jotzen dituzuen ongietorri eta omenaldi
        horiek etorriko direla jakinda. Guk ez dugu ezer espero, ez dugu ezertxo
        ere espero espektro ideologiko horretatik, baina zuei, alderdi
        demokratiko gisa, eta zuri, segurtasun-sailburu gisa, aipaturiko
        ekintzak egitea galaraziz, instituzioei prestigioa emateko eta biktimak
        ohoratzeko eskatu behar dizuegu. Eta askatasuna, gure gizartean
        txertatutako balio goren gisa babesteko ere eskatu behar dizuegu.
        Horregatik guztiagatik, sailburu andrea, zera galdetu nahi dizut: zer
        neurri hartzeko asmoa duzu gure askatasunak urratzen dituztenak
        prebenitzeko, haiei aurre egiteko eta haiek jazartzeko? Euskal
        poliziaren zer baliabide jarri dituzu erabilgarri, esan dizudan bezala,
        kale-borrokako ekintza horiek prebenitu, aurre egin eta jazartzeko? Eta
        zer neurri hartzeko eta zer polizia-baliabide hartzeko asmoa duzu gu
        gizarte gisa duintzeko eta ETAko kideei omenaldiak egitea galarazteko?
        Zure erantzunaren zain, besterik ez eta eskerrik asko.
      - >-
        Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea. Egun on, lehendakari, sailburuok.
        Egun on guztioi. Gure legebiltzar-taldearen botoa EH Bilduk aurkeztutako
        lege-proposamenaren aurkakoa izango da. Eta zuk esandako gauza batzuk
        gure kontrako botoa argudiatzeko erabiliko ditut. Zuk esan duzu, Blanco
        anderea, erretiro txikiak… edo benetako gure formula bat beharko
        genukeela, eta zuek hori planteatzen duzue. Dagoeneko, Euskadin,
        urtetatik, aspaldidanik, martxan daukagu gure formula propioa. Eta
        20.000 pertsonak baino gehiagok jasotzen dute diru osagarri bat,
        alarguntasun-pentsioei aurre egiteko eta gehitzeko. Euskadin badira urte
        asko, Blanco andrea, 20.000 pertsonak baino gehiagok gizarte-babesaren
        sistemaren onura jasotzen dutela, eta sistema hori, bene-benetan,
        erreferentziazkoa da beste erkidego eta beste herrialde batzuentzat…
        Alargun-pentsioak jasotzen dituzten 20.000 pertsonari baino gehiagori
        pentsio osagarri bat ordaintzen die sistema horrek. Eta zuk hori ondo
        baino hobeto dakizu. Gure formula propioa dagoeneko martxan dago.
        Euskadiko babes sozialaren sistema dagoeneko martxan dago. Guk ez
        daukagu argazkietan agertzeko ezelango borondaterik, inondik inora ere
        ez. Euzko Alderdi Jeltzalea ez du itsutzen argazkietan agertzeko gogoak.
        Baina, EH Bilduk aurkeztu duen proposamena arintasunez eginda dago.
        Zorroztasun-falta argia dauka. Ezelango azterketa finantzario barik
        eginda dago. Segurtasun juridikorik ez dauka. Hori ez da testu bat modu
        argi eta errazean idatzi eta planteatzea, denok ekimenarekin bat egin
        dezagun. Ezta inola ere. Hori testu bat lardaskan planteatzea da,
        inolako zehaztasunik gabe, eta lortzen duena da ekimen horren alde inor
        ez agertzea. Ganbera legegile batentzat ez delako egokia, legebiltzar
        honentzat ez delako egokia horrelako ekimen bat bideratzea, ideia
        propagandistiko bat besterik ez delako eta hauteskunde-asmo argia
        duelako. Propaganda hutsa, lardaskan idatzia, eta ez modu argi eta
        errazean. Horrek guztiak beste alderdi politikoek bat egitea, bideratzea
        eta eztabaida egiteko aukera ahalbidetzea eragozten du. Danbatekoa? Ez.
        Honelako gaiak seriotasunez landu behar dira. Ez dute danbatekorik
        behar. Euskal pentsio-sistema eta pentsioak funtsezkoak dira euskal
        gizartearentzat. Funtsezkoak, izugarri garrantzitsuak. Eta horrek
        exijitzen du danbatekorik ez ematea, Madrilen Eusko Jaurlaritzari egiten
        ari diren bezala, behin eta berriz Gizarte Segurantzaren kudeaketa
        ekonomikoaren transferentzia eskatzen ari denean, Autonomia Estatutuak
        esaten duen bezala, ezta gure pentsiodunen aukerak murrizten ari diren
        legeak onartzeko arrabola ere, ezta zuek mahai gainean jartzen ari
        zareten demagogiaren eta populismoaren diskurtsoa ere. Ez danbatekoa ez
        demagogia, diskurtso horietako bakar bat ere ez da baliozkoa
        seriotasunez eta zehaztasunez aurrerantz egiteko, ahalegin handia,
        diskrezio handia, baterako lan handia, adostasun handia eskatzen duen
        lan horretan, eta ez zuek aurkeztu duzuena. Arintasunez egindako ekimen
        bat. Sinatu genuena aipatu duzu. Eta sinatu genuenak eta gaur aurkezten
        duzuenak –edo gaur mahai gainean daukagunak– ez daukate, inondik inora,
        zerikusirik. Guk esan genuen –gure legebiltzar-taldetik, hain justu,
        esan genuen– hauxe: Legebiltzarrean erregimen juridiko konkretu batean
        gaude, eta hor mugitu behar gara, zorroztasunez ekin gura badugu. Hori
        da esan genuena, eta hori ez da EH Bilduk planteatzen duen proposamenean
        esaten dena. Inondik inora ere ez, Blanco anderea. Hori da orduan esan
        genuena, eta hori dela-eta, beste puntu batzuetan ez genuen aukerarik
        izan bat egiteko, eta, inondik inora, ez zen hau planteatu; beraz,
        seriotasun apur bat, zorroztasun apur bat, ze benetan eztabaidagai dugun
        gai hau benetan garrantzitsua da gizarte honentzat, eta seriotasuna
        eskatzen du gaiak. Espainiar guztien elkartasuna, señora Garrido, ha
        dicho usted. Eta euskal herritar guztien elkartasunari dagokionez,
        zeinak berrogeita hamasei urtez, edo uste askoz, berrogeita hamar baino
        gehiagoz, pentsiofuntsaren ekarle garbi izan diren, horri dagokionez
        zer? Elkartasun horretaz ahaztu egin gara? Nor izan da hainbat
        hamarkadatan funts horren ekarle garbia? Azken urteetako defizitari
        buruz hitz egin diguzu. Zerekin ari da ordaintzen defizit hori? Zerekin?
        Euskal herritarrak hainbat hamarkadatan, berriro diot, funts horren
        ekarle garbi izateari esker, neurri handi batean, eratu zen funtsarekin.
        Beldurraren diskurtsoa zenion, Garrido andrea. Eta, bai, egia da, hori
        da zuek egiten duzuen diskurtsoa, beldurrarena. Hori da behin eta
        berriro erabiltzen duzuena, eta lehen Blanco andreari esan diodana: gai
        honek ez du eskatzen beldurraren eztabaida egitea, ezta demagogiarena.
        Ez beldurrik, ez demagogiarik, alderdi horiek ez dute mahai gainean egon
        behar honako hau bezain garrantzitsua den gai bati buruz hitz egiten ari
        garenean. Ez beldurrik, ez demagogiarik; ez bata, ez bestea. Eta esan
        duzu, aipatu dituzu, PPren erreformak eta PPren erreformari esker
        egindakoa. Garrido andrea, zuri ahaztu zaizu esatea Alderdi Popularraren
        erreformaren ondorioz ("hari esker" ez esateagatik), ondorio triste
        gisa, pentsioak % 5 murriztuko direla hamarkada bakoitzeko, eta 2050.
        urtera iritsiko garela sistemaren babesa gaur egungoa baino % 20
        txikiagoa izanik. Zuek egin duzuen erreformaren ondorioa da. Eta gainera
        zuen erreformak Europarako gizarte-segurantzari buruzko Europar
        Batasunaren 2012ko liburu zurian bildutako gomendioekin kontraesanean
        daude. 2012ko zahartzeari buruzko txostenak esaten duenaren aurka daude.
        Europako 2020ko estrategiaren, Amsterdamgo Itunaren aurreikuspenen,
        Lisboako Gailurraren eta zuen hainbestetan aipatzen duzuen Konstituzioko
        41. eta 50. artikuluen funtsezko edukiaren aurka daude, aurka doaz. Gure
        taldetik berriro esaten dugu: seriotasunez ekin diezaiogun eztabaida
        honi. Ni miedo, ni demagogia. Eskerrik asko.
  - source_sentence: >-
      Nola jokatu zuen Euzko Alderdi Jeltzaleak iraganean Emakumeentzako eta
      Adingabeentzako Defentsa Bulegoak kentzeko neurrien aurrean, hizlariaren
      hitzen arabera?
    sentences:
      - >-
        Eta gogorarazi nahi nuke orain, Euzko Alderdi Jeltzaleko bozeramaleari
        ahaztu egin baitzaio antza, zenbait neurri aurkeztu zirela eta Euzko
        Alderdi Jeltzaleak haien kontra bozkatu zuela, hala nola azken
      - >-
        Señora presidenta de la Cámara, Bilduko ordezkariari iruzkin bat eginez
        hasi nahi nuke. Zuk esaten zenuen... Hona ekarri dugun Venezuelako
        gaiari buruz ari zinen, Venezuelaren gai horrek harritu egiten zintuela,
        baita gogaitu ere; nire ustez, Venezuelari buruz hitz egitea da
        gogaikarria egiten zaizuna. Hemen, ordea, zuek, beste talde politiko
        batzuek bezala, errespetu osoz, jakina, hemen Sahara, Tibet, Kurdistan
        edo planetako beste leku batzuk ekar ditzakezue edo haietaz hitz egin
        dezakegu, eta ez duzue eragozpenik leku horiei buruzko ekimenak
        ekartzeko; eta txalotu egiten dituzue, biribilketa alaian, proposamen
        horiek. Aizu, lurbira oso handia da; beraz, zuek ulertu beharko duzue
        halaber hemen Venezuelan gertatzen ari dena gogoratu ahal izatea;
        gainera Venezuelan askatasun eta giza eskubide falta bat dagoenean, une
        honetan bizitzen ari direna bezalakoa. Eta nire lagun Martínez Zatón
        jaunari, Venezuelako krisia petrolioaren krisia dela esanez hasi
        zaigunari. Baina, aizu, ez iezaiozu zure buruari ziria sartu. Krisi bat
        da, eta askatasunen krisi bat da, eta giza eskubideen krisi bat da, zure
        kideak esan bezala. Eta askatasunen eta giza eskubideen krisia da; izan
        ere, petrolioaren krisia bakarrik balitz, zer funtzio izango lukete
        orduan, une honetan, Norvegia, Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Saudi
        Arabia, Bahrein eta abar bezalako herrialdeek? Haiei ez die eragiten:
        bitxia bada ere, Venezuelari soilik eragiten dio. Ez ote da izango
        Venezuelan agintean dauden zuen lagunen erantzukizun politiko, ekonomiko
        eta sozialarengatik? Gainera, niretzat funtsezkoa den kontu bat esan
        nahi dizut. Begira, zortea duzu zuk, eta nik ere bai, biok daukagu
        zortea, mintzamolde horren antipodetatik, tribuna batera etorri
        garelako, tribuna honetara, eta gai honi buruzko hitzaldi bat egin
        ondoren, lasaitasun edo normaltasun osoz hemendik atera eta zurito bat
        hartzera joan ahal izango dugulako; eta Venezuelan ez da horrelakorik
        gertatzen, adiskide. Ondo dakizu. Hori da arazo nagusia; zeren zuk hemen
        tribuna honetan egiten duzun hitzaldi hau egiteagatik edo nik egiten
        dudanagatik, Venezuelan, batez ere, logikoa denez, oposizioan daudenak,
        zukutu egiten dituzte, jazarri egiten dituzte, bizitza ezinezkoa egiten
        zaie edo hil egiten dituzte; erregimenaren kontra aritzeagatik hil
        egiten dituzte. Esaiezu Julio Borgesi, María Corina Machadori,
        oposizioko liderrei, oposizioaren buru izateagatik eta, besterik gabe,
        pentsatzen dutena esateagatik, Venezuelan zukututa baitaude, Venezuelan
        oposizioan dauden hainbat eta hainbat pertsona bezala. Nik bizi izan dut
        hori. Ni ere askotan izan naiz –zu zenbat aldiz izan zaren ez dakit–; ni
        askotan izan naiz Venezuelako hauteskunde-begirale. Ni ez naiz Chacao
        edo Chacaitoko mercedesetan ibiltzen; Petarera joan gara –zu ere bai;
        pozten naiz–, Caracaseko zailtasunak eta aniztasunak ikusi egin behar
        direlako, eta Venezuelak dituenak; edo Cotizara, adibide bat edo batzuk
        jartzearren. Eta Chávezen kondekorazio bat edukitzeko ohorea dut nik
        –eta esan ere hala esan behar dut–, hau da, ni atxilotu eta Venezuelatik
        kanporatu izana; egun batzuk lehenago, Luis Herrero nire taldekidea
        –zorte txarragoa izan zuen berak; São Paulora bidali zuten, Caracasetik
        irteten zen lehen hegazkina hara zihoalako; nirea Madrilera zetorren–;
        eta herrialde horretan berriro ez sartzeko esan zidaten; besterik gabe,
        gaur hemen esaten ari naizen gauzak esateagatik; horregatik bakarrik,
        erregimena kritikatzeagatik. Alegia, begira –guk, une hartan Europar
        Batasunaren bermea genuenok eta Europar Batasunaren forudunak ginenok–,
        begiratu Venezuelan geratzen direnei, nola pasa dezakete denbora
        Venezuelan geratzen direnek? Beste hau ere esan nahi dizut: zuk lehen
        esaten zenidan inork ez dakiela dirua non dagoen. Noski, begira, zuek
        jakingo duzue non dagoen diru jakin bat eta urre jakin bat. Galde
        iezaiozu Delcy Rodríguez zure lagunari, hemendik oso gertu dauden
        aireportuetan maletak hartuta dabilenari, Venezuelako urrearekin; ez,
        ez, bai, bai, zuk hara seinalatzen duzu, bai, bai, bueno (Hace un gesto
        con el dedo). Baina zuek ere jakingo duzue; galde iezaiozue Delcy
        Rodríguez andreari. Begira, nik esan nahi dizut hau planteamendu bat
        dela –Martínez Zatón jauna, bioi– babesten dituzuen blokeei buruz
        –pentsa ezazu pixka bat–... Begira, oposizioa babesten ari den blokean,
        Maduroren aurka dagoen blokean, Europar Batasuna, Erresuma Batua,
        Japonia, Kanada, Australia, Ameriketako Estatu Batuak, Bidenenak, e
        –baita Trumpenak ere, baina baita Bidenenak ere bai–; zuek Bielorrusia
        duzue alde, Iran duzue alde, Nikaragua duzue alde, Kuba duzue alde,
        satrapak dituzue alde... Horretan datza aldea, eta hasieran esaten
        nizuna dakar horrek: herrialde batean giza eskubideak eta askatasunak
        errespetatzea, batetik, eta bestetik ez errespetatzea eta Venezuelako
        gizartea beldurtu, birrindu eta deuseztatzearen artean, Maduroren
        erregimena une honetan egiten ari den bezala. Eskerrik asko,
        legebiltzarburu andrea.
      - >-
        Eskerrik asko, presidente andrea. Egun on. Talde Popularretik sarritan
        esan dugu euskal administrazio publikoa berregituratu eta
        arrazionalizatu beharra dagoela, efikazago eta eraginkorrago egite
        aldera. Zehazki, eta gai honen beste legegintzaldi batzuetako
        aurrekariei begiratzen badiegu, ikusiko dugu 90eko hamarkadan orduan
        lehendakariorde zenak ere gisa horretako adierazpenak egin zituela. Argi
        dago, hala ere, Ajuria Eneara iritsi orduko ahaztu zituela,
        arrazionalizaziori heldu ordez egoera okerragotu egin baitzuen.
        Harrezkero, lehen nioen bezala, talde honek, Talde Popularrak, hainbat
        eta hainbat aldiz atera du eztabaida hau mahai gainera, hainbat ekimenen
        bitartez, baina behin eta berriz ikusi dugu hori ez zela lehentasun bat
        jeltzaleen gobernuentzat. Aurreko legegintzaldian, ordea, Alderdi
        Sozialistarekin lortutako akordioari esker, Administrazioaren erreforma
        Euskadiko aldaketaren oinarrietako bat izan zitekeela ikusi genuen. Uste
        dut testuinguru ekonomikoak ere lagundu zuela, eta lagundu dezakeela
        orain ere, gizarteak dituen premiak eta egiten ari den presioa aintzat
        hartuta. Administrazioaren erreforma diogunean, esan nahi dugu
        gehiegizko pisua duela, burokrazia zabal eta trinkoegia duela, eta
        sozietateen, fundazioen eta erakundeen sarean deskontrola, bikoiztasunak
        eta opakutasuna direla nagusi. Horretarako, hogeita hamar urte baino
        gehiagoko aldi honetan sortutako ohikeria eta inertzia hori eten egin
        behar da, baina, batik bat –eta hau da zailena–, gai honen gaineko
        balizko erabaki bakoitzarekiko mesfidati izateari utzi behar diogu.
        Aurreko Gobernuak Euskadi 2013 Estrategia izenekoan parte hartu zuen,
        eta orduan ere ohartarazi genuen, Pastor jauna, zuek askoz trebeagoak
        zaretela izen arranditsuak jartzen hersturazko doikuntza-neu- rriak
        hartzen baino. Egia esanda, zuen agintaldiaren amaierarako
        Administrazioaren panorama aldatu zen zertxobait, onartu beharra dago,
        baina ezin esan aurrekoengandik jasotakoa arras aldatu zutenik. Eta
        gogorarazi nahi nuke orain, Euzko Alderdi Jeltzaleko bozeramaleari
        ahaztu egin baitzaio antza, zenbait neurri aurkeztu zirela eta Euzko
        Alderdi Jeltzaleak haien kontra bozkatu zuela, hala nola azken orduan
        eratu ziren Emakumeentzako Defentsa Bulegoa edo Adingabeentzako Defentsa
        Bulegoa kentzearena, beste erakunde batzuen zereginak egiteko eratu
        baitziren eta argi gelditu baitzen ez zutela ezertarako balio.
        Horregatik, uste dugu Legebiltzar honek Gobernua norabide horretan lan
        egitera bultzatzen jarraitu behar duela, eta, mozio hau eragin duen
        interpelazioaren harira Gobernuko kideek eta batez ere Urkullu
        lehendakariak behin eta berriz egin dituzten adierazpenak ikusita,
        badirudi beharrezkotzat jotzen dutela haiek ere. Alabaina, diskurtsoa ez
        ezik, borondate politikoa eta asmoen zerrenda bat ere erakutsi behar
        dira. Zer norabidetan jarraitu nahi duen zehaztu, aurreratu eta jakin
        behar duela uste dugu. Horregatik, Talde Popularrak egoki deritzo Pastor
        jaunak aurkeztutako mozioari, bere horretan, eta adostutako erdibideko
        zuzenketak ere mozioaren muina jasotzen duelakoan gaude. Zehatza dela
        uste dugu, zorrotza. Hori dela eta, gure taldeak erdibideko zuzenketaren
        alde egingo du, uste baitugu bidai orri zehatza –epeak ematen dituena–
        aurkeztera bultzatzen duela Gobernua eta, hala, jarraipena egiteko
        aukera emango diola Legebiltzar honi. Amaitzeko, bi kontu atera nahi
        nituzke mahai gainera. Legebiltzar honetan sarri gertatzen zaizkigun bi
        kontu, Herri Administrazioa arrazionalizatzeaz hitz egiten baitugu,
        Herri Administrazioa flakatzeaz… eta uste dut koherenteak izan behar
        dugula era honetako gaiak jorratzen ditugunean. Bada, arrazionalizazioaz
        hitz egiten dugunean, Administrazioa flakatzeaz hitz egiten dugunean,
        zertaz ari gara? Eta hori diot, neurri batzuk aurkezten badira –eta
        neurri zehatzak aurkeztuko direla espero dut–, gero koherentziaz jokatu
        behar delako, esandakoarekin koherente izan behar delako. Bada, zer esan
        nahi du arrazionalizatzeak? Beharbada, Administrazioa arrazionalizatzea
        zeri esaten diogun adostu behar genuke lehenik! Euzko Abertzaleak
        taldearen ordezkariak, koherentzia horretaz aritu zaigunean, esan digu,
        harro esan ere, Gobernu honek goi-karguen kopurua % 20 murriztu duela,
        langile-kopurua murriztu egin duela, alegia. Baina ez zen ulertzekoa
        izango Gobernu hau goikarguen kopurua % 20 areagotuta etortzea, baldin
        eta gero 1.200 milioi gutxiago daudelako aurrekontua doitu egin behar
        dugula esan behar badigu. Ez zait iruditzen euskal gizartearen aurrean
        diskurtso horrekin ager daitekeenik. Baina nik uste dut ausart jokatu
        beharra dagoela, eta tribuna honetara etorri eta esan egin behar dela
        Administrazioa arrazionalizatzea zertan datzan. Izan ere, funtzionarioak
        sail batetik bestera pasatu eta gastua bere horretan uztea bada kontua,
        zertaz ari gara arrazionalizatu diogunean? Hori proposatzen du Alderdi
        Popularrak! Baina, Gobernuak lehen dekretua onartu duenean, lanaldia
        handitzen duen dekretua, gainerako taldeek jan egin dute ia. Beraz, nire
        ustez, serioak izan behar dugu eztabaida honetan, koherentziaz jokatu
        behar dugu eta jakitun gobernu bati Administrazioaren arrazionalizazioa
        eskatzen diogunean zer ari gatzaizkion eskatzen, jakitun horrek ondorio
        batzuk izango dituela administrazio horretako langile-zerrendan. Hala ez
        bada, hemen argitu behar genuke zer den. Bada, hemen Administrazioa
        arrazionalizatzea darabilkigu ahotan, baino inork ez du esaten
        arrazionalizatzea zer den. Beraz, komeni zaigu bakoitzak uste duena
        adieraztea. Efikazago egitea, gizartearen beharretara egokitzea… Hori
        dena bai, ados gaude guztiok horrekin, baina nola egin hori? Zertan
        datza? Nire ustez, hor dago koska, horregatik izan dituzte gobernuek
        hainbeste zailtasun Administrazioa arrazionalizatzeko benetako plan bat
        abian jartzeko orduan, eta garrantzitsua izango litzateke gainerako
        taldeak hona etorri eta Administrazioa arrazionalizatzea zertan datzan
        esatea. Eta gero izango dugu aukera alde horretatik Gobernu honen
        benetako asmoa zer den jakiteko, aurkeztu dizkiguten aurrekontuen
        azterketa egiten dutenean. Aurrekontu horiek onartzeko tramiteetan
        gabiltza, eta argi eta garbi ikus dezakegu zer asmo dituzten, aurkeztu
        dizkiguten proiektu eta helburuetatik harago begiratuta. Eta, Euzko
        Alderdi Jeltzalearen ordezkariak kontrakoa adierazi ezean,
        arrazionalizazio horretatik gutxi nabaritzen dugu aurrekontuetan. Gastua
        murriztu dutela ikusten dugu, inbertsioetan batik bat, baina
        Administrazioaren arrazionalizazio gutxi, eta hain zuzen ere
        aurrekontuetan nabarmendu eta gorpuztu behar dira. Horrenbestez, aukera
        hori, Gobernuak ez ezik, gainerako legebiltzar-taldeek ere badute,
        zuzenketak eta proposamenak aurkeztuz, hemen guztiok aspalditik argi
        dugun helburu bat lortzeko. Bada, Maneiro jauna, lehen esan dizudan
        eran, gai hau ez da agertu legegintzaldi honetan, ez eta aurrekoan ere,
        90eko hamarkadan hizpide genuen jada, baina gobernu bat ere ez da gai
        izan gauzatzeko. Eskerrik asko. La
  - source_sentence: >-
      Nola eskatu da kontuan hartzea erkidegoko tasa eta gastu finkoak
      maizterren ordainketen % 30eko mugaren barruan?
    sentences:
      - >-
        Bai, eskerrik asko, presidente andrea. Eskerrik asko, lehendakari jauna.
        Uste dut, kasu honetan, egindako galdera guztiei erantzun diezula edo
        erantzuten saiatu zarela, eta bihotzez eskertzen dizugu hori, asko
        kezkatzen gaituen gaia baita, milaka lagunek bizi baitute egoera hori,
        eta, krisiaren ondorioz –haiek sortu ez zuten krisi baten ondorioz–, oso
        egoera larrian baitaude; beraz, botere publikoak hor daude edo hor egon
        beharko lukete egoera horiek arintzeko ahal diren neurri guztiak
        hartzeko. Hala bada, zuen ustez egokiak diren zenbait neurri aipatu
        dituzu. Nire ustez, bada beste guztien gainetik dagoen bat, hau da,
        horrelako etxebizitza baten onuradun den oro etxegabetu dezaten
        saihestea. Nire ustez, horrek izan beharko luke Jaurlaritzaren
        lehentasuna. Hainbat kolektibok esan digute dagoeneko martxan jarri dela
        etxegabetzeren bat, eta, noski, gai hori hona ekar dezagun eskatu
        digute, Jaurlaritzari eskatzeko etxegabetze horiek aurrera eraman ez
        daitezen. Agian, zehatzago azaldu beharko zenuke onuradunen, maizterren,
        diru-sarrerak berrikustearen gai hori. Berrikuspen arinagoa –nolabait
        esateko– eta ahalik eta epe laburrenean, ordaintzen duten errenta ere
        azkar murriztu ahal izateko, eta sei hilabete edo urtebete itxaron behar
        ez izateko. Uste dut horri ez diozula erantzun, hau da, berrikuspena
        ahalik eta epe laburrenean egiteko aukera ez duzu aipatu, onuradunek
        ordaintzen duten errenta ere lehenbailehen murriztu ahal izateko, eta
        atzeraeraginezko ondorioak izateko aukerari buruz ere ez duzu ezer esan.
        Tasei dagokienez, hau da, maizterren ordainketen barruan erkidegoko tasa
        eta gastu finkoak sartzeari eta batura horrek haien diru-sarreren % 30
        ez gainditzeari dagokionez, guk uste dugu aukera hori kontuan izan
        beharko litzatekeela, eta zuri ere onargarria iruditzen zaizun jakin
        nahiko genuke. OHZri buruz egindako galdera, bai, erantzun didazu.
        Agian, gauza bat argitzea eskatuko nizuke, maizterrek erkidegoko gastuen
        kudeaketan duten parte-hartze zuzenari buruz. Kasuren batean eskatzen
        dute gastu horiek berek egiteko aukera izatea, beren gain har ditzaketen
        gastuak direla uste dutelako edo, behintzat, guztiz beharrezkoak ez
        direla uste dutelako. Uste dut alde horretatik ere badagoela zer
        hobetua. Alegia, maizterrek erkidegoko gastuen kudeaketan zuzenean parte
        hartzeko aukera izatea. Jaurlaritzaren ustez, zer aukera dago
        horretarako? Maizterrek ere hori eskatzen dute. Gainerakoan, uste dut
        erantzun diezula nik egindako galdera guztiei. Ziur badela zer hobetua.
        Adibidez, zuk gogora ekarritako salbuespenezko neurriei buruzko 2/2013
        Aginduari dagokionez, hainbat kolektibok eta maizterrek eskatzen dute
        iazko agindu hori zuzentzea; hain zuzen ere, maizter horien bizitza
        errazago egiteko zuzenketa teknikoak proposatzen dituzte. Ez daukat
        hemen proposamen-zerrenda osoa, baina uste dut horietako batzuk nahiko
        arrazoizkoak direla. Beraz, neurriak hartu dira, baina uste dut, beste
        neurri batzuk ere har daitezkeela. Horietako batzuk aipatu dizkizut,
        eta, noski, adi begiratuko diogu Jaurlaritzak gai honi buruz egiten
        duenari. Gure ustez, guztiz funtsezkoa da babes publikoko etxebizitzak
        behar gehien dutenei zuzenduta egotea. Nire ustez, Jaurlaritzaren
        lehentasuna izan beharko luke horrek. Eta, bide batez, gure ustez,
        etxebizitza guztiek alokairukoak izan beharko lukete, baina, edonola
        ere, okerren daudenei zuzenduta egon beharko lukete. Bizi dugun egoera
        ekonomikoa ulertu behar da, eta milaka euskal herritarrek bizi duten
        egoera ulertu behar da. Eskerrik asko. La
      - >-
        Eskerrik asko, presidente andrea. Bueno, tonu samur eta eratsuan,
        Iriarte andrea haserretu ez dakidan. Nik, benetan, pentsatzen nuen
        –tolesgabeki, ziurtasun osoz–, segida hau amaituta zegoela; baina lau
        hilabete igaro dira Legebiltzar honetako gehiengo abertzaleak, modu
        gogatsu bezain alferrikakoan, Katalunia blokeora bideratzeko ematen ari
        ziren pauso guztiak onetsi zituenetik; eta gaur, beldur naiz, modu
        gogatsu baina era berean alferrekoan, eskatu ere eskatuko diola Madrilgo
        Gobernuari –ez dakit Cifuentesen gobernuari buruz ari ote zaren ala
        Rajoy jaunaren Gobernuari buruz– egin dezatela egin ezin dutena: beren
        kasa Konstituzioa aldatu eta erabaki judizialetan esku sartu. Hori
        egingo da hemen. Eta horren aurrean, sozialistok defendatuko dugu Bilduk
        gaia ekarri digun bakoitzean defendatu duguna, eta nahaste-borraste
        honen irtenbide bakarra izango dela deritzoguna; eta irtenbide hori,
        esan ere esan genuen geure zuzenketan, negoziaketa da, ituna eta
        kontsentsua, arazo politikoak konpontzeko dauden prozedura legalei men
        eginez; eta horrek funtzionatzen du Espainian eta funtzionatzen du
        Europako beste lekuetan, berdin-berdin. Izan ere, demokraziaren zioa
        horixe da, herrialde bat ikusteko era desberdinen arteko akordioen
        bidea, adostu diren joko-arauei men eginez; eta Bilduk eskatzen duena
        eskatzen duela –eta gaur eskatu du beste behin ere– ez dago europar
        erakunderik, bat bera ere, Iriarte andrea, Kataluniako independentistek
        eman dituzten urratsetako bat bera ere ontzat eman duenik; ezta bakarra
        ere. Gaur ere, seguruenera, uko egingo zaio, berriro ere, Kataluniako
        herritar guztiei solidaritatezko mezua helarazteari, eta beste behin ere
        independentistentzat aupada-hitzak aterako dira hemendik. Nik uste nuen
        sukarra joana zela, baina dirudienez ez da hala, eta komeni da
        gogoraraztea Kataluniako herria ez dutela osatzen soilik aukera
        independentisten aldeko boza eman zuten bi milioi herritarrek;
        Kataluniako herritar direla halaber hori egin ez zuten bi milioi eta
        erdiak, eta horiek ahaztu egiten dituzue zuek beti. Eta ondorengo
        ekintzek, esate baterako hauteskundeak –guztiz demokratikoak, bai
        horixe, proposatzaileak bere zioen azalpenean dioenaren kontra eta, hain
        zuzen ere, Kataluniako indar politiko guztiek, salbuespenik gabe goitik
        behera onetsi zituztenak, bai garabidean eta bai emaitzetan– egin
        izanak, dantzatzen ziren arrazoibide guztiak indargetu zituzten. Halaber
        uste genuen, azken saio haren ondoren –azaroan izan zela uste dut, gai
        hau eztabaidatu genuen aldia–, gehiengo abertzale horrek onartua izango
        zuela gehiengo soziala den hori –baita beraien boto-emaile direnen
        artean ere–; eta herri honetako gehiengo sozialak esan ere esan zien ez
        duela nahi, ezta hurrik eman ere, Kataluniako independentistek
        pasarazten eta sorrarazten ari direnaren antzeko ezer; sasoi horretan
        egindako soziometro, deustobarometro, euskobarometro, EiTB Focus eta
        bestelako edozein inkestek oso datu argigarriak adierazten zituztela:
        euskal herritarren % 4 baino ez dagoela kezkatuta zuek osoko bilkurara
        txitean-pitean ekartzen tematzen ari zareten gai horiekin; % 24k baino
        ez dituela ontzat ematen gaur dakarzuena bezalako gaiak; bi herenek
        arbuiatu egiten dituztela Puigdemont jaunak, aurreko presidenteak,
        darabiltzanak bezalako jarrera iheskorrak eta eskapistak, procés-aren
        erreminen agonia luze hori eragiten ari direnak; eta zifra horren oso
        antzekoa dela, hain zuzen, Kataluniako independentismoaren ideia txar
        hori Euskadira inportatzeari uko egiten diotenena. Eta bada inkesta
        guztietan gehiengo bat, halaber, 155.a aplikatu izana gogoko ez duena,
        egia da, eta horren barnean egon gaitezke gu ere. Izan ere, gogoan
        izango duzue alderdi honek, Espainiako Alderdi Sozialista Langileak,
        Kataluniako Sozialisten Alderdiak, Eusko Jaurlaritzak, Urkullu
        lehendakariaren bidez, azken segundora arte egin zituela eginahalak
        Puigdemont jaunak egin zezan egin zezakeena eta egin nahi izan ez zuena,
        hau da, 155. artikuluaren aplikazioa eragotziko zuten hauteskundeak
        deitzea. Eta berak orduan gauza asko esan zituen, hain zuzen ere
        geroztik ukatu dituenak, esaterako, hauteskundeak irabazten bazituen
        segituan itzuliko zela Kataluniara aginteaz jabetzera, dirudienez
        egiteko asmorik ez duena. Eta egia da guri ez zaigula batere gustatzen
        Gobernu batek alferrik gal dezala bere aurrekoei lortzea hainbeste
        kostatu zitzaiena, itundu zuen legeesparrua pikutara bidal dezala eta
        beste botere batzuen esku-hartzea behartu dezala herritarrek zerbitzu
        publikoak jasotzen jarrai dezaten, ordaintzen jarraitzen duten zerga
        horien truke. Halaber bat gatoz gehiengo sozial horrekin irizten
        Espainiako Gobernuaren jarduera izan dela urte horietan, bai noski,
        aitortzen dugun arazo politiko bat enkistatu izanaren zergatietako bat;
        sinadura-bilketako kanpaina hura lehendabizi eta ondorengo perlesia
        gero, gehiengo osoaz abusatuz eta elkarrizketarako zubi guztiak
        suntsituz, izan zela seguruenera bazkaleku hoberena erresuminak
        gaiztotzeko eta batzuek eta besteek identitate-sentipenekin jolas egin
        zezaten, Martínez jaunak bere mintzaldian aipatzen zituen herritar
        guztien eskubide sozialez arduratu ordez. Eta, gainera, aurreko Gobernu
        katalana ez zen izan, preseski, gizarte-politika egiten gehien saiatu
        denetako bat, hain zuzen ere; guztiz alderantziz. Sozialistok biziki
        kritikoak izan gara Rajoyren Gobernuarekin, baina gaur hizpide duguna
        zera da, Kataluniako Gobernuak eta hango Parlamentuko gehiengoak joan
        zen urrian egin zutena, beraiek bakarrik irailean diseinatu zuten
        fikzioaz baliatuz. Eta gertatu ere gertatu zen Kataluniako
        independentismoak pikutara bidali zituela bere autogobernuerakundeak,
        jakinik zertan ari zen, eta Kataluniako independentismoa da orain ere
        hori berreskuratzeko giltza duena; baina horren ordez, independentismoa
        155.ean gotortu da. Atsegin duela ere esan liteke. Norbait badagoenez
        jendearen egunerokotasunaz arduratzen ari dena, funtzionarioen nominak
        ordaintzen dituena, eskoletako eta ospitaleetako pertsianak irekitzen
        dituena, gogokoa dutenean dihardute independentistek: barne-liskarrak
        erabakitzen, gorabehera pertsonalak kitatzeari arreta gehiago eskainiz
        guztien arazoei baino. Eta horrela gabiltza! Lehenik, ordezkatu nahi
        omen dituen herritarrengandik 2.000 kilometroko distantzia jartzea
        aukeratu zuen norbait presidente inbestitzeko asmoagatik. Irtenbide
        pertsonala diseinatu zenean, estutasun ekonomikorik jasan ez dezan eta
        Twitter bitartez entziklikak bidaltzen jarraitu ahal dezan, hobetsi zen
        bere eskubide zibil eta politikoak aitortuta dauzkan norbait, Sánchez
        jauna demagun, baina auzipetze-egoerak bere betebehar instituzionalak
        burutzea ezinduko liokeena. Eta hori guztia denbora irabazten
        jarraitzeko zoramen horretan. Egia baita, zilegi dela –egia da hori– bat
        ez etortzea epaile batek hartzen dituen eta bizimodu politiko eta
        instituzionala baldintzatzen duten erabakiekin; baina, hain zuzen,
        independentismoa da astero erabakiren bat hartzen ari dena nahitaez
        epaileren baten ebazpena behar duena; astero. Jordi Sánchezek badu
        errugabetasunpresuntzioaren eskubidea, baina ez du Kataluniaren
        etorkizuna bere etorkizun pertsonalaren pean baldintzatzeko eskubiderik,
        Puigdemont jaunak ere ez duen moduan. Independentismoak zuen arazo bat
        konpon dezake haren hautagaitzak; baina ez du konpontzen herrialde baten
        gobernagarritasuna. Eta nahiko aspergarria –hala iruditzen zaigu guri,
        benetan– egiten da independentisten tema hori soluziobide politikoak ez
        bilatzeko eta Justiziarekin etengabeko tirabiran aritzeko. Aspergarria
        egiten da, beren defentsa egikarituz, kartzelan daudenek esaka aritzea
        urrikoa txantxa bat izan zela eta ez dutela halakorik berregiteko
        asmorik, eta bi hilabete geroago aurkeztu nahi izatea hutsegitea
        berritzea besterik egiten ez duen gobernagarritasun akordio batean. Eta
        hori guztia da, Sozialistok nahiko genukeenaren kontra,
        salbuespenezkotasuna luzarazten ari dena. Beste era batera esanda:
        independentistek behartu zuten urrian, egiten ari zirenaz jakinaren
        gainean, 155.aren aplikazioa. Eta orain 155.a luzarazteko asmoa dutela
        ematen du. Katalanek beren instituzioak berreskuratu nahi dituzte,
        herritarren beharrizanak kudeatzeko gaitasuna edukiko duen Gobernu bat
        izan dadin; eta hartarako, legegintza egingo duen Parlamentu bat,
        jendearen beharrak aintzat hartzeko; eta erakunde horiek ez dezatela
        buruzagi independentisten interes pertsonalek bahituta jarraitu.
        Horregatik uko egiten diogu gaur Bilduk proposatzen duenari eta
        Podemosekin adostu duen erdibidekoari; eta uko egiten diegu haren
        abiapuntu diren argudioei: Lehenik, inoiz existitu ez den legezkotasun
        bat aintzatesten baita, ez baitago legerik legetik kanpo;
        antidemokratikotzat jotzen direlako berme osoak eduki zituzten
        hauteskunde batzuk, Katalunian egindako hauteskundeen artean
        parte-hartze handiena lortu zutenak. Ezin da hain gezur nabarmenaren
        gainean ebazpen politiko bat oinarritu. Baina, gainera, ematen baitu
        ebazpen-zatian Legebiltzarrak eskatu nahi duela dekretuz egikaritutako
        Konstituzio-aldaketa moduko bat. Eskatzen dio Gobernuari, Madrilgoari,
        agian Cifuentes andrearenari, inork ez dezan hazka egin behar Espainia
        hitza erabili duelako. Hori da hemen lehendakariari artikulu bat kentzea
        eskatuko bagenio bezala, Estatutuan jasota egon arren. Eskakizun hori
        egin behar ote dugu legebiltzar batetik? Ez ote litzateke hobe behingoz
        nazionalismo desberdinak saiatuko balira lantzen benetako
        Konstituzio-aldaketa bat, autogobernua egikaritzeko berme gehiago emango
        ligukeena? Eta, amaitzeko, astakeria burutzeko, botere judizialari ere
        esaten zaio zer egin behar duen. Ez Legebiltzar honi gustatuko
        litzaiokeena, baizik egin behar duena. Eta gainera, era berean eskatzen
        zaio Gobernuari, berriro ere Madrilgoari, erabaki judizial horietan ere
        esku har dezala. Hori legegintza-ganbera batetik. Tira, amai dezagun
        eztabaida hau, euskal parlamentarismoaren mugarrietakoa izango ez dena;
        euskal herritarrei interesatzen zaiena hizpide ez dutenen eta, batez
        ere, Kataluniako herritarrei lagunduko ez dietenen espedientera joango
        da, bat gehiago. Eta jarrai dezagun hemen egiten badakigula erakutsi
        dugunean, eta Euskadin egiten jarraitzen dugunean: akordioen aldeko
        hautuak egiten, arazoak konpontzen desberdinen arteko negoziaketak
        egiten, eta hain zuzen horixe da Talde Sozialistak aurkeztu duen
        zuzenketak dioena.
      - >-
        Tasei dagokienez, hau da, maizterren ordainketen barruan erkidegoko tasa
        eta gastu finkoak sartzeari eta batura horrek haien diru-sarreren % 30
        ez gainditzeari dagokionez, guk uste dugu aukera hori kontuan
  - source_sentence: >-
      Nola konparatzen da BECen metro koadroko eraikuntza-kostua Madrilgo IFEMA
      azokaren handitze-kostuarekin?
    sentences:
      - >-
        Eskerrik asko, legebiltzarburua. Lehendakari, sailburu eta
        legebiltzarkideok, egun on. Ez da gai honen inguruan hitz egiten dugun
        lehen aldia, eta iruditzen zait ez dela azkena izango. Irailaren 18tik
        hona makina bat aldiz aritu gara kontu honen inguruan, batez ere,
        Uriarte sailburu andrea. Beste hainbatek ere asko hitz egin du, baliteke
        gehiegi hitz egin izana eta, batez ere, gehiegikeriak esateko izana.
        Gaur ere izan dugu horietako zenbait entzuteko aukera, lekuz kanpo
        daudenak eta egiarekin inolako zerikusirik ez dutenak. Adierazpen
        arduragabeak, bidegabeak eta egia esaten ez dutenak entzun arren, ez
        nuke nahiko ergelkeria horiek eztabaida honen funtsa lausotzea. Hori da
        batzuek egin nahi dutena: eztabaida desbideratu eta ez joan arazoaren
        funtsa eztabaidatzera. Guk uste dugu eztabaida honek konstruktiboa izan
        beharko lukeela. Ulertu eta onartzen dugu eztabaida kritikoa izatea,
        baina konstruktiboa bada, eta ez alternatiba eta proposamenik gabeko
        eztabaida suntsitzailea. Bihar beteko da hilabetea Eusko Jaurlaritzak
        hezkuntza arloko eragileekin elkartu eta geroago Heziberri 2020 izena
        hartuko zuen proposamenaren zirriborroa aurkeztu zienetik, proposamen
        irekia aurkeztu zienetik, ekarpenak jasoko zituen dokumentua aurkeztu
        zienetik. 15 egun ere ez dira igaro sailburuak kontroleko plenoan, hemen
        bertan, horren inguruko hainbat interpelazio eta galdera erantzun
        zituenetik. Astebete baino ez da igaro Heziberri 2020 ekimena abian
        jartzeko Jaurlaritzak eta hezkuntza eragileek bilera egin eta
        elkarlanean aritzeko adostasuna eta aritzeko konpromisoa agertu
        zutenetik. Are gehiago, astelehen honetan, duela hiru egun, sailburuak
        agerraldia egin zuen batzordean Heziberri 2020ren inguruko zehaztasun
        guztiak emateko. Hortaz, esango nuke azalpen asko emanda daudela, eta
        egon zitezkeen zalantzak eta ustezko susmoak usatuta egon beharko
        liratekeela, adostasuna izan baita Eusko Jaurlaritzaren ahotik gehien
        entzun den hitza, bai sailburuaren aldetik, bai lehendakariaren edo
        bozeramailearen ahotik ere. Egin ez duen guztia. Pero, por lo visto, aún
        no ha quedado claro. Baina ez omen da, hala ere, argi geratu.
        Horregatik, berriz azalduko dut zein den Euzko Alderdi Jeltzalearen eta
        Euzko Abertzaleak taldearen jarrera. Hasteko, jakinekoa denez, oso
        positibotzat jotzen dugu abian jarritako ekimena, baina hori bezain
        positibotzat jotzen dugu eragileek lankidetzarako erakutsi duten jarrera
        eta gogoa; izan ere, eragile horien laguntzarik gabe ezinezkoa litzateke
        hau abian jartzea; ez, behintzat, guk, Euzko Alderdi Jeltzaleak,
        hezkuntza gaiak lantzeko orduan dugun ikuspegitik, bai, ordea, beste
        batzuek duten ikuspegitik. Eta gogorarazi nahi nioke Oyarzabal jaunari
        ez dezala gezurrik esan, izan ere, eragile horien artean guztiak,
        inondik inora, ez dira abertzaleak, denetik dago, legebiltzar honetan
        bezala, baita Alderdi Popularrekoak ere. Galde egiezu ea ados dauden edo
        ez dauden. Proposamenari berari dagokionez, eduki zehatzez baino gehiago
        filosofiaz hitz egiteko eguna dela uste dugu. Elkarlanean eta
        zintzotasunez gogoeta egiteko aukera ematen duen proposamena dela uste
        dugu, batez ere, proposamen irekia, parte hartzaile guztien artean landu
        eta adostu beharrekoa. Eta 'guztien' diodanean, 'guztien' esan nahi dut:
        hezkuntza eragileak, eragile sozialak eta politikoak. Guztiok izango
        dugu parte hartzeko aukera, eta horrek zerikusi zuzena du Oyarzabal
        jaunak bere ekimenean proposatzen duen adostasun beharrarekin. Hainbat
        dira adostu beharreko kontuak; izan ere, Celaá andreak esan du euskal
        hezkuntza sistema kalitatezkoa dela, baina oraindik baduela hobetzeko
        eta berriztatzeko aukera. Horretan, bat gatoz. Horregatik, aztertu behar
        dugu norantz joan behar duen euskal hezkuntza sistemak bere osotasunean,
        aurretik dituen erronkei erantzuteko, nola egokitu Europan hezkuntza eta
        prestakuntzari buruz 2020rako finkatu diren ildo estrategikoei,
        hobekuntza hori gauzatzeko aldaketak behar ahal dituzten indarrean
        dauden curriculumek, eta, hala bada, zertan eta zein zentzutan egin
        behar diren aldaketa horiek. Eta horrez gain, legean ze kontu aurreikusi
        beharko liratekeen. Baina horren inguruan gogoeta egiteak ez du esan
        nahi gai zehatzak, politika zehatzak, Celaá andreak aipatutakoak ala
        beste batzuk, lantzen ari ez garenik. Izan ere, sinestezina da Celaá
        andreak nola leporatzen dion Jaurlaritzari ezer ez egitea eta, aldi
        berean, nola esaten duen zuzenketan arinegi jokatzen ari dela. Zertan
        gara? Zuk badakizu ez direla egia ez aurrenekoa eta ez bigarrena.
        Eragileei ondo iruditzen zaie, aurrerapena dela uste dute, bidea egiten
        hasteko modu bat dela uste dute. Zeren beldur zara zu? Zergatik
        ahalegintzen zara arreta baztertzen eta desbideratzen? Ez da bada izango
        zeu ez zinela gai izan lan egiteko eta adostasunak lortzeko eta, zeuk
        diozun bezala, "divertimentoak" egiten aritu zinela? Euskal Herriari
        dagokionez. Jaurlaritzak bere osotasunean, lehendakariak eta sailburuek,
        ondo baino hobeto dakite zein den euren jarduera esparrua, eta
        errespetatu egin dute orain arte eta hala egingo dute. Baina horrek ez
        du esan nahi inondik inora hizkuntza eta kultura bera konpartitzen
        dutenek osatutako komunitatean, Euskal Herrian, lankidetzarako bideak
        jorratu ezin direnik gai horiei dagokienez lurralde desberdinen artean.
        Lankidetzarako bideak, inolaz ere inposaketak. Eta guk gure esparrurako
        jarri dugu abian egitasmo hau. Gure eremurako jarri nahi dugu, baina
        beste batzuek, nahi izanez gero, euren borondatez erreferentziatzat
        hartu ahal izango dute. Guk defendatzen dugun sistema sendo eta zorrotza
        da, egoeraren araberako aldaketa politikoetatik salbu, malgua eta
        solidarioa, ikasle guztientzat aukera berdintasuna bermatuko duena.
        Marko egonkor eta iraunkorra proposatzen dugu, etengabeko erreformak,
        batekoak ala bestekoak, alde batera utziko dituena. Eta horretarako,
        beharrezkotzat jotzen dugu hezkuntzaren euskal legea, eta horretarako
        beharrezkoa izango da guk guztiok errealitatearen diagnostiko ona egitea
        eta erabaki egokiak hartzea. Hori zen gure zuzenketan jasotzen genuena.
        Zuzenketa hori bat dator 2012ko hauteskunde egitasmoan Euzko Alderdi
        Jeltzaleak esaten zuenare- kin. Esaten genuen adostasun politiko eta
        sozial zabala sustatzea ezinbestekoa zela eta lege biltzailea izan behar
        zuela hezkuntzaren egitura gorpuztu eta koherentziaz jantziko zuenak,
        eta iruditzen zaigu proposamen honek bidea eman dezakeela gure helburu
        hori lortzeko. Sakoneko eztabaidari ihes egin eta LOMCEren inguruko
        eztabaida bihurtu nahi izan dute zenbaitek gaurkoa. Guk ez dugu arazorik
        kontu honetaz hitz egiteko, eztabaidatzeko, baina tokatzen denean. Gure
        jarrera zein den ondo baino hobeto dakite talde guztiek: LOMCEren erabat
        kontra gaude, eta eskura ditugun tresna guztiak erabiliko ditugu euskal
        hezkuntza sisteman kalterik eta atzerapausorik egon ez dadin. Baina
        laster eztabaidatuko ditugu horren inguruko hainbat ekimen. Batzordean
        esan bezala, eragileek lezio bat eman diote Eusko Legebiltzar honi; izan
        ere, eragile bakoitzak hezkuntzaren ikuspegi propioa izanda ere,
        ikuspegi horri uko egin gabe, gai izan dira adostasuna lortzeko. Horixe
        bera egin beharko genuke, gure ustez, hemen ordezkatuta gauden talde
        guztiok. Zuei dena oinarrizko legeria iruditzen zaizue, bai hezkuntzan
        eta bai gainerakoan, eta gauzak birzentralizatzeko irrika horretan,
        berdin zaizue beste batzuen eskumenak zapaltzea, gure kasuan Gernikako
        Estatutua, hezkuntza bere osotasunean EAEren eskumena dela dioena,
        maila, gradu, modalitate eta espezialitate guztietan. Zuei berdin zaizue
        hori guztia edo, are eta okerrago, ondo iruditzen zaizue eta txalotu
        egiten duzue ministroak egindakoa, eta guk ez dugu hori onartuko, ondo
        dakizun bezala. Ondo dakizu ekimen horrek adostasunaren gaiak baino
        askoz garrantzi handiagoa duela curriculuma egin edo aldatzeko orduan.
        Adostasunaren premiari dagokionez, bat nator zurekin. Gainerakoan,
        ezertan ez. Ulertzen dut gure zuzenketa, handizalea eta konstruktiboa
        izateaz gain, askoz integratzaileagoa dela, eta guk uste dugu talde
        guztiek onartzeko modukoa dela. Beraz, aldeko botoa eskatzen dizuet.
        Eskerrik asko.
      - >-
        Muchas gracias, señora presidenta. Arrazoia du sailburu andreak; ez
        zaizkit ez oso berritzaileak iruditu egin dizkigun proposamenak,
        begibistakoa baita 150 milioi euro horiek ordaintzeko dirurik ez badugu
        mailegua birnegoziatu egin beharko dela edo beste finantzaketa-bideren
        bat topatu, eta, zure hitzak entzunda eta BECen gainean martxoaren 21ean
        lortu zenuten akordio horri erreparatuta, nago ez duzuela finantzabideak
        topatzeko eta mailegua amortizatzeko asmorik, baizik eta ordainketa-epea
        luzatzekoa edo atzeratzekoa, beste gobernu batek amortiza dezan dagokion
        unean, ezta? Lehiakortasun-planari dagokionez, ez omen da berritzailea.
        Eta zuzen zaude; ez da berritzailea, baina gauza batek harritu nau.
        Beste azoka batzuekin eta beste sektore batzuekin harremanetan jartzeko
        asmoa omen duzue, BECera azoka eta negozio berriak ekartzen saiatze
        aldera; bada, harritu egin nau hori entzuteak, eta zalantza eragin dit:
        Kontuan hartuta egundoko porrota izan duela hamar urte luzez, zer
        demontretan aritu dira, bada, denbora horretan BECen kudea- tzaileak?
        Hau da, ekimen horiek abian jartzen ere ez ziren saiatu ala?
        Aspaldi-aspalditik galde egin zitzaieneta tribuna honetatik bertatik,
        Legebiltzar honetatik bertatik, aho batez gainera, ekimen horiek abian
        jar zitzaten! Nola izan litezke honelako proposamenak berehalako
        planaren funtsa: "Ekinean hasiko gara; beste azoka batzuekin
        harremanetan jarriko gara; uneotan ernatzen ari diren sektoreekin
        harremanetan jarriko gara…". Harri eta zur utzi nau horrek. Bide horiek
        urratuta behar zuten dagoeneko! Dena den, ez bada orain arte halakorik
        egin, egin dadila lehenbailehen. Nolanahi ere, gauza bat esango dizut
        nik. Ondo iruditu zait zure proposamena: lehen aldiz entzun diot gaur
        Eusko Jaurlaritzaren bateko kideren bati dauzkagun lur-sailei dagokien
        balioa eman behar diegula; izan ere, 150.000 metro koadro baino gehiago
        dira, alfer-alferrik galduta, nahiko kokapen ona duten arren; hala,
        dagokien balioa eman behar zaie, noski. Are gehiago, nahi baduzu, ideiak
        emango dizkizut. Hasteko, ez dakit erakunde publikoek benetan 150.000
        metro koadroko gunea behar duten, kontuan hartuta, gune hori erabiltzen
        denetan ere, onenean ere, heren bat erabiltzen dela. Beraz, Gobernu
        honek, agian, honelako ekimenak izan behar lituzke buruan: "Modulu
        batzuk salduko ditugu, edo modulu batzuk alokatuko ditu…" edo auskalo
        beste zer. Enpresek biltegi modura erabiltzen badute ere, txarto ez!
        Kontua erabiltzea baita eta, hartara, diru-sarreren bat eduki ahal
        izatea, herritarrok urterik urte gero eta diru gehiago ordaindu behar
        izan ez dezagun 150.000 metro koadroko egitura hori mantentzearren; izan
        ere, BECen kostua, esaterako, Madrilgo IFEMA azoka handitzeko kostuaren
        bikoitza izan da metro koadroko –barka aipamena–. Hala, hasierako kostu
        horiek amortizatzea oso zaila da orain, negozio arruntean, beste azoka
        batzuekin lehiatzeko orduan, ordaintzen denaren bikoitza ordaindu behar
        baduzu. Baina tira, horretan jada ez dago atzera egiterik, eta gaur
        egungo arazoa... Egun dugun arazoa finantzaketa-arazoa da eta azokaren
        erabileraren gainekoa ere bai. Izan ere, bi urtean behin egiten den
        makina-erremintaren erakusketa da gure altxorrik preziatuena, baina
        duela lau urte erakusketan parte hartzen zuten erakusketarien ia erdia
        baino ez dugu gaur egun; bistan da, beraz, gauzak ez doazela ondo.
        Sektore guztietan daude txarto, eta makinaerremintaren erakusketa
        horretan ere bai. Horrenbestez, diru-iturri nagusiak nabarmen egin du
        behera, profesionalei zuzendutako azokajarduera apaltzeaz batera, hori
        baitzen negozioaren muina eta, izatez, horretarako eraiki behar baitzen
        itzelezko egitura hori. Guk ez, guk ez dugu egitura horrengatik
        urterourtero horrenbeste diru ordaindu nahi. Horregatik, Gobernuak gure
        babesa izango du, egoera hobetzeko ekimen guztietan, baina beren-beregi
        eskatu nahi dio- gu gure hausnarketa kontuan har dezan, agian, egitura
        horrek metro koadro ugari baititu soberan eta erabilera edo balio hobea
        eman baitakieke espazio horiei, Bizkaiko eta Euskadiko gainerako
        jarduera ekonomikoetara bideratuta. La
      - >-
        Señora Bakartxo Tejeria, señor lehendakari, señoras y señores
        consejeros, legebiltzarkideok. Lehenik eta behin, Heriotza Duinerako
        Eskubidearen aldeko Elkarteko ordezkariak agurtu nahi ditut, militantzia
        eta erresistentzia zibilerako prozesu inbidiagarria baitute, delikatua
        izanik ere eskubide zibilen kulturarekin lotura zuzena duen gai baten
        alde; ez gara beste ezertaz ari. Ramón Sampedrok bere buruaz beste egin
        zuenetik 30 urte igaro diren honetan, 16 aldiz baino gehiagotan,
        Espainiako Parlamentuak ez du kontuan hartu eutanasiaren eta lagundutako
        suizidiorako eskubidearen gaineko eztabaida ere. 2002az geroztik,
        Pazientearen Autonomiari buruzko Legea onartu zenetik, esparru juridiko
        nahikoa sortu da gai hauei buruz libreki eztabaidatzeko. Elkarrekin
        Podemosek, ezbairik gabe, bat egiten du Rebeka Ubera andrearen ekimen
        garrantzitsuarekin, Eusko Legebiltzarrak Zigor Kodearen 143. artikulua
        aldatzeko proposamena egin diezaien Gorte Nagusiei. Eutanasiaren edo
        suizidio lagunduaren prozesuan esku hartzen duen edozein mediku edo
        pertsonak 2 eta 10 urte bitarteko kartzelazigorra jasotzen du gaur egun.
        Ezin da hain gaizki kudeatu jendearen mina. Urtebete galdu dugu herri
        honetan, familia askoren mina gaizki kudeatzen; ez soilik Tellaetxe
        familiarena edo Carrasco familiarena, baizik eta beste familia anonimo
        askorena ere bai, ezin baitute beren bizitzaren amaieran beren heriotza
        duintzeko erabakia hartu. Kataluniako Parlamentuak –bi aldiz jada– egin
        du legegintza-proposamen hau; badago PSOEren beste legegintza-proposamen
        bat, Parlamentuko botoen % 60ren truke (208 boto, zehazki, 2018ko
        uztailaren 20an) eutanasia eta lagundutako suizidiorako eskubidea
        despenalizatzeko eztabaida onartu zuena. Gure ustez, gai hori ez da
        burokratizatu behar; pertsona batzuk gaizki pasatzen ari dira. Ubera
        andreak ondo esan duen bezala, ez da gai medikoa; baina, norbaiti
        interesatzen bazaio ere, Espainiako medikuen elkargo bakarrean,
        Bizkaikoan, inkesta bat egin da elkargokideen artean, eta, bertan, ikusi
        da elkargoko kide diren medikuen % 82 ados daudela eutanasiarako
        eskubidearekin. Inkesta gehiago daude, ikerketa gehiago daude, norbaiti
        kontu medikoa interesatzen bazaio ere. Gu gai batzuek kezkatu egiten
        gaituzte, eta Legebiltzar honetan gauden alderdi politikoei eskatzen
        diet eztabaidan, laster izatea espero dugun eztabaidan, zailtasun batzuk
        zuzendu ahal izan ditzagula, gaur egun eztabaidagai dugun Alderdi
        Sozialistaren proposamena modu egokian burutu ahal izateko. Ez zaigu
        ondo iruditzen eskubide zibilen inguruko legeak egiten direnean,
        eskubide horiek eskuratzeko aukera burokratizatzea. Gure ustez, legearen
        lehenengo gaiari dagokionez, interesgarria izango litzateke bai EAJk,
        bai Bilduk, bai PSOEk eta bai Elkarrekin Podemosek laster Espainiako
        Parlamentuan eztabaidatzea –Espainiako Parlamentua osatzen bada, PSOEren
        eta Podemosen artean akordiorik badago, eta ez badago berriz hauteskunde
        orokorrik, jakina; egonkortasuneko agertoki politiko bati buruz ari
        naiz–… Kezkatzen gaituen lehen gaia gehiegizko burokratizazioa da, ustez
        eskubidea erabiltzea bermatzen duena; esan nahi dut pazienteak edo
        eskubidea erabiltzen duen pertsonak edo senideek mediku aholkulari bat
        behar dutela, gero beste mediku aholkulari bat eta, gero,
        autonomia-erkidegoak eskubide hori erabiltzeari oniritzia emateko
        aukeratutako batzorde bat behar dela. Burokratikoegia iruditzen zaigu;
        parekorik ez dago ez Belgikan, ez Luxenburgon, ez Holandan; erabakiak
        hartzeko prozesu honen parekorik ez dago. Horrek bigarren ondorio bat
        ekar dezake, kezkagarria hori ere: autonomia-erkidegoetan lurraldeen
        artean desberdintasunak egotea, eskubide hori erabiltzeko oniritziari
        dagokionez. Demagun, adibidez, Andaluzian erkidego-mailako batzorde bat
        sortzen dela, PPk eta VOXek osatuta, edozein familiaren, edozein
        pertsonaren, eskubide hori bermatu eta ontzat emateko. Bistan denez, edo
        denboran luzatuko dute, edo geldiarazi egingo dute eskubide horren
        erabilera, hala erabakitzen duten familien mina handituz. Demagun beste
        autonomia-erkidego batean batzordeak eratzen dituztela ados dauden talde
        politikoek, eskubide mota horiei oniritzia emateko; denborak,
        bizkortasuna eta permisibitatea handiagoak izango lirateke. Horrek
        migrazio-prozesuak sor ditzake autonomia-erkidegoen artean, alde oso
        nabarmenez gain. Bigarren alderdi horri buruz ere eztabaidatzera
        animatzen ditut hemen ordezkatuta dauden alderdi politikoak, legearen
        eztabaida-esparruan, eta laster egingo dela espero dugu. Bada
        interesgarria iruditzen zaigun beste alderdi bat ere PSOEk Diputatuen
        Kongresuko Mahaian duen lege-proposamenean; hain zuzen ere, erabakiak
        hartu ahal izateko kasuak izatea, gaixotasun sendaezina edo heriotzaren
        hurbiltasun-prozesu itzulezinaz gainera. Legean jaso ez diren bi gai,
        legean jaso ez diren bi kasu, guk baino ausardia handiagoko beste
        herrialde batzuek jaso dituztenak: Batetik, eskubide hori adingabeek
        erabili ahal izatea; eta, bestetik, gaixotasun mental larria duten
        pertsonek eskubide hori erabili ahal izatea; legeak ez ditu jasotzen.
        Gai delikatua da, gai konplexua, eskubideen ikuspuntutik, eskubide
        horiek erabiltzearen eta bizitzaren amaierako erabakiaren ikuspuntutik;
        baina, gure ustez, gaur egungo gizartean gertatzen ari da, gizartea
        heldua da, eta gaiaren inguruan nolabaiteko adostasuna dago jada. Gure
        gizartea ez da adin txikikoa; irizpideak ditu, eta, beraz, gure ustez
        hiru gai horiek eztabaida pizten dute, Espainiako Estatuan eutanasiari
        buruzko lege bat onartzeko; berriro aipatuko ditut hirurak: Lehenik,
        gehiegizko burokratizazioa dago eskubidea erabiltzeko orduan;
        bigarrenik, autonomiaerkidegoen artean ustezko desberdintasunak daude,
        eskubide horri oniritzia emateko; eta, hirugarrenik, badira zenbait
        pertsonaren kasuak, herritar batzuenak, hala nola adingabeenak eta
        gaixotasun mental larriak dituzten pertsonenak, eztabaidatzen ari den
        legean jasotzen ez direnak. Errukia eta zuzenbidea ez dira nahastu
        behar. Hemen, eskubide zibilez ari gara: ez gara kristaukaritateaz ari,
        ez gara errukiaz ari, ez gara jende pobreaz ari. Pertsona autonomoen
        egikaritza osoaz ari gara. Gogorarazten dut Pazientearen Autonomiari
        buruzko Legea 2002az geroztik dagoela onartuta: autonomiak eta
        autokontzientziak bizitzaren amaierara arte laguntzen diete pertsonei.
        Beraz, bizitza duinak heriotza duina behar du. Aukera librea da; hartu
        nahi ez duenak ez dezala hartu, baina hartu nahi duenak ez dezala izan
        inolako oztopo burokratikorik, legalik edo errepresiorik. Berriro diot,
        Elkarrekin Podemosetik harrera ona egiten diogu ekimen honi. Eusko
        Legebiltzarrak, bere nortasun juridikoarekin, Kataluniako
        Parlamentuarekin eta dagoeneko mahai gainean dagoen legearekin batera,
        eztabaida bizkorra izatea lor dezake, familia askoren sufrimendua amai
        dadin, eztabaida on baten bidez, sakontasunez eta ikuspegi zabalarekin,
        ez dadin zaila izan aitortzen diren eskubideak gauzatzea. Ez daukat
        beste ezer esateko. Printzipioz, nahiko atzeratuta dagoen gai hau,
        eutanasiarako eta lagundutako suizidiorako eskubidea
        despenalizatzearena, laster errealitate bihurtzea nahi genuke Estatu
        espainiarrean eta, beraz, baita Euskadin ere. Ekimen honi harrera ona
        egiten diogu eta aldeztu egiten dugu. Eskerrik asko.
pipeline_tag: sentence-similarity
library_name: sentence-transformers
metrics:
  - cosine_accuracy
model-index:
  - name: SentenceTransformer based on intfloat/multilingual-e5-large
    results:
      - task:
          type: triplet
          name: Triplet
        dataset:
          name: parleus v2 ft
          type: parleus-v2-ft
        metrics:
          - type: cosine_accuracy
            value: 0.7262569665908813
            name: Cosine Accuracy

SentenceTransformer based on intfloat/multilingual-e5-large

This is a sentence-transformers model finetuned from intfloat/multilingual-e5-large. It maps sentences & paragraphs to a 1024-dimensional dense vector space and can be used for semantic textual similarity, semantic search, paraphrase mining, text classification, clustering, and more.

Model Details

Model Description

  • Model Type: Sentence Transformer
  • Base model: intfloat/multilingual-e5-large
  • Maximum Sequence Length: 512 tokens
  • Output Dimensionality: 1024 dimensions
  • Similarity Function: Cosine Similarity

Model Sources

Full Model Architecture

SentenceTransformer(
  (0): Transformer({'max_seq_length': 512, 'do_lower_case': False, 'architecture': 'XLMRobertaModel'})
  (1): Pooling({'word_embedding_dimension': 1024, 'pooling_mode_cls_token': False, 'pooling_mode_mean_tokens': True, 'pooling_mode_max_tokens': False, 'pooling_mode_mean_sqrt_len_tokens': False, 'pooling_mode_weightedmean_tokens': False, 'pooling_mode_lasttoken': False, 'include_prompt': True})
  (2): Normalize()
)

Usage

Direct Usage (Sentence Transformers)

First install the Sentence Transformers library:

pip install -U sentence-transformers

Then you can load this model and run inference.

from sentence_transformers import SentenceTransformer

# Download from the 🤗 Hub
model = SentenceTransformer("cuadron11/parleus-v2-ft")
# Run inference
sentences = [
    'Nola konparatzen da BECen metro koadroko eraikuntza-kostua Madrilgo IFEMA azokaren handitze-kostuarekin?',
    'Muchas gracias, señora presidenta. Arrazoia du sailburu andreak; ez zaizkit ez oso berritzaileak iruditu egin dizkigun proposamenak, begibistakoa baita 150 milioi euro horiek ordaintzeko dirurik ez badugu mailegua birnegoziatu egin beharko dela edo beste finantzaketa-bideren bat topatu, eta, zure hitzak entzunda eta BECen gainean martxoaren 21ean lortu zenuten akordio horri erreparatuta, nago ez duzuela finantzabideak topatzeko eta mailegua amortizatzeko asmorik, baizik eta ordainketa-epea luzatzekoa edo atzeratzekoa, beste gobernu batek amortiza dezan dagokion unean, ezta? Lehiakortasun-planari dagokionez, ez omen da berritzailea. Eta zuzen zaude; ez da berritzailea, baina gauza batek harritu nau. Beste azoka batzuekin eta beste sektore batzuekin harremanetan jartzeko asmoa omen duzue, BECera azoka eta negozio berriak ekartzen saiatze aldera; bada, harritu egin nau hori entzuteak, eta zalantza eragin dit: Kontuan hartuta egundoko porrota izan duela hamar urte luzez, zer demontretan aritu dira, bada, denbora horretan BECen kudea- tzaileak? Hau da, ekimen horiek abian jartzen ere ez ziren saiatu ala? Aspaldi-aspalditik galde egin zitzaieneta tribuna honetatik bertatik, Legebiltzar honetatik bertatik, aho batez gainera, ekimen horiek abian jar zitzaten! Nola izan litezke honelako proposamenak berehalako planaren funtsa: "Ekinean hasiko gara; beste azoka batzuekin harremanetan jarriko gara; uneotan ernatzen ari diren sektoreekin harremanetan jarriko gara…". Harri eta zur utzi nau horrek. Bide horiek urratuta behar zuten dagoeneko! Dena den, ez bada orain arte halakorik egin, egin dadila lehenbailehen. Nolanahi ere, gauza bat esango dizut nik. Ondo iruditu zait zure proposamena: lehen aldiz entzun diot gaur Eusko Jaurlaritzaren bateko kideren bati dauzkagun lur-sailei dagokien balioa eman behar diegula; izan ere, 150.000 metro koadro baino gehiago dira, alfer-alferrik galduta, nahiko kokapen ona duten arren; hala, dagokien balioa eman behar zaie, noski. Are gehiago, nahi baduzu, ideiak emango dizkizut. Hasteko, ez dakit erakunde publikoek benetan 150.000 metro koadroko gunea behar duten, kontuan hartuta, gune hori erabiltzen denetan ere, onenean ere, heren bat erabiltzen dela. Beraz, Gobernu honek, agian, honelako ekimenak izan behar lituzke buruan: "Modulu batzuk salduko ditugu, edo modulu batzuk alokatuko ditu…" edo auskalo beste zer. Enpresek biltegi modura erabiltzen badute ere, txarto ez! Kontua erabiltzea baita eta, hartara, diru-sarreren bat eduki ahal izatea, herritarrok urterik urte gero eta diru gehiago ordaindu behar izan ez dezagun 150.000 metro koadroko egitura hori mantentzearren; izan ere, BECen kostua, esaterako, Madrilgo IFEMA azoka handitzeko kostuaren bikoitza izan da metro koadroko –barka aipamena–. Hala, hasierako kostu horiek amortizatzea oso zaila da orain, negozio arruntean, beste azoka batzuekin lehiatzeko orduan, ordaintzen denaren bikoitza ordaindu behar baduzu. Baina tira, horretan jada ez dago atzera egiterik, eta gaur egungo arazoa... Egun dugun arazoa finantzaketa-arazoa da eta azokaren erabileraren gainekoa ere bai. Izan ere, bi urtean behin egiten den makina-erremintaren erakusketa da gure altxorrik preziatuena, baina duela lau urte erakusketan parte hartzen zuten erakusketarien ia erdia baino ez dugu gaur egun; bistan da, beraz, gauzak ez doazela ondo. Sektore guztietan daude txarto, eta makinaerremintaren erakusketa horretan ere bai. Horrenbestez, diru-iturri nagusiak nabarmen egin du behera, profesionalei zuzendutako azokajarduera apaltzeaz batera, hori baitzen negozioaren muina eta, izatez, horretarako eraiki behar baitzen itzelezko egitura hori. Guk ez, guk ez dugu egitura horrengatik urterourtero horrenbeste diru ordaindu nahi. Horregatik, Gobernuak gure babesa izango du, egoera hobetzeko ekimen guztietan, baina beren-beregi eskatu nahi dio- gu gure hausnarketa kontuan har dezan, agian, egitura horrek metro koadro ugari baititu soberan eta erabilera edo balio hobea eman baitakieke espazio horiei, Bizkaiko eta Euskadiko gainerako jarduera ekonomikoetara bideratuta. La',
    'Eskerrik asko, legebiltzarburua. Lehendakari, sailburu eta legebiltzarkideok, egun on. Ez da gai honen inguruan hitz egiten dugun lehen aldia, eta iruditzen zait ez dela azkena izango. Irailaren 18tik hona makina bat aldiz aritu gara kontu honen inguruan, batez ere, Uriarte sailburu andrea. Beste hainbatek ere asko hitz egin du, baliteke gehiegi hitz egin izana eta, batez ere, gehiegikeriak esateko izana. Gaur ere izan dugu horietako zenbait entzuteko aukera, lekuz kanpo daudenak eta egiarekin inolako zerikusirik ez dutenak. Adierazpen arduragabeak, bidegabeak eta egia esaten ez dutenak entzun arren, ez nuke nahiko ergelkeria horiek eztabaida honen funtsa lausotzea. Hori da batzuek egin nahi dutena: eztabaida desbideratu eta ez joan arazoaren funtsa eztabaidatzera. Guk uste dugu eztabaida honek konstruktiboa izan beharko lukeela. Ulertu eta onartzen dugu eztabaida kritikoa izatea, baina konstruktiboa bada, eta ez alternatiba eta proposamenik gabeko eztabaida suntsitzailea. Bihar beteko da hilabetea Eusko Jaurlaritzak hezkuntza arloko eragileekin elkartu eta geroago Heziberri 2020 izena hartuko zuen proposamenaren zirriborroa aurkeztu zienetik, proposamen irekia aurkeztu zienetik, ekarpenak jasoko zituen dokumentua aurkeztu zienetik. 15 egun ere ez dira igaro sailburuak kontroleko plenoan, hemen bertan, horren inguruko hainbat interpelazio eta galdera erantzun zituenetik. Astebete baino ez da igaro Heziberri 2020 ekimena abian jartzeko Jaurlaritzak eta hezkuntza eragileek bilera egin eta elkarlanean aritzeko adostasuna eta aritzeko konpromisoa agertu zutenetik. Are gehiago, astelehen honetan, duela hiru egun, sailburuak agerraldia egin zuen batzordean Heziberri 2020ren inguruko zehaztasun guztiak emateko. Hortaz, esango nuke azalpen asko emanda daudela, eta egon zitezkeen zalantzak eta ustezko susmoak usatuta egon beharko liratekeela, adostasuna izan baita Eusko Jaurlaritzaren ahotik gehien entzun den hitza, bai sailburuaren aldetik, bai lehendakariaren edo bozeramailearen ahotik ere. Egin ez duen guztia. Pero, por lo visto, aún no ha quedado claro. Baina ez omen da, hala ere, argi geratu. Horregatik, berriz azalduko dut zein den Euzko Alderdi Jeltzalearen eta Euzko Abertzaleak taldearen jarrera. Hasteko, jakinekoa denez, oso positibotzat jotzen dugu abian jarritako ekimena, baina hori bezain positibotzat jotzen dugu eragileek lankidetzarako erakutsi duten jarrera eta gogoa; izan ere, eragile horien laguntzarik gabe ezinezkoa litzateke hau abian jartzea; ez, behintzat, guk, Euzko Alderdi Jeltzaleak, hezkuntza gaiak lantzeko orduan dugun ikuspegitik, bai, ordea, beste batzuek duten ikuspegitik. Eta gogorarazi nahi nioke Oyarzabal jaunari ez dezala gezurrik esan, izan ere, eragile horien artean guztiak, inondik inora, ez dira abertzaleak, denetik dago, legebiltzar honetan bezala, baita Alderdi Popularrekoak ere. Galde egiezu ea ados dauden edo ez dauden. Proposamenari berari dagokionez, eduki zehatzez baino gehiago filosofiaz hitz egiteko eguna dela uste dugu. Elkarlanean eta zintzotasunez gogoeta egiteko aukera ematen duen proposamena dela uste dugu, batez ere, proposamen irekia, parte hartzaile guztien artean landu eta adostu beharrekoa. Eta \'guztien\' diodanean, \'guztien\' esan nahi dut: hezkuntza eragileak, eragile sozialak eta politikoak. Guztiok izango dugu parte hartzeko aukera, eta horrek zerikusi zuzena du Oyarzabal jaunak bere ekimenean proposatzen duen adostasun beharrarekin. Hainbat dira adostu beharreko kontuak; izan ere, Celaá andreak esan du euskal hezkuntza sistema kalitatezkoa dela, baina oraindik baduela hobetzeko eta berriztatzeko aukera. Horretan, bat gatoz. Horregatik, aztertu behar dugu norantz joan behar duen euskal hezkuntza sistemak bere osotasunean, aurretik dituen erronkei erantzuteko, nola egokitu Europan hezkuntza eta prestakuntzari buruz 2020rako finkatu diren ildo estrategikoei, hobekuntza hori gauzatzeko aldaketak behar ahal dituzten indarrean dauden curriculumek, eta, hala bada, zertan eta zein zentzutan egin behar diren aldaketa horiek. Eta horrez gain, legean ze kontu aurreikusi beharko liratekeen. Baina horren inguruan gogoeta egiteak ez du esan nahi gai zehatzak, politika zehatzak, Celaá andreak aipatutakoak ala beste batzuk, lantzen ari ez garenik. Izan ere, sinestezina da Celaá andreak nola leporatzen dion Jaurlaritzari ezer ez egitea eta, aldi berean, nola esaten duen zuzenketan arinegi jokatzen ari dela. Zertan gara? Zuk badakizu ez direla egia ez aurrenekoa eta ez bigarrena. Eragileei ondo iruditzen zaie, aurrerapena dela uste dute, bidea egiten hasteko modu bat dela uste dute. Zeren beldur zara zu? Zergatik ahalegintzen zara arreta baztertzen eta desbideratzen? Ez da bada izango zeu ez zinela gai izan lan egiteko eta adostasunak lortzeko eta, zeuk diozun bezala, "divertimentoak" egiten aritu zinela? Euskal Herriari dagokionez. Jaurlaritzak bere osotasunean, lehendakariak eta sailburuek, ondo baino hobeto dakite zein den euren jarduera esparrua, eta errespetatu egin dute orain arte eta hala egingo dute. Baina horrek ez du esan nahi inondik inora hizkuntza eta kultura bera konpartitzen dutenek osatutako komunitatean, Euskal Herrian, lankidetzarako bideak jorratu ezin direnik gai horiei dagokienez lurralde desberdinen artean. Lankidetzarako bideak, inolaz ere inposaketak. Eta guk gure esparrurako jarri dugu abian egitasmo hau. Gure eremurako jarri nahi dugu, baina beste batzuek, nahi izanez gero, euren borondatez erreferentziatzat hartu ahal izango dute. Guk defendatzen dugun sistema sendo eta zorrotza da, egoeraren araberako aldaketa politikoetatik salbu, malgua eta solidarioa, ikasle guztientzat aukera berdintasuna bermatuko duena. Marko egonkor eta iraunkorra proposatzen dugu, etengabeko erreformak, batekoak ala bestekoak, alde batera utziko dituena. Eta horretarako, beharrezkotzat jotzen dugu hezkuntzaren euskal legea, eta horretarako beharrezkoa izango da guk guztiok errealitatearen diagnostiko ona egitea eta erabaki egokiak hartzea. Hori zen gure zuzenketan jasotzen genuena. Zuzenketa hori bat dator 2012ko hauteskunde egitasmoan Euzko Alderdi Jeltzaleak esaten zuenare- kin. Esaten genuen adostasun politiko eta sozial zabala sustatzea ezinbestekoa zela eta lege biltzailea izan behar zuela hezkuntzaren egitura gorpuztu eta koherentziaz jantziko zuenak, eta iruditzen zaigu proposamen honek bidea eman dezakeela gure helburu hori lortzeko. Sakoneko eztabaidari ihes egin eta LOMCEren inguruko eztabaida bihurtu nahi izan dute zenbaitek gaurkoa. Guk ez dugu arazorik kontu honetaz hitz egiteko, eztabaidatzeko, baina tokatzen denean. Gure jarrera zein den ondo baino hobeto dakite talde guztiek: LOMCEren erabat kontra gaude, eta eskura ditugun tresna guztiak erabiliko ditugu euskal hezkuntza sisteman kalterik eta atzerapausorik egon ez dadin. Baina laster eztabaidatuko ditugu horren inguruko hainbat ekimen. Batzordean esan bezala, eragileek lezio bat eman diote Eusko Legebiltzar honi; izan ere, eragile bakoitzak hezkuntzaren ikuspegi propioa izanda ere, ikuspegi horri uko egin gabe, gai izan dira adostasuna lortzeko. Horixe bera egin beharko genuke, gure ustez, hemen ordezkatuta gauden talde guztiok. Zuei dena oinarrizko legeria iruditzen zaizue, bai hezkuntzan eta bai gainerakoan, eta gauzak birzentralizatzeko irrika horretan, berdin zaizue beste batzuen eskumenak zapaltzea, gure kasuan Gernikako Estatutua, hezkuntza bere osotasunean EAEren eskumena dela dioena, maila, gradu, modalitate eta espezialitate guztietan. Zuei berdin zaizue hori guztia edo, are eta okerrago, ondo iruditzen zaizue eta txalotu egiten duzue ministroak egindakoa, eta guk ez dugu hori onartuko, ondo dakizun bezala. Ondo dakizu ekimen horrek adostasunaren gaiak baino askoz garrantzi handiagoa duela curriculuma egin edo aldatzeko orduan. Adostasunaren premiari dagokionez, bat nator zurekin. Gainerakoan, ezertan ez. Ulertzen dut gure zuzenketa, handizalea eta konstruktiboa izateaz gain, askoz integratzaileagoa dela, eta guk uste dugu talde guztiek onartzeko modukoa dela. Beraz, aldeko botoa eskatzen dizuet. Eskerrik asko.',
]
embeddings = model.encode(sentences)
print(embeddings.shape)
# [3, 1024]

# Get the similarity scores for the embeddings
similarities = model.similarity(embeddings, embeddings)
print(similarities)
# tensor([[ 1.0000,  0.5704, -0.0467],
#         [ 0.5704,  1.0000, -0.0472],
#         [-0.0467, -0.0472,  1.0000]])

Evaluation

Metrics

Triplet

Metric Value
cosine_accuracy 0.7263

Training Details

Training Dataset

Unnamed Dataset

  • Size: 24,775 training samples
  • Columns: anchor and positive
  • Approximate statistics based on the first 1000 samples:
    anchor positive
    type string string
    details
    • min: 16 tokens
    • mean: 40.11 tokens
    • max: 76 tokens
    • min: 512 tokens
    • mean: 512.0 tokens
    • max: 512 tokens
  • Samples:
    anchor positive
    Zergatik kritikatzen du hizlariak foru-aldundiekin batera eguneratuta izan behar den Baso-suteetarako Larrialdi-Plan bereziak ez duela suteen ikerketarako egiturarik edo azterlanik aipatzen? Bai. Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea, eta egun on berriro ere. Bueno, se ha hablado un poco de todo al hilo de esta iniciativa: prebentzioa, zaintza, aprobetxamendua, basoko baliabideak, abeltzaintza... Y como dicen las y los miembros del Gobierno en los plenos de control, "bueno, baso-suteen ikerketaz galdetu didate y procuraré ceñirme, un poco, a ello". Iniziatiban, Becerra jaunak nik uste dut ondo ekartzen duela gaia eta balioan ipintzen du, gainera, Gipuzkoan Suteen kontrako Ikerketa Brigadak egiten duen lana. Y tiene razón, es una buena práctica, pero pienso que hay que realizar ciertas matizaciones, oro ez baita urre. Eurek ere kezka handiak dauzkate, eurek ere arazo potoloak dauzkate, eta horiek ere aipatu behar dira. Batez ere aipatu behar da nola sortu den brigada hau. Izan ere, eurek, langileek, eurek beraiek bilatu behar izan dute formakuntza, eurek topatu behar izan dituzte kontaktuak, Madrilera joan izan dira euren poltsikotik, euren egun libreetan, formazio hori esk...
    Eusko Jaurlaritzak prestatu beharreko enplegu-planak zer elementu eduki behar ditu langileen egonkortasuna bermatzeko, genero-berdintasuna lortzeko eta teknologia berrietara egokitzeko? Eskerrik asko, presidente andrea. Legebiltzarkideok. Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak betetzeeskaera bat eta legebiltzar-mandatu bat dakartza osoko bilkura honetara. Beste askotan bezala, badirudi, lehendakariak esan zuen gisara, "orientazio gisara hartzen dutela, baina ez euskaldunak ordezkatzen ditugun gehienon borondate gisa". Eta egia da. Duela 10 egun, urtebete lehenago planteatutako zirriborroaren ildoko beste zirriborro bat aztertu zuen Gobernuak. Plan eraginkor bihurtzeko, zirriborro horrek Euskadiko Administrazio Orokorraren Enplegu Planaren eragina jasango dutenen eskuhartzea behar du. Horregatik, mandatu hartan, adostasunari buruz aritu ginen. Baina ez dirudi horrela izango denik, eta, zoritxarrez, uste dugu plan hau ere Gobernu honek aurkezten dituen plan guztien erakusleiho berean geldituko dela. Begira aritu naiz plana nondik datorren, eta nire taldeak 2013ko azaroan Herri Administrazio eta Justiziako sailburu Erkoreka jaunari eginiko galderara jo dut. Galderaren fo...
    Zein zailtasun dituzte etorkinek Cervantes Institutuaren nazionalitate azterketetarako online matrikulazioa egiteko orduan? Señora presidenta, muchas gracias. El Gobierno Vasco siempre ha fomentado la cooperación público-privada en materia de migración, y no consideramos necesaria la creación de un servicio público asesor para personas migrantes. Poztu egiten gara lortu dugun akordioagatik, eta, besterik gabe, Podemosen jatorrizko LBPk jasotzen zituen bi baieztapen edo eskaera argituko ditut. Zuk, Guanche andrea, oso azkar eta ia-ia garrantzirik eman gabe aipatu duzu Eusko Jaurlaritzak duen sarea (Aholku-Sarea), Enplegu eta Gizarte Politiketako Sailaren baitan, hain zuzen, etorkinei edozein gairen inguruko informazioa eta aholkuak emateko. Eta pixka batean hemen geratuko naiz, ez baitut uste zure baieztapena zuzena denik; jatorrizko LBPren lehen puntua, alegia, non Eusko Jaurlaritzari eskatzen baitzitzaion aholkularitza-zerbitzu publiko berri bat sor dezan. Administrazioaren ustezko bikoiztasunak salatzen aritzen zarete beti, baina uste dut, kasu honetan, bi- koiztasun batean erori zaretela. Lehen esan duda...
  • Loss: MultipleNegativesRankingLoss with these parameters:
    {
        "scale": 20.0,
        "similarity_fct": "cos_sim",
        "gather_across_devices": false,
        "directions": [
            "query_to_doc"
        ],
        "partition_mode": "joint",
        "hardness_mode": null,
        "hardness_strength": 0.0
    }
    

Evaluation Dataset

Unnamed Dataset

  • Size: 2,685 evaluation samples
  • Columns: anchor, positive, and negative
  • Approximate statistics based on the first 1000 samples:
    anchor positive negative
    type string string string
    details
    • min: 14 tokens
    • mean: 32.44 tokens
    • max: 55 tokens
    • min: 512 tokens
    • mean: 512.0 tokens
    • max: 512 tokens
    • min: 5 tokens
    • mean: 228.97 tokens
    • max: 512 tokens
  • Samples:
    anchor positive negative
    Zer ezberdintasun tximistatzen da Bilduk Venezuelarekiko duen jarreraren eta Sahara, Tibet edo Kurdistan bezalako lurraldeekiko duen jarreraren artean? Señora presidenta de la Cámara, Bilduko ordezkariari iruzkin bat eginez hasi nahi nuke. Zuk esaten zenuen... Hona ekarri dugun Venezuelako gaiari buruz ari zinen, Venezuelaren gai horrek harritu egiten zintuela, baita gogaitu ere; nire ustez, Venezuelari buruz hitz egitea da gogaikarria egiten zaizuna. Hemen, ordea, zuek, beste talde politiko batzuek bezala, errespetu osoz, jakina, hemen Sahara, Tibet, Kurdistan edo planetako beste leku batzuk ekar ditzakezue edo haietaz hitz egin dezakegu, eta ez duzue eragozpenik leku horiei buruzko ekimenak ekartzeko; eta txalotu egiten dituzue, biribilketa alaian, proposamen horiek. Aizu, lurbira oso handia da; beraz, zuek ulertu beharko duzue halaber hemen Venezuelan gertatzen ari dena gogoratu ahal izatea; gainera Venezuelan askatasun eta giza eskubide falta bat dagoenean, une honetan bizitzen ari direna bezalakoa. Eta nire lagun Martínez Zatón jaunari, Venezuelako krisia petrolioaren krisia dela esanez hasi zaigunari. Baina, aizu, ez iezaiozu zu... Señora Bakartxo Tejeria, señor lehendakari, señoras y señores consejeros, legebiltzarkideok. Lehenik eta behin, Heriotza Duinerako Eskubidearen aldeko Elkarteko ordezkariak agurtu nahi ditut, militantzia eta erresistentzia zibilerako prozesu inbidiagarria baitute, delikatua izanik ere eskubide zibilen kulturarekin lotura zuzena duen gai baten alde; ez gara beste ezertaz ari. Ramón Sampedrok bere buruaz beste egin zuenetik 30 urte igaro diren honetan, 16 aldiz baino gehiagotan, Espainiako Parlamentuak ez du kontuan hartu eutanasiaren eta lagundutako suizidiorako eskubidearen gaineko eztabaida ere. 2002az geroztik, Pazientearen Autonomiari buruzko Legea onartu zenetik, esparru juridiko nahikoa sortu da gai hauei buruz libreki eztabaidatzeko. Elkarrekin Podemosek, ezbairik gabe, bat egiten du Rebeka Ubera andrearen ekimen garrantzitsuarekin, Eusko Legebiltzarrak Zigor Kodearen 143. artikulua aldatzeko proposamena egin diezaien Gorte Nagusiei. Eutanasiaren edo suizidio lagunduaren prozesua...
    Zer ezberdintasun tximistatzen da Bilduk Venezuelarekiko duen jarreraren eta Sahara, Tibet edo Kurdistan bezalako lurraldeekiko duen jarreraren artean? Señora presidenta de la Cámara, Bilduko ordezkariari iruzkin bat eginez hasi nahi nuke. Zuk esaten zenuen... Hona ekarri dugun Venezuelako gaiari buruz ari zinen, Venezuelaren gai horrek harritu egiten zintuela, baita gogaitu ere; nire ustez, Venezuelari buruz hitz egitea da gogaikarria egiten zaizuna. Hemen, ordea, zuek, beste talde politiko batzuek bezala, errespetu osoz, jakina, hemen Sahara, Tibet, Kurdistan edo planetako beste leku batzuk ekar ditzakezue edo haietaz hitz egin dezakegu, eta ez duzue eragozpenik leku horiei buruzko ekimenak ekartzeko; eta txalotu egiten dituzue, biribilketa alaian, proposamen horiek. Aizu, lurbira oso handia da; beraz, zuek ulertu beharko duzue halaber hemen Venezuelan gertatzen ari dena gogoratu ahal izatea; gainera Venezuelan askatasun eta giza eskubide falta bat dagoenean, une honetan bizitzen ari direna bezalakoa. Eta nire lagun Martínez Zatón jaunari, Venezuelako krisia petrolioaren krisia dela esanez hasi zaigunari. Baina, aizu, ez iezaiozu zu... Eskerrik asko, presidente andrea. Eskerrik asko, Tapia andrea. Lehen aritu den Casanova jaunak Cope ekarri duenez hizpidera, horregatik hitz egin dut nik Agropopular saioaz. Baina argi baino argiago dago, bai, programa asko eta onak daudela gure hedabideetan; Lur bizia, urrutira joan gabe, edo Sustraia, hain zuzen ere. Eta, gure lehen sektorearen egoera aztertzen dute eta, jakina, honelako kontuetarako esan dezaketenaren haien zain egon ohi naiz. Baina ez naiz asko aldentzen Lumbreras jaunak esaten duenetik, gure landa-munduak duen edozein arazori dagokionez; eta beste hedabide horiek ere ez dute besterik egiten. Enbaren edo UAGAren web-orriak eta buletinak ere irakurtzen ditut. Bildu ere egiten naiz haiekin eta, horregatik, arazoak ezagutzen ditut; eta horregatik egiten dut planteamendu hau. Izan ere, hausnarketa eta galdera horiek, edo nik egiten dizudan interpelazio hau, herrialde honetako nekazariak eta abeltzainak biltzen eta ordezkatzen dituzten eta hor dabiltzan pertsona horien ...
    Zer ezberdintasun tximistatzen da Bilduk Venezuelarekiko duen jarreraren eta Sahara, Tibet edo Kurdistan bezalako lurraldeekiko duen jarreraren artean? Señora presidenta de la Cámara, Bilduko ordezkariari iruzkin bat eginez hasi nahi nuke. Zuk esaten zenuen... Hona ekarri dugun Venezuelako gaiari buruz ari zinen, Venezuelaren gai horrek harritu egiten zintuela, baita gogaitu ere; nire ustez, Venezuelari buruz hitz egitea da gogaikarria egiten zaizuna. Hemen, ordea, zuek, beste talde politiko batzuek bezala, errespetu osoz, jakina, hemen Sahara, Tibet, Kurdistan edo planetako beste leku batzuk ekar ditzakezue edo haietaz hitz egin dezakegu, eta ez duzue eragozpenik leku horiei buruzko ekimenak ekartzeko; eta txalotu egiten dituzue, biribilketa alaian, proposamen horiek. Aizu, lurbira oso handia da; beraz, zuek ulertu beharko duzue halaber hemen Venezuelan gertatzen ari dena gogoratu ahal izatea; gainera Venezuelan askatasun eta giza eskubide falta bat dagoenean, une honetan bizitzen ari direna bezalakoa. Eta nire lagun Martínez Zatón jaunari, Venezuelako krisia petrolioaren krisia dela esanez hasi zaigunari. Baina, aizu, ez iezaiozu zu... Hemen, ordea, zuek, beste talde politiko batzuek bezala, errespetu osoz, jakina, hemen Sahara, Tibet, Kurdistan edo planetako beste leku batzuk ekar ditzakezue edo haietaz hitz egin dezakegu, eta ez duzue
  • Loss: MultipleNegativesRankingLoss with these parameters:
    {
        "scale": 20.0,
        "similarity_fct": "cos_sim",
        "gather_across_devices": false,
        "directions": [
            "query_to_doc"
        ],
        "partition_mode": "joint",
        "hardness_mode": null,
        "hardness_strength": 0.0
    }
    

Training Hyperparameters

Non-Default Hyperparameters

  • per_device_train_batch_size: 64
  • learning_rate: 2e-05
  • warmup_steps: 0.1
  • eval_strategy: epoch
  • per_device_eval_batch_size: 64
  • batch_sampler: no_duplicates

All Hyperparameters

Click to expand
  • per_device_train_batch_size: 64
  • num_train_epochs: 3
  • max_steps: -1
  • learning_rate: 2e-05
  • lr_scheduler_type: linear
  • lr_scheduler_kwargs: None
  • warmup_steps: 0.1
  • optim: adamw_torch_fused
  • optim_args: None
  • weight_decay: 0.0
  • adam_beta1: 0.9
  • adam_beta2: 0.999
  • adam_epsilon: 1e-08
  • optim_target_modules: None
  • gradient_accumulation_steps: 1
  • average_tokens_across_devices: True
  • max_grad_norm: 1.0
  • label_smoothing_factor: 0.0
  • bf16: False
  • fp16: False
  • bf16_full_eval: False
  • fp16_full_eval: False
  • tf32: None
  • gradient_checkpointing: False
  • gradient_checkpointing_kwargs: None
  • torch_compile: False
  • torch_compile_backend: None
  • torch_compile_mode: None
  • use_liger_kernel: False
  • liger_kernel_config: None
  • use_cache: False
  • neftune_noise_alpha: None
  • torch_empty_cache_steps: None
  • auto_find_batch_size: False
  • log_on_each_node: True
  • logging_nan_inf_filter: True
  • include_num_input_tokens_seen: no
  • log_level: passive
  • log_level_replica: warning
  • disable_tqdm: False
  • project: huggingface
  • trackio_space_id: trackio
  • eval_strategy: epoch
  • per_device_eval_batch_size: 64
  • prediction_loss_only: True
  • eval_on_start: False
  • eval_do_concat_batches: True
  • eval_use_gather_object: False
  • eval_accumulation_steps: None
  • include_for_metrics: []
  • batch_eval_metrics: False
  • save_only_model: False
  • save_on_each_node: False
  • enable_jit_checkpoint: False
  • push_to_hub: False
  • hub_private_repo: None
  • hub_model_id: None
  • hub_strategy: every_save
  • hub_always_push: False
  • hub_revision: None
  • load_best_model_at_end: False
  • ignore_data_skip: False
  • restore_callback_states_from_checkpoint: False
  • full_determinism: False
  • seed: 42
  • data_seed: None
  • use_cpu: False
  • accelerator_config: {'split_batches': False, 'dispatch_batches': None, 'even_batches': True, 'use_seedable_sampler': True, 'non_blocking': False, 'gradient_accumulation_kwargs': None}
  • parallelism_config: None
  • dataloader_drop_last: False
  • dataloader_num_workers: 0
  • dataloader_pin_memory: True
  • dataloader_persistent_workers: False
  • dataloader_prefetch_factor: None
  • remove_unused_columns: True
  • label_names: None
  • train_sampling_strategy: random
  • length_column_name: length
  • ddp_find_unused_parameters: None
  • ddp_bucket_cap_mb: None
  • ddp_broadcast_buffers: False
  • ddp_backend: None
  • ddp_timeout: 1800
  • fsdp: []
  • fsdp_config: {'min_num_params': 0, 'xla': False, 'xla_fsdp_v2': False, 'xla_fsdp_grad_ckpt': False}
  • deepspeed: None
  • debug: []
  • skip_memory_metrics: True
  • do_predict: False
  • resume_from_checkpoint: None
  • warmup_ratio: None
  • local_rank: -1
  • prompts: None
  • batch_sampler: no_duplicates
  • multi_dataset_batch_sampler: proportional
  • router_mapping: {}
  • learning_rate_mapping: {}

Training Logs

Epoch Step Training Loss Validation Loss parleus-v2-ft_cosine_accuracy
1.0 388 - 1.7276 0.6998
1.2887 500 0.8416 - -
2.0 776 - 1.5996 0.7229
2.5773 1000 0.3790 - -
3.0 1164 - 1.5811 0.7263

Framework Versions

  • Python: 3.11.8
  • Sentence Transformers: 5.3.0
  • Transformers: 5.2.0
  • PyTorch: 2.11.0+cu130
  • Accelerate: 1.13.0
  • Datasets: 4.8.4
  • Tokenizers: 0.22.2

Citation

BibTeX

Sentence Transformers

@inproceedings{reimers-2019-sentence-bert,
    title = "Sentence-BERT: Sentence Embeddings using Siamese BERT-Networks",
    author = "Reimers, Nils and Gurevych, Iryna",
    booktitle = "Proceedings of the 2019 Conference on Empirical Methods in Natural Language Processing",
    month = "11",
    year = "2019",
    publisher = "Association for Computational Linguistics",
    url = "https://arxiv.org/abs/1908.10084",
}

MultipleNegativesRankingLoss

@misc{oord2019representationlearningcontrastivepredictive,
      title={Representation Learning with Contrastive Predictive Coding},
      author={Aaron van den Oord and Yazhe Li and Oriol Vinyals},
      year={2019},
      eprint={1807.03748},
      archivePrefix={arXiv},
      primaryClass={cs.LG},
      url={https://arxiv.org/abs/1807.03748},
}